Lezers over minister Faber, premier Schoof, Europa’s calimerogedrag, de Duitse meerderheid, het nieuwe ‘seintje’, goed toezicht en eerlijke prijzen.
Hoeveel erger moet een minister het maken voordat er een motie van wantrouwen wordt ingediend? PVV-minister Marjoelein Faber (Asiel en Migratie) krijgt terecht forse kritiek op haar recente uitlatingen over Oekraïne en eerdere, aan het fascisme rakende, uitspraken. Die kritiek komt ook van de coalitiepartijen. Maar ze laten haar (weer) wegkomen met haar ongemeende excuses, verdraaiingen of ontkenningen. Het fascisme kon groeien omdat er weggekeken werd. Dat doen VVD en NSC nu.
Het wordt tijd dat de Kamer zich ontdoet van een dergelijke minister in de regering van Nederland. Welke moedige politicus staat op tegen dit sluipend verval van de democratie en laat wat zeer verwerpelijk is nooit gewoon worden?
Marjon van Holst, Delft
Waarom moppert iedereen toch zo over premier Dick Schoof. Die man doet toch niets?
Thomas de Boer, Groningen
Wat betreft de deal die Trump voorstaat met Zelensky: 50 procent van de edelmetalen ter waarde van 500 miljard dollar als genoegdoening voor de steun van de VS – het Congres heeft in totaal 174,2 miljard dollar aan Oekraïne toegewezen. De Europese Unie gaf in de berekeningen van Navo-baas Rutte tot op heden 134 miljard aan steun.
Wat als EU Trump voorstelt de helft van voornoemde som op fiftyfiftybasis te delen met de Europese Unie, óók als genoegdoening voor de EU-steun tot nu? De EU kan dit fiftyfiftyvoorstel samen met Trump nader bespreken met Oekraïne. Voordeel: Zelensky wordt maximaal door de EU ondersteund en staat meteen veel sterker. Ook pakt het nog eens voordelig uit voor de EU zelf. En het kan het breekijzer zijn waarmee EU de deur naar de onderhandelingstafel over vrede openbreekt.
Dat calimerogedrag van de EU richting VS is toch nergens voor nodig? Een spijkerharde opstelling is onontbeerlijk.
Rutger W. Weemhoff, Amsterdam
De verkiezingen in Duitsland waren niet het einde van de wereld. De AfD won wel, maar een zwart-bruine coalitie krijgt maar 49,1 procent van de stemmen terwijl links samen met de SPD en CDU/CSU met 53,8 procent van de stemmen een meerderheid in de Bondsdag heeft.
Daniel von Asmuth, Utrecht
Ook ik ben geswitcht van WhatsApp naar Signal en een opvallend groot deel van mijn omgeving blijkt ook al te zijn overgestapt of is bezig met dat proces.
Ik krijg van Signal dagelijks berichtjes wie van mijn contacten nu ook op Signal zit en ik stuur dan standaard een ‘welkom’-appje. Uhh, appje? Nee, een ‘sign’tje of in goed Nederlands een seintje. Zullen we vanaf nu in plaats van de aankondiging ‘ik stuur je een appje’ de kreet ‘ik stuur je een seintje’ gaan hanteren?
Hans Grijseels, Haarzuilens
‘Lilian Marijnissen gaat gedupeerden toeslagaffaire helpen bij stichting.’ Hoe dan? Marijnissen gaat in de raad van toezicht. Klinkt nobel en ze wil aan de slag. Ze heeft zelfs als veel ouders gesproken. Maar zou zij zich ook al verdiept hebben in haar rol als toezichthouder? Toezichthouders geven raad en keuren sommige besluiten goed van het bestuur, maar zij zijn niet het boegbeeld van de stichting. Dat is het bestuur.
Toezichthouden betekent een kritische houding en gepaste afstand tot de stichting en het bestuur. Dat is dus iets anders dan politiek bedrijven. In dat opzicht doet het de wenkbrauwen meer dan fronsen dat zij gevraagd wordt door de voorzitter. Een klassiek voorbeeld van ‘oud’ toezicht.
Goed toezicht is gebaat bij transparantie en een evenwichtige samenstelling van de raad van toezicht. Daar hoort dus ook een transparante sollicitatieprocedure bij met een profiel van wie men zoekt en niet de politieke naar vriendjespolitiek ruikende ‘ik ben gevraagd’. Ik zou me als bestuur en raad van toezicht van de stichting, maar ook als pers, zorgen maken over de governance bij de stichting. Het gaat hier ten slotte wel ergens over.
Arnaud van Holst, Driebergen
Vrijdag 21 februari stond er een interessant interview in de Volkskrant met Michel Scholte. Hij pleit met zijn stichtingen voor eerlijke prijzen. Mooi initiatief. Ik mis in dit artikel wel een link naar Wereldwinkels. Zij waren de eerste die begonnen met eerlijke handel.
In 1969 opende eerste Wereldwinkel van Nederland in Breukelen. Vele volgden; er zijn er nu nog ongeveer vierhonderd in Nederland.
Sandra Ickenroth, Nuth (Sinds 1987 vrijwilliger bij wereldwinkels in Sittard, Nijmegen, Amsterdam en Nuth)
‘Spoorloos stopt per direct’. Wat een spijtig bericht. De gemaakte mismatches in het tv-programma hadden inderdaad nooit mogen gebeuren. Helaas is het zo dat waar mensen werken, er fouten worden gemaakt. Deze fouten hadden zeer ingrijpende gevolgen en zijn dan ook niet goed te praten. Maar ik krijg wel een vieze smaak in m’n mond als ik lees dat alleen de fouten worden belicht en dat daardoor het hele programma nu ineens niet deugt.
Staan degenen die dit roepen erbij stil dat Spoorloos ook vele honderden goede matches heeft gemaakt? Dat het team de levens van talloze mensen heeft kunnen verrijken. Niet alleen die van de geadopteerden, maar ook die van de familie die hun kind moest afstaan?
Waar zijn al die mensen die altijd schreven met tranen over de wangen naar het programma te kijken? Doen al die geslaagde matches er nu niet meer toe? Ik heb zelf met mijn zoons het geluk gehad familie van mijn zoons te vinden. Daarmee hebben we gezien hoe integer het team van Spoorloos te werk gaat, hoeveel moeite men doet om een zoektocht te laten slagen, zorgvuldige moeite.
Nu worden presentatoren Joris Linssen, Sosha Duysker en Jetske van den Elsen neergezet alsof zij die mismatches op hun geweten hebben. We hebben het over gebeurtenissen van twintig jaar en langer geleden. Dat maakt het niet minder erg, maar het is niet juist om te wijzen naar het huidige team. De werkwijze is veranderd en dankzij DNA-testen zijn matches voor 99 procent betrouwbaar. Jammer dat veel zoekenden nu wellicht nooit te weten zullen komen wie hun biologische familie is. Bij deze nogmaals mijn dank aan het team van Spoorloos dat ons heeft geholpen!
Hermine Veltkamp, Grave
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant