De lezersbrieven, over concurrerende kabels, dure camperuitstapjes, op de juiste manier opzeggen, leven onder en zonder carnaval, stille steegjes en vertraagde cijfers.
Sinds een jaar piekt er een groen kabeltje voor mijn voortuintje, richting mijn meterkast, aangelegd door Odido. Een glasvezelkabel. Ik hoef alleen maar een contract te ondertekenen.
Dat doe ik niet. Want ik zit nog meer dan een jaar vast aan een contract bij KPN. Maar uiteindelijk wil ik wel een snellere glasvezelverbinding. Dus vraag ik bij KPN: wanneer kan ik bij u internet via glasvezel ontvangen? En krijg als – voor mij verbijsterend – antwoord: eind volgend jaar gaat KPN in uw wijk een glasvezelnetwerk aanleggen en zult u kort daarna aangesloten kunnen worden.
Kabinet, schud eens de ideologische veren af. Dit heeft niets meer te maken met marktwerking, noch met het bedienen van de consument op de goedkoopste wijze. Dit is groteske verspilling.Twee glasvezelkabels voor dezelfde deur.
Rien Klaassen, Rotterdam
Met stijgende verbazing las ik het artikel over campers. Waar ik nog twijfelde over de ongelijkheid in Nederland, moet ik bekennen dat dit alle voorwaarden weergeeft die ongelijkheid in Nederland bevestigen. Of is het financiële infantiliteit?
Zo’n camper kost gauw een ton. Laten we afschrijven in tien jaar, dan kost de afschrijving 10.000 euro per jaar. De wegenbelasting is zo’n 1.000 euro per jaar, de verzekering 2.000. En als je al een stalling vindt, kost die je nog eens 1.400 euro per jaar. Zo’n camper heeft natuurlijk onderhoud nodig, een voorzichtige schatting is 1.000 euro per jaar.
Het bezit van een camper, die 48 weken per jaar stilstaat, kost zo’n 15.400 euro per jaar, een weekje camperen doet dus zo’n 3.850. Da’s drie maanden bijstandsuitkering.
Jef Keijzer, Amsterdam
Het is voor mij geen reden voor opzegging van mijn abonnement, maar het stoort me wel dat in de Volkskrant de verleden tijd van dat werkwoord als ‘zeiden ... op’ vervoegd wordt. (‘... zeiden hun banen op ...’ als onderschrift bij een volle caravanstalling).
Vincent van Steen, Breda
Bij de beelden van Emmanuel Macron op bezoek bij Donald Trump viel mij onwillekeurig een strofe van de dichter Achterberg in: ‘En de hoop is een krijtwit kind dat lacht tegen de rover die het slacht.’
Arnold Bolks, Hardenberg
In een hartstochtelijk pleidooi voor de grote verbinder die carnaval vormt – en dat het met de economische schade best wel mee valt – schrijft Mark van Ostaijen in zijn column dat ‘op carnavalsmaandag iedere burger gewoon bij de gemeente Breda of Eindhoven een paspoort kan afhalen’.
Dat mag zo zijn, maar in Maastricht is burgerzaken toch echt op carnavalsmaandag én -dinsdag gesloten. Wellicht wordt daar carnaval hartstochtelijker gevierd.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean (Frankrijk)
De column van Mark van Ostaijen over de beperkte aandacht voor carnaval in de media deed me terugdenken aan februari 2022. De verschrikkelijke oorlog in Oekraïne was net begonnen. In de brievenrubriek kreeg carnaval dat jaar een hoop aandacht. Een aantal lezers vond dat het in oorlogstijd geen pas gaf om feest te vieren en riep op om het feest te annuleren.
Met enig medelijden moet ik vandaag denken aan die briefschrijvers die nu ruim drie jaar alle vreugde uit hun leven gebannen moeten hebben. En met de steeds onzekerder wordende geopolitiek zullen ze dat, vrees ik, nog wel even moeten volhouden.
In het Zuiden gaan we deze week weer het leven vieren. Dat maakt alle ellende de rest van het jaar een stuk draaglijker.
Twan Wilmes, Eijsden
‘Akelige dingen’ beschrijft zeer herkenbaar hoe vrouwen zich kunnen voelen met voetstappen achter zich in donkere stille straatjes. Helaas doet die onveiligheid zich in veel situaties voor, bijvoorbeeld in drukke menigten met grijpgrage handen. Moet dit zo blijven voor vrouwen? Dank, Sander Donkers, voor de aandacht voor dit onderwerp.
Ank Frehe, Tilburg
In het artikel over de gestegen kosten van kankerzorg wordt melding gemaakt van een onderzoek van het RIVM op basis van cijfers van 2003 t/m 2019. 2019 is het laatste jaar waarover alle cijfers beschikbaar waren. Dit is te bizar voor woorden en vormt een brevet van onvermogen. De medewerkers in de zorg worden overladen met administratieve onzin en het eindresultaat van al deze rapportering is verslaggeving die zes jaar na dato beschikbaar komt. En kennelijk wordt er dan beleid geformuleerd op basis van zes jaar oude en dus achterhaalde cijfers.
Nick de Bray, Borsele
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant