De lezersbrieven, over het eten van een vleermuiskarkas, een briljant popnummer, een creatieve oplossing voor het levenseinde, de vierde vliegroute en Signal.
In het interview met de Grieks-Belgische theatermaker en moeder Naomi Velissariou lees ik voor de zoveelste keer dat iemand met co-ouderschap zich een alleenstaande moeder/vader noemt.
Misschien voelen deze ouders zich er alleen voor staan, maar het is toch echt wat anders als je samen, alleen op andere tijden, voor je kind zorgt, dan wanneer je helemaal in je eentje voor je kind of kinderen én alles eromheen, moet zorgen.
Zeker aan te bevelen, dat co-ouderschap.
Ik zorg zelf voor mijn zoon en voel me zelfs niet alleenstaand, met lieve mensen om me heen die graag meezorgen en meegenieten van mijn zoon. Als het allemaal even teveel is voor mij in mijn eentje.
Iris Sam-Sin Engelman, Amsterdam
Bijna terloops staan de woorden in het korte artikeltje over een bloederziekte die in de Democratische Republiek Congo al 431 mensen heeft getroffen, waarvan er 53 overleden zijn. De ziekte lijkt begonnen toen ‘drie kleuters van het karkas van een vleermuis aten’.
Meestal weet mijn brein snel een beeld bij een tekst te vormen, maar nu ontstaat er kortsluiting. Kleuters stoppen vaak, al onderzoekend, van alles in hun mondjes, maar daar vallen vleermuiskarkassen gebruikelijk niet onder, in de welvarende delen van de wereld.
Dit doet armoede en hongersnood met kleuters. Mijn boterham met kaas en een gekookt ei smaakt me niet meer.
Barbera Peperzak, Texel
Wat een heerlijk toeval dat in deze barre tijd eindelijk weer een briljant popnummer wordt gelanceerd met de toepasselijke titel Born Again (die bas is onvergetelijk). Geen geklungel op de pilatesmat, maar dansen tot je hart weer swingt van vreugde. Want uiteindelijk ben jij nog steeds de geluksvogel die in een fantastisch land woont.
We moeten leven voor alle mensen die helaas niet zo gelukkig zijn. ‘On earth we’re briefly gorgeous’. En zo is het. Er is zoveel moois als je die dopjes
thuislaat en beter luistert naar alles en iedereen.
Frances Dethmers, Giethoorn
In het tijdschrift Relevant van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE ) las ik een recensie van de roman De Staatsinjectie van Tinie Kardol met een gedachtengang die bij mij, als 70-plusser, een glimlach om de mond toverde.
‘Stel… stel dit keer geen brief in je brievenbus met een oproep voor een of ander bevolkingsonderzoek of een vaccinatie ter voorkoming van een enge ziekte, maar als je 84 bent valt er een brief op je deurmat met een datum waarop je verplicht wordt je leven te beëindigen. De overheid heeft een dodelijke injectie voor je klaarliggen. Het idee is dat je aan het einde van je leven je steentje mag gaan bijdragen door te stoppen met leven om zo de economische lasten voor de samenleving een beetje te verlichten.
Aan deze wel heel erg creatieve oplossing moest ik even denken toen ik de Brief van de Dag van Yvonne Takken las over de onbetaalbaar geworden zorgkosten door alle dure behandelingen voor ouderen die het leven toch alleen maar even zouden verlengen.
Marijke van den Berg-Leydesdorff, Monnickendam
De minister schrapt het voornemen voor een vierde vliegroute naar Schiphol over Utrecht en Gelderland. Althans, dat is de theorie. Sinds begin vorig jaar is het aantal vliegtuigen boven de stad Utrecht en wijde omgeving sterk toegenomen.
Ze komen soms zó laag over met een enorme bak herrie, dat je je afvraagt of Utrecht niet dichter bij Schiphol ligt dan Amsterdam. Tot vorig jaar keek je op als er een overvloog, nu zit je soms de hele dag op de pc om op vliegherrie.nl de overlast te melden.
De aanvliegroute bestaat al in de praktijk.
Hans van Noord, Utrecht
Het sjaalje dat vrouwen in de vijftiger jaren buitenshuis droegen had niets te maken met het geloof of welke vorm van onderdrukking dan ook. Het was voor het volkse deel van de gemeenschap een goedkoop en praktisch middel om onder bepaalde weersomstandigheden het permanentje in model te houden. Niet alles is wat het lijkt.
Ton ten Barge, De Heurne
Bittere ironie: wil je producten en diensten van Elon Musk, Mark Zuckerberg en consorten mijden, zoals WhatsApp, dan kun je een app installeren met dezelfde naam als het nazi-propagandatijdschrift voor de Wehrmacht in ’40-’45.
Gerard van den Boomen, Eindhoven
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant