Met een ‘noodplan’ voegt GroenLinks-PvdA zich dinsdag in de steeds fellere politieke strijd om de gunst van Nederlanders met een modaal inkomen. Dinsdag debatteert de Kamer over de zogenoemde ‘middenklasse’.
is politiek verslaggever van de Volkskrant en schrijft over pensioenen en sociale zekerheid.
Te midden van inflatie en toenemende onzekerheid in de wereld lijkt in Den Haag inmiddels het idee post te vatten dat veel Nederlanders bij de volgende verkiezingen vooral weer met hun portemonnee in het achterhoofd naar het stemhokje zullen gaan. Niet voor niets geldt het debat waarin de Kamer zich dinsdag buigt over de ‘stand van de middenklasse’ als belangrijke kans voor partijen om zich duidelijk te positioneren op het onderwerp.
In die context moet ook het plan van GroenLinks-PvdA worden gezien dat de partij eveneens dinsdag presenteert. Met een ‘kosten-noodplan’ wil de partij een alternatief bieden voor het beleid van het huidige kabinet. Volgens GroenLinks-PvdA heeft de coalitie ‘nog nergens op geleverd’ en is er een koerswijziging nodig om de prijsstijgingen te lijf te gaan of in ieder geval de gevolgen ervan te verzachten.
Dat wil GroenLinks-PvdA doen door het minimumloon stapsgewijs te verhogen, de huren te bevriezen, de zorgpremie stabiel te houden, het prijsplafond voor energie weer in te voeren en het openbaar vervoer goedkoper te maken. Ook wil de partij de mogelijke btw-verhoging, die nog altijd op tafel ligt, definitief schrappen.
Het zijn wensen die op het eerste gezicht ook bij een deel van de coalitie in goede aarde kunnen vallen. Zo voerde NSC bij de vorige verkiezing een campagne die zich voor een groot deel toespitste op bestaanszekerheid. De PVV wil al langer lagere huren. Dat de partij het in de coalitie vooralsnog niet voor elkaar krijgt, kwam de PVV op forse kritiek te staan.
Hoewel de lastenverlichtingen dus op sympathie kunnen rekenen, geldt dat niet voor de manier waarop GroenLinks-PvdA de plannen wil bekostigen. Daarvoor wil de partij de bankenbelasting verhogen, bepaalde belastingvoordelen terugdraaien en overwinsten van grote bedrijven belasten. Het zijn plannen waar de rechtse coalitie niet voor warm zal lopen en het is daarom ook zeer de vraag hoe kansrijk de plannen van de linkse partij daadwerkelijk zijn.
Wat dat betreft moet het noodplan ook worden gezien als een politiek antwoord op een eerdere poging van de VVD om het thema naar zich toe te trekken. Eind januari kwamen de liberalen met hun eigen ‘agenda voor werkend Nederland’ waarmee de partij ook een alternatief wilde bieden voor het beleid van het huidige kabinet, waar de VVD zelf deel van uitmaakt.
Op korte termijn wil de partij een hogere kinderopvangtoeslag en een lagere energiebelasting. Een extra bezuiniging op ontwikkelingssamenwerking moet dat mogelijk maken. De VVD zou zich daar hard voor gaan maken in de onderhandelingen rond de voorjaarsnota, die de komende weken plaatsvinden.
Dat een coalitiepartij zo vroeg in de kabinetsperiode met een dergelijk plan komt, is zeer ongebruikelijk en kan ook niet los worden gezien van de permanente nervositeit rond de stabiliteit van het kabinet. Bij de presentatie klonk ook al wat campagnetaal. ‘De enige partij van de arbeid, dat is toch echt de VVD’, zei partijleider Dilan Yesilgöz bijvoorbeeld.
In het document waar GroenLinks-PvdA dinsdag mee komt geeft de partij juist weer af op het ‘campagne-document’ van de VVD dat ‘geen verandering’ gaat brengen. ‘Daarin heeft de VVD heel veel woorden nodig om te verbergen dat ze geen oplossingen bieden om het dagelijks leven op korte termijn betaalbaar te houden.’ Het zet alvast de toon voor het debat van dinsdag en tegelijk het startschot van een politieke strijd die mogelijk nog lang kan duren.
Alles over politiek vindt u hier.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant