Er zijn bepaalde zaken uit het verleden die je blijven achtervolgen. In mijn geval gaat het om een spalkje dat ik aangemeten kreeg in een tijd dat ik ’s avonds nog energie had. Dat stalen draadje houdt mijn voortanden in mijn onderkaak bij elkaar en voorkomt dat ze in een ‘karakteristieke’ houding gaan staan.
Het spalkje doet ook iets anders, namelijk tandsteen verzamelen, hoe ik er ook op los poets, stook of flos (grapje, ik flos niet).
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Ik heb ooit gelezen dat er ook genetische factoren zijn die bepalen hoeveel tandplak/tandsteen je aanmaakt. Tot zover mijn Ted-talk over tandsteen en spalkjes. Bedankt voor uw aandacht.
In een poging wat plak weg te halen met een tandenstoker, prikte ik een stuk lijm los waarmee het spalkje vastzit. Als gevangenen bevrijd van hun ketenen begonnen mijn voortanden onmiddellijk te wiebelen. Run for the hills! Ik belde de tandarts, die gelukkig nog een plekje had voor de volgende dag.
Er zijn twee ongeschreven regels voor een tandartsbezoek. De eerste is dat je altijd tien tot twintig minuten later aan de beurt bent dan je aanwezig bent. Het heeft ook geen zin daar rekening mee te houden en bewust later te komen; de wachttijd gaat pas in als je binnen bent.
De tweede ongeschreven regel is dat je voor de tandartsafspraak je tanden poetst. Daarom had ik mijn tandenborstel en tandpasta netjes ingepakt in mijn werktas. Gebogen boven het fonteintje in het tandartstoilet vroeg ik me af waarom ik dit eigenlijk deed. Omdat ik geloof dat, als mijn tanden maar vers gepoetst zijn, de tandarts niet ziet wat voor puinhoop ik er het afgelopen jaar van heb gemaakt?
Nee, bedacht ik, terwijl ik de borstel woest heen en weer haalde, ik doe dit voor hen. Een stukje service naar de tandarts toe. Een eenvoudige en fatsoenlijke handeling, zodat je niet met je stinkende koffiebek en pindakaasresten tussen je kiezen in de stoel gaat liggen.
Maar bij welke medische of cosmetische ingreep doe je dat nog meer? Was je je voeten voordat je naar de pedicure gaat? Scheer je je rughaar voordat je je laat masseren? Bleek je je anus voor een colonoscopie? Of andersom? Ja, er zijn mensen die hun haar wassen voordat ze naar de kapper gaan, maar dikwijls is dat ook juist onderdeel van de behandeling.
Hier zou de tandarts – toch al een stuk beter betaald dan de gemiddelde kapper – wellicht een voorbeeld aan kunnen nemen (dat hij je tanden poetst, niet dat hij je haar wast).
Een dom idee, dat, hoe langer je er over nadenkt, alleen maar dommer wordt. Maar goed, daarmee kun je het tegenwoordig wel tot wereldleider schoppen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant