Door TikTok werd afgelopen herfst bijna een quasi-spirituele fascist tot president van Roemenië gekozen, maar veruit het meest gebruikte sociale medium in het land waar ik vroeger correspondent was is Facebook. In Nederland is Facebook iets van veertigplussers die er vaak hobby’s op etaleren, in Roemenië is het dé digitale verkeersader voor alle leeftijden. Het verbaasde me derhalve niet dat Roemeense vrienden die belden met ‘een interessant verhaal voor je anti-digitale rubriek’, een verhaal over Facebook hadden.
Die vrienden hebben een hotel dat een tijd dicht was geweest. Om te laten weten dat ze weer open waren, dachten ze dat het slim was op Facebook te adverteren. Daarvoor moesten ze al hun bankgegevens met Facebooks moederbedrijf Meta delen. Ze hadden dat nog niet gedaan of ze bleken die gegevens óók met een hacker te hebben gedeeld: zoveel duizend euro weg. Excuses van Meta, erkenning van Meta dat ‘het probleem veel voorkomt’, aanbod van Meta de diefstal te compenseren met advertentieruimte. Mijn bestolen vrienden zeiden: ‘We hebben het geld dat weg is eigenlijk nodig.’ Reactie van Meta: ‘Een dergelijk speciaal verzoek moet u aan het hoofdkantoor voorleggen.’ Ze kregen een mailadres. Ze dienden het verzoek in. Ze hoorden niets. Toen stuurden ze nog een mail, en nog een, en nog een.
Tja, da’s typisch Meta: dat rotbedrijf wil alles van iedereen weten, maar als iemand één keer iets van Meta wil weten, doen ze alsof ze niet bestaan. Mijn collega Toine Heijmans had een vraag over Meta’s knieval voor Trump, kreeg geen antwoord op mails, meldde zich bij het kantoor van Meta Benelux en kreeg daar van een beveiliger, jazeker, een mailadres.
Ik zei tegen mijn bestolen vrienden: ‘Eigenlijk zou heel Roemenië in één keer van Facebook af moeten gaan.’ Zij zeiden: ‘Dat zou de ideale wereld zijn.’ Maar ja: vorige maand meldde deze krant dat de Buurtgroep Bennekom er al niet over peinst Facebook te verlaten, laat staan heel Roemenië.
Source: Volkskrant columns