Weeënremmers zijn niet effectief bij vrouwen die in de laatste maanden van hun zwangerschap te vroeg dreigen te bevallen. De bevalling wordt er bij een deel van de vrouwen iets mee uitgesteld, maar zij krijgen geen gezondere kinderen.
is wetenschapsredacteur van de Volkskrant en schrijft over gezondheid.
Dat blijkt uit internationaal onderzoek onder leiding van het Amsterdam UMC. Met hun resultaten, die vandaag verschijnen in medisch vakblad The Lancet, trekken de Nederlandse onderzoekers een praktijk in twijfel die wereldwijd al ruim zeventig jaar gangbaar is. Als een bevalling te vroeg op gang komt, krijgen zwangere vrouwen medicijnen toegediend om de weeën tegen te houden. Hoe langer de ongeboren baby in de buik van de moeder zit, hoe beter dat zou zijn voor de gezondheid van het kind.
‘Het klinkt zo logisch. En artsen willen het bovendien altijd goed doen voor hun patiënten’, zegt onderzoeksleider Martijn Oudijk, hoogleraar verloskunde in het Amsterdam UMC. Of de remmers ook werkelijk gezondheidswinst opleveren voor de kinderen, was alleen nooit wetenschappelijk bewezen.
Daarom besloot een consortium van Nederlandse ziekenhuizen de weeënremmers onder de loep te nemen. Ook een Engels en een Iers ziekenhuis werkten mee. Van de 752 zwangere vrouwen die aan de studie meededen, kreeg de helft weeënremmers en de andere helft een placebo. De onderzoekers volgden de kinderen (inclusief tweelingen waren dat er 884) na de geboorte drie maanden lang.
Ze keken naar het aantal sterfgevallen, zegt arts-onderzoeker Larissa van der Windt, en naar zes ‘beruchte complicaties’ van vroeggeboorten, zoals een hersenbloeding, een ernstige darmaandoening en longproblemen. Tussen de groepen bleek geen significant verschil te bestaan. In beide groepen kwam bovendien eenzelfde aantal baby’s (een derde) terecht op de ic, waar zij gemiddeld ook even lang bleven (zes dagen).
De gedachte was altijd dat met weeënremmers tijd wordt gekocht, waarin artsen medicijnen kunnen geven om de longen van het ongeboren kind te laten groeien. Maar remmers blijken de bevalling gemiddeld genomen niet te vertragen in vergelijking met het nepmiddel.
Die longmedicatie is cruciaal voor de gezondheid van te vroeg geboren kinderen, mailt de Belgische gynaecoloog Isabelle Dehaene, niet betrokken bij het onderzoek. Moeders die te vroeg dreigen te bevallen krijgen twee keer een dosis, in 48 uur tijd. Dat zou nodig zijn voor een maximaal effect. Ook daarop werpt dit onderzoek nieuw licht.
Van de zwangere vrouwen die binnen twee dagen bevielen, en dus maar één dosis van het medicijn kregen, kampten de kinderen niet vaker met longproblemen dan bij vrouwen met een hogere dosis. Ook hadden ze niet vaker ademhalingsondersteuning nodig. ‘We geven waarschijnlijk te veel van dat medicijn’, aldus Dehaene. ‘Het kan goed zijn dat één dosis voldoende is.’
Dehaene, verbonden aan het universitair ziekenhuis van Gent, noemt het onderzoek van haar Amsterdamse collega’s ‘heel sterk’.
In Nederland wordt 7 procent van de kinderen te vroeg geboren, jaarlijks gaat het om ruim elfduizend kinderen. De studie is gedaan bij vrouwen die tussen de 30 en 34 weken zwanger waren, de resultaten zijn alleen van toepassing op die groep, benadrukt Van der Windt, die binnenkort op het onderzoek promoveert. ‘Het kan zijn dat kinderen die na een zwangerschapsduur van meer dan 30 weken worden geboren minder kwetsbaar zijn’, zegt ze. Er staat vervolgonderzoek gepland bij kinderen die vroeger ter wereld komen.
Artsen realiseren zich inmiddels ook dat vroegtijdige weeën misschien wel ontstaan met een reden, bijvoorbeeld vanwege een infectie in de baarmoeder. ‘Dan kan tegenhouden averechts werken’, zegt Oudijk.
De NVOG, de beroepsvereniging van gynaecologen, werkt aan een aanpassing van de richtlijn. Oudijk: ‘Er is geen bewijs dat deze medicijnen doen wat ze moeten doen, en daarom moeten we ze aan deze groep vrouwen niet meer geven.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant