In het voorjaar is ‘box 3’ bij een lekke band, het crashen van een computer of het verlies van een iPhone een toepasselijkere vloek dan ‘kut’ en ‘klote’.
In die maanden moet het belastingbiljet worden ingevuld. Tien jaar lang was er de illusie dat het weliswaar niet leuk was, maar dat het wel gemakkelijker werd gemaakt. Vooraf vulde de fiscus – of eigenlijk de fiscuscomputer – vrijwel alle gegevens op de aangifte in. Alleen wie nog enkele tonnen cash had liggen in een kluis, een bankrekening had in Sierra Leone of bijbeunde, moest er nog wat extra inkomsten bij optellen. En dan waren er nog aftrekposten zoals supergiften, extreme zorgkosten en partneralimentatie die de fiscus zelf nog niet op een rijtje had.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Inmiddels zorgt box 3 voor totale verwarring. De belastingplichtige burger met spaargeld wordt tot wanhoop gedreven, omdat de regering en de hoogste rechter al even lang met elkaar in gevecht zijn als Oekraïne en Rusland. Zelfs de slimme accountant Marnix van Rij in het laatste kabinet-Rutte werd er tureluurs van.
Elke zet van de regering en elke uitspraak van de rechter maken het ingewikkelder. Er zijn mensen die bezwaar hebben gemaakt en mensen die dat niet hebben gedaan. Er zijn forfaitaire en werkelijke rendementen. Er zijn bewijzen en tegenbewijzen.
Heel veel mensen denken nog te veel betaalde belasting tegoed te hebben van de fiscus, omdat vanaf 2017 de werkelijke rente daalde onder de fictieve rente van de Belastingdienst. In totaal zou de fiscus belastingplichtigen 12 miljard euro verschuldigd zijn, een enorme som waarvoor bij de wapenfabrikanten flink zou kunnen worden geshopt. De vermogende Nederlanders die in box 3 belasting betalen, zullen mogelijk Oekraïne wel willen helpen, maar zullen niet willen dat het ten koste gaat van hun geld.
Over het belastingjaar 2024 is bij die groep paniek niet nodig. Het nieuwe forfaitaire rendement is al verlaagd tot 1,04 procent, onder de werkelijke spaarrente van 1,25 procent, zodat het indienen van tegenbewijs over 2024 zinloos is. Wie 800 duizend euro aan vermogen op de spaarrekeningen heeft staan, hoeft niet aan de bel te trekken. Wie naast 800 duizend aan spaartegoeden ook nog 400 duizend aan beleggingen heeft, hoeft zich al helemaal geen illusies over teruggave te maken. Bij 1,25 procent rente is op 800 duizend euro aan spaargeld 10 duizend euro binnengehaald. Op de beleggingsportefeuille is de koerswinst 20 procent of 80 duizend euro, plus een dividend van 4.000 euro – ver boven het forfait van 6,04 procent op dat deel van het vermogen. Zelfs de Hoge Raad zal in dit geval geen helpende hand kunnen bieden.
Pas als met beleggingen een negatief rendement van bijvoorbeeld 5, 10 of 20 procent is behaald – zeg een portefeuille van Randstad, Heineken en AkzoNobel – zou tegenbewijs zinvol zijn. Dat neemt niet weg dat de rekening uit het verleden door de fiscus nog moet worden voldaan, maar dat is een zorg voor later dit jaar.
Het is beter de vloek ‘box 3’ voor het najaar te bewaren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns