De overwinning werd door de organisatoren van de Ramadan Expo gevierd. Het komt niet vaak voor dat een moslimorganisatie bij een inreisverbod naar de rechter stapt.
Drie omstreden predikers mochten van ministers Van Weel (Justitie en Veiligheid) en Faber (Asiel en Migratie) het land niet in om te spreken op de islamitische beurs, maar de rechter veegde in een kort geding het inreisverbod van tafel. Dat de imams een gevaar zijn voor de openbare orde was onvoldoende gemotiveerd.
Geen grondrecht met lastiger dilemma’s dan de vrijheid van meningsuiting. Maar oplopende polarisatie dwingt ons die haast heilige waarde tegen het licht te houden. De zaak tegen de ‘haatimams’ roept dan interessante vragen op.
Over de auteur
Marcia Luyten is journalist en columnist van de Volkskrant. Luyten presenteerde Buitenhof en werkte zes jaar in Afrika. Ook schreef ze onder meer Het geluk van Limburg en de biografie Moederland, de jonge jaren van Máxima Zorreguieta. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
De Brit Ali Hamuda was een serieuze kandidaat voor zo’n inreisverbod. Eerder zei hij over de Hamas-moordpartij van 7 oktober 2023: ‘Er is nul bewijs. Dit is het construeren van feiten die simpelweg nooit zijn gebeurd. Er was geen massaslachting. Er was geen massaverkrachting.’
De rechter vroeg de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) om raad. En die kwam met een opmerkelijk advies. ‘Door te ontkennen dat de terroristische aanval van 7 oktober heeft plaatsgevonden, verspreidt [Hamuda] desinformatie en bagatelliseert of vergoelijkt hij daden van terrorisme.’ Dit valt volgens de NCTV onder criteria op basis waarvan je iemand kunt weren.
Dan gaat het advies verder over het belang van ‘de context’. En inderdaad, context is in zulke zaken cruciaal, want wat bedoelde de spreker en wat zegt de situatie over het gezegde?
Maar dan slaat de NCTV een andere weg in, die van vereffening. ‘De context van de Gaza-oorlog [is er een] waarin beide partijen desinformatie verspreiden en geweld gebruiken tegen burgers.’ Wat toch moeilijk anders te lezen is dan: tel twee kwaden op en de uitkomst is in orde.
Natuurlijk is er ook een virulente Israëlische campagne van desinformatie. Onder elke gebombardeerde school of kliniek in Gaza zouden Hamas-kopstukken zitten, al vond de VN vaak geen bewijs. Via allerlei kanalen klinken de onwaarheden door in Nederland (zoals: geweld tegen Makabi-supporters zou een ‘terroristisch oogmerk’ hebben).
Maar in plaats van de wederzijdse leugens tegen elkaar weg te strepen, zou de NCTV er beter aan doen het gevaar van desinformatie te adresseren. Onder juristen blijkt dit een groot twistpunt.
Enerzijds is er de angst voor censuur, anderzijds is afgelopen jaren verschillende sprekers de toegang tot Nederland ontzegd: van de rechtse complotdenker David Hicke tot eerdere haatpredikers.
Rechtsgeleerde Jan Brouwer zocht in Nieuwsuur een bedenkelijke verklaring voor het feit dat de rechter dit keer niet besloot tot een inreisverbod: gezien de politieke samenstelling van dit kabinet, kijkt de rechter nu kritischer naar zo’n verzoek van de minister.
Brouwer, die zei geen politieke afwegingen te willen maken, verrichtte (per ongeluk of uit onbenul?) zelf een politieke daad. Hij gaf munitie aan Wilders’ onophoudelijke aanval op de rechtsstaat, diens overtuiging dat de rechterlijke macht uit ‘D66-rechters’ zou bestaan.
Intussen is de polarisatie zodanig, dat Nederlandse Joden zich niet meer veilig voelen en hoogopgeleide tweede- en derde-generatie moslims met goede banen – spreken over hun ‘integratie’ zou potsierlijk zijn - Nederland willen verlaten.
De vraag naar het gevaar van moedwillige leugens voor de liberale democratie zou ook moeten worden gesteld voor de lange termijn. Het gaat om veel meer dan ‘de openbare orde’ hier en nu. Misschien moet de grondslag voor het inperken van vrijheid van meningsuiting worden verbreed? Dat dwingt tot het reguleren, modereren en desnoods sluiten van sociale media, en het weren van de ontkenners van bewezen terreur en staatsterreur.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant