De lezersbrieven, over dure praatclubs, antipestprojecten, mannen van Poetin, Nederlands isolement, drie minuten niks, en een voorbeeld voor de Volkskrant.
Eind 2024 ontving ik een uitnodiging voor het burgerberaad klimaat, ik besloot niet mee te doen. Volgens mij wil dit kabinet dit burgerberaad gebruiken als vertragingsinstrument, pas deze zomer zou het beraad afgerond zijn. Bovendien zijn de maatregelen die klimaatverandering kunnen afremmen al jaren genoegzaam bekend, maar wil het kabinet er niet aan.
Asha ten Broeke is in haar column positief over het burgerberaad, ook omdat het klimaat alleen voor linkse kiezers een thema was. Ik hoop het. Haar pleidooi voor méér democratische inspraak klinkt sympathiek, maar bij dit onderwerp en in deze politieke context lijkt het me niet op zijn plaats. Ik ben bang dat de coalitiepartijen niet tegen hun kiezers zullen ingaan als het burgerberaad stevige maatregelen adviseert.
Helaas ben ik het eens met de BBB-kwalificatie ‘peperdure praatclub’, en ben ik blij dat ik er mijn tijd niet aan verdoe.
Joke Bralts, De Wylgen
Toen ik vrijdag de beelden zag vanuit Washington was ik in eerste instantie verbijsterd. Later herinnerde ik me dat Melania Trump tijdens de voorgaande regeringsperiode van haar man zich zou hebben ingezet tegen bullying (pesten). Daar hebben we toen niet zoveel van gezien. Welk project gaat ze deze keer ter hand nemen?
Maud Kochx, Heemskerk
Het heeft velen verbaasd hoe Donald Trump met Volodymyr Zelensky omging. De verklaring ligt voor de hand. Trumps zakenimperium zit vol geld van Russische financiers die via witwasconstructies door Europese banken naar hem zijn gevloeid. Dit is al openbaar sinds het uitstekende boek van Catherine Belton: De Mannen van Poetin. Het netwerk van Poetins handlangers in de bankwereld en zijn investeringen in Trump mogen toch bekend worden verondersteld? Waarom is dit niet eerder door alle media in de VS en ook in Nederland opgepakt? De wereldpolitiek wordt sterk beïnvloed door honderden miljarden aan vals geld.
Joris Voorhoeve, Den Haag
In 1938 meldde mijn opa zich voor zijn dienstplicht bij het 10de regiment infanterie van het Nederlandse leger. Hij werd opgeleid door een land in de waan van neutraliteit. Nederland koos voor isolationisme. Soldaten werden verdeeld over het oosten, maar ook het zuiden van het land. Lekker neutraal. Geen overleg met Frankrijk of Engeland, want och och, misschien zouden de Duitsers boos worden.
In de vroege ochtend van 14 mei 1940 lag mijn opa met zijn roestige mitrailleur in de bosjes langs de Cuneraweg in Veenendaal. Te schieten op jongens die misschien 200 kilometer verderop opgegroeid waren. Hij overleefde dat ternauwernood en maakte mee hoe Nederland uiteindelijk koos voor samenwerking in een verenigd Europa.
Het idee dat de EU alleen zorgt voor papieren rietjes en telefoonstekkertjes is een fascistische hoax, verspreid door een xenofobe beweging met Wilders aan het hoofd. Als wij hem kiezen als sterke leider zal hij de Grebbeberg in ere herstellen als bastion van nationale trots. Grenzen dicht! Nederland op één!
Ik hoop voor soldaten Faber, Beljaarts, Agema, Madlener en Klever dat ze het langer dan drie dagen volhouden.
Jelle Zwaag, Nijmegen
Sander Donkers schreef over de drie minuten ledigheid die hij altijd ervoer bij het voltanken van de auto. Die drie minuten, even niks, even rust. Tijdens mijn 45-jarige carrière als benzinepompmedewerker heb ik eindeloos veel mensen wezenloos naar de einder zien staren tijdens het tanken. Ik zág ze domweg aan niks denken. Ik gunde ze dat van harte, de harde werkelijkheid loerde om de hoek. Bij de kassa.
Thomas van der Steen, Hilversum
Je kunt prima iets doen naast het schrijven, maar voor mij is het echt werk. De korte samenvatting van wat boekhandelaar Julius Roelants verkondigde. Eerst was ik verbluft, toen werd ik boos. Want met één enkel zinnetje wordt schrijverschap weggezet als... ja, als wat eigenlijk: hobby? Er zijn maar weinig schrijvers die van hun werk kunnen leven.
Ik prijs mijzelf gelukkig met uitdagend, zinvol en gelukkig ook leuk werk, maar dat is waar ik mijn brood mee verdien. Wanneer het werk te veel energie slurpt, is er nog amper ruimte voor het schrijven.
Beste boekhandelaar, draai de boel niet om. Schrijvers werken ernaast, omdat het moet. Jij verdient je boterham dankzij schrijvers.
Anke Verbraak, Nieuwegein
Best een goede krant, de Volkskrant. Journalist Isaac Saul leert dat het nog beter kan. Verzamel altijd de beste argumenten. Voor en tegen. Links en rechts. Wees transparant, benaderbaar. Erken fouten, rectificeer prominent. Doe aan dit alles geen concessies. Nooit. Zo eenvoudig is de boodschap van Saul. Gewoon maar doen, zou ik zeggen. Vanaf vandaag.
Hans Dammingh, Hoevelaken
Ondanks gewijzigde politieke verhoudingen is de overeenstemming over de klimaatdoelen nog steeds opmerkelijk groot. Zowel de nieuwe Europese Commissie als het nieuwe kabinet houdt vast aan de doelen uit de Green Deal. Maar die worden door de trage uitvoering van het klimaatbeleid niet gehaald.
Minister Sophie Hermans (Klimaat) heeft extra maatregelen aangekondigd om de achterstand in het klimaatbeleid weg te werken.
Maar er zijn ook maatregelen nodig om de besluitvorming over klimaatprojecten te versnellen. Veel grote klimaatprojecten kunnen binnen twee tot drie jaar worden gerealiseerd, maar de daarvoor benodigde besluitvormingsprocessen vergen nu zeven tot acht jaar. Dat wordt vaak geweten aan burgers en belangenorganisaties, die bezwaar maken tegen alle benodigde vergunningen en alle ruimtelijke plannen. De Urgendazaak leert dat procederen ook kan leiden tot het versnellen van het overheidsbeleid. Uitgaande van het onvervreemdbaar recht op bezwaar en beroep kan overwogen worden de besluitvorming over klimaatprojecten van zwaarwegend maatschappelijk belang te versnellen door binnen één projectprocedure een appellant eenmaal de ruimte te bieden om te reageren.
De meeste proceduretijd wordt door overheden in beslag genomen. Veel tijdwinst is te behalen door limieten te stellen aan de termijnen voor besluitvorming door gemeenten, provincies en ministeries. Tijdig duidelijkheid bieden is van belang voor de initiatiefnemer, de omwonenden en betrokkenen. Toekomstige generaties zullen ons voor die versnelling dankbaar zijn.
Jaap Jelle Feenstra, Den Haag
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op de man gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant