Niet alleen door Poetin, maar ook door Trump is de waarde van Rheinmetall geëxplodeerd. Audi is zo aan het saneren dat een roemruchte Brusselse fabriek de deuren sluit.
Het militair-economische complex heeft een slechte naam, maar is de laatste jaren op zijn minst een noodzakelijk kwaad gebleken. Natuurlijk, niemand wil oorlog en vrede is veel gezelliger, maar vrijheid blijkt bevochten en verdedigd te moeten worden en dan is enige bewapening wel handig.
De maatschappelijke herwaardering van de wapenindustrie is lastig meetbaar, maar economisch is de opmars duizelingwekkend. De koers van het Duitse Rheinmetall, leverancier van tanks, pantservoertuigen, kanonnen en granaten, doorbrak deze week de magische grens van 968 euro – een vertienvoudiging ten opzichte van 24 februari 2022, toen Rusland met zijn grootscheepse oorlog tegen Oekraïne begon.
Vladimir Poetin is niet de enige reden van de groei. Donald Trump lijkt een even grote factor. Sinds de verkiezing van de Amerikaanse potentaat is de koers nog eens verdubbeld. Het verlies van Europa’s belangrijkste bondgenoot heeft militaire autonomie boven aan de politieke agenda gezet, en dan blijken bedrijven als Rheinmetall de hoop in bange dagen.
Zo zien de vijanden van Europa het ook: vorig jaar bleken Russische diensten een moordaanslag te hebben beraamd op bestuursvoorzitter Armin Papperger, in het kader van een grote sabotageactie. Die is door westerse inlichtingendiensten verijdeld. Zo bezien staat Papperger zelf in de frontlinie. Bij leven en welzijn de winnaar van de week.
Intussen gaat het met de Duitse autoindustrie een stuk minder voortvarend, en dat heeft op het hele continent effect. Vrijdag sloot in de Brusselse voorstad Vorst de Audi-fabriek de deuren, waar de afgelopen jaren de Q8 e-tron werd geassembleerd. De terreinwagen, waarmee het merk betrekkelijk laat de markt van elektrische auto’s betrad, bleek te duur voor Europa. Voorlopig wordt hij alleen nog in China en Mexico gemaakt, bedoeld voor de liefhebbers in die contreien die nog wel graag gezien willen worden in een Europese e-patserbak. In Europa is het schluss.
Daarmee sluit een roemruchte Belgische autofabriek de deuren, waar in 1949 de eerste Studebakers van de band rolden. Daarna volgden Volkswagen Kevers en Golfjes, maar de productie van goedkope auto’s door relatief dure arbeiders werd steeds lastiger. Audi bracht wat respijt, maar deze week was het toch zover.
Audi-bestuursvoorzitter Gernot Döllner houdt in interviews steeds vol dat zijn strategie bedoeld is om ‘Audi zo te positioneren dat we weer het buitengewone kunnen bereiken’. In de praktijk komt dat neer op kostenbesparingen, sluitingen en ontslagen, schreef het Duitse Handelsblatt. Ook wordt er gedacht aan goedkopere elektrische instapmodellen.
Audi, ooit de geliefde ontsnappingsauto van met elkaar afrekenende drugscriminelen, probeert zo aan de nieuwe tijd te ontsnappen. Misschien moet het tanks gaan maken.
In deze rubriek beoordeelt de economieredactie personen uit het bedrijfsleven die de afgelopen week een succes boekten of tegenslag te verduren kregen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant