Als mijn benzinetank helemaal leeg is, kost het ongeveer drie minuten om hem te vullen (los van het afrekenen). Over de jaren zijn dat bij elkaar opgeteld toch een paar uurtjes waarin ik niet bereikbaar ben voor de commercie, afgezien natuurlijk van de posters, beeldschermen en luidsprekers die me toeschreeuwen vanuit het pompstation.
Dat kan beter, moet diezelfde commercie hebben gedacht. En zij bedacht de ‘smarter nozzle’, een soort kastje aan het mondstuk van de slang. Slim is goed, slimmer altijd beter. Eerst dacht ik dat het een pinapparaatje was, maar toen de benzine begon te stromen werd ik getrakteerd op ‘Nozzle TV’, met snel gemonteerde reclame, leuke weetjes over tanken, en snel gemonteerde reclame.
Verdwenen zijn die drie minuten van ledigheid waarin ik zo vaak piekerde over zorgwekkende zaken. Dat er nog steeds fietsen bestaan zonder beeldscherm in het stuur. Analoge potgrond. Dagcrème zonder bluetooth. Deze column zou trouwens precies op zo’n ‘smarter nozzle’ passen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns