Ze zijn door Hamas gemarteld, geslagen en getreiterd, vertellen vrijgelaten Israëlische gijzelaars of familieleden in interviews. Een aantal van hen brengt deze week een bezoek aan Washington. Of de andere gijzelaars vrijkomen, hangt in hoge mate af van de VS.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Ze schrijft over Israël en de Palestijnse gebieden, het Midden-Oosten en België.
Nog geen maand geleden stond Eli Sharabi op een podium in Gaza, omringd door gemaskerde Hamasstrijders, uitgemergeld na bijna 500 dagen gevangenschap. Begin deze week is hij samen met enkele lotgenoten naar Washington gevlogen om de Amerikaanse president te ontmoeten.
Naar verluidt was Trump geraakt door een interview dat Sharabi had gegeven aan het Israëlische actualiteitenprogramma Uvda. Zijn verhaal is hartverscheurend: op dat podium in Gaza vertelde Sharabi ernaar uit te kijken zijn vrouw en twee tienerdochters Noiya (16) en Yahel (13) eindelijk weer in de armen te sluiten. ‘Ze wachten op je’, zouden zijn bewakers vlak voor zijn vrijlating tegen hem hebben gezegd.
Heel Israël wist al dat ze dood waren. Neergeschoten in hun kibboets Be’eri, op de dag dat Hamas Israël was binnengevallen en 1.200 mensen hadden vermoord. Sharabi verschool zich toen met zijn gezin in hun safe room, maar had zichzelf overgegeven in de hoop zijn vrouw en kinderen daarmee te redden. ‘Ik hoop maar dat ze snel zijn gestorven en geen pijn hebben geleden’, vertelt Sharabi tijdens het interview.
Sharabi is een van de weinige vrijgelaten gijzelaars die meteen met de pers wilde praten. De meesten willen eerst bij hun gezin zijn, bijkomen, helen. Alleen een enkeling deelt later zijn verhaal met de media. Maar er zijn ook getuigenissen van familieleden die vertellen wat hun geliefden hebben moeten meemaken: stuk voor stuk verhalen van angst, pijn en honger. ‘Hij zat moederziel alleen in een tunnel, bijna zonder eten, en met niets dan brak water’, vertelt de vader van de vrijgelaten Omer Shem Tov aan de krant Haaretz.
‘Weet je hoe het voelt om weer een ijskast te openen?’, vraagt Eli Sharabi aan zijn interviewer. ‘Dat betekent alles! Het concept van een vrij man die fruit kan pakken, of groente, een ei of water.’ Meestal kreeg hij niet meer dan een bordje kale pasta, goed voor zo’n 250 calorieën per dag, wat lang niet genoeg was voor de grote man die de tunnels werd ingesleurd. ‘Als dat een of twee dagen duurt, is dat niet zo erg, maar ik heb zes maanden lang niets méér gekregen.’
Veel Israëliërs waren geschokt en woedend toen ze hem en de andere gijzelaars op 8 februari op het podium zagen staan: graatmager, met donkere kringen rondom hun ogen. Mannen die eruitzagen, zo schreven Israëlische media, als overlevenden van de Holocaust.
Naast honger was er geweld. Sommige gijzelaars werden beter behandeld dan anderen, maar volgens Israëlische media zijn er mensen gewurgd, geketend, ondersteboven opgehangen, en in elkaar geslagen. Botbreuken en brandwonden werden niet behandeld.
Gijzelaars werden bovendien getreiterd met het lot van hun gezinsleden die waren vermoord of ook waren ontvoerd, of ze kregen te horen dat ze ‘morgen’ naar huis mochten, terwijl dat niet aan de orde was.
Onlangs publiceerde Hamas een filmpje van twee gijzelaars die vanuit een zwaarbewaakte auto moesten kijken hoe anderen wel werden vrijgelaten, en zij niet. Afgelopen weekeinde verscheen een andere video van twee broers die afscheid van elkaar nemen. Zij hebben al die tijd samen opgesloten gezeten, maar de een mag naar huis, de ander blijft achter.
Het lot van deze gijzelaars hangt af van het bestand tussen Israël en Hamas, waarvan het voortbestaan hoogst onzeker is. Hetzelfde geldt voor miljoenen Palestijnen die al die maanden ook waren afgesneden van voedsel en medische hulp terwijl hun leefwereld door Israël aan puin werd gebombardeerd.
Wanhopige familieleden van gijzelaars vragen hun regering om te onderhandelen over een tweede fase van deze deal, zodat hun geliefden weer naar huis kunnen komen. De regering lijkt hiervoor niet ontvankelijk: maandag werden deze familieleden nog met grof geweld verwijderd uit het Israëlische parlement waar ze wilden luisteren naar een debat. Drie van hen hadden volgens Israëlische media medische hulp nodig.
Het bestand tussen Hamas en Israël wankelt wederom en Israël blokkeert sinds zondag alle hulptransporten naar Gaza. Gaat het staakt-het-vuren dit overleven of laait de oorlog opnieuw op?
Veel hangt af van de opstelling van de Verenigde Staten: maakt Trump zich hard voor de deal of staat hij toe dat het klapt en de oorlog wordt hervat? Een gesprek met de vrijgelaten Eli Sharabi kan daarbij verschil maken, en de boodschap die hij Trump zal brengen, is duidelijk: ‘We moeten daar echt, echt, echt niemand achterlaten.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant