In de Bretonse stad Vannes begint vandaag het proces tegen de pedofiele Franse chirurg Joël Le Scouarnec. Hij wordt verdacht van seksueel geweld tegen bijna driehonderd kinderen, van wie het merendeel door hem werd behandeld.
is correspondent Frankrijk van de Volkskrant. Ze woont in Parijs.
Na de strafzaak rond Dominique Pelicot, die zijn echtgenote Gisele jarenlang drogeerde, verkrachtte, en door tientallen anderen liet verkrachten, opent vandaag in Frankrijk opnieuw een omvangrijk horror-proces rond seksueel geweld. Terecht staat de 74-jarige Joël Le Scouarnec, in de Franse media aangeduid als een de grootste seksuele roofdieren die het land ooit heeft gekend.
Le Scouarnec, die als chirurg werkte in verschillende ziekenhuizen in Frankrijk, staat terecht voor het aanranden en verkrachten van bijna driehonderd kinderen. Het merendeel van hen werd als patiënt door hem behandeld.
Vaak waren de kinderen nog onder narcose – het seksueel geweld vond plaats op hun kamer in het ziekenhuis of in de uitslaapzaal. In totaal gaat het om meer dan honderd beschuldigingen van verkrachting en ruim 150 aanrandingen tussen 1989 en 2014.
De details – datum, naam en leeftijd van het slachtoffer, plaats delict – hield hij bij in dagboeken. Fantasieën, zo verklaarde Le Scouarnec zelf tijdens zijn verhoren, al heeft hij voor een deel van de aanklachten schuld bekend. Naast de dagboeken werden bij hem thuis driehonderdduizend kinderpornografische foto’s en video’s gevonden. In de verhoren zei Le Scouarnec een ‘trotse pedofiel’ te zijn.
Schokkend is, naast de omvang van het seksueel geweld, het feit dat de chirurg zo lang ongestoord zijn gang kon gaan. In 1983 vestigt hij zich met zijn vrouw in Loches, grofweg drie uur rijden ten zuiden van Parijs. Le Scouarnec, dan 25 jaar, gaat er aan de slag als chirurg. In die tijd beschrijft hij zijn eerste pedocriminele neigingen.
Jaren later komt hij op de radar van de FBI vanwege het downloaden van kinderporno. In 2004, het jaar waarin zijn vrouw van hem scheidt, meldt de FBI dat bij de Franse politie. Le Scouarnec wordt daarop veroordeeld tot een 4 maanden voorwaardelijke celstraf. Daar blijft het bij: er volgt geen psychologische behandeling en hij kan zijn werk als chirurg blijven doen zonder restricties, ondanks het feit dat hij daarbij regelmatig minderjarige patiënten behandelt.
Het blijkt een patroon dat zich in zijn werkende leven nog regelmatig zal herhalen: hij wordt ontdekt, het wordt gemeld, en daarna gebeurt er niets. Als een collega in het ziekenhuis waar de arts in 2006 solliciteert lucht krijgt van zijn veroordeling, meldt die dat bij de ziekenhuisdirectie en de orde van artsen.
Dat ziekenhuis besluit hem niet aan te nemen, maar ondanks dat zijn dossier bekend is, komt hij elders alsnog aan de bak. In het ziekenhuis van Jonzac, in Zuidwest-Frankrijk, ziet men de veroordeling niet als bezwaar voor het integer uitoefenen van zijn vak.
In Franse media wordt Le Scouarnec, vader van drie kinderen, ‘de trots’ van zijn middenklasse familie genoemd, als arts en liefhebber van opera en literatuur. Zijn status als medisch specialist in veelal kleine gemeenten zou hem een zekere bescherming hebben opgeleverd. Oud-collega’s beschrijven hem in de verhoren als discreet en solitair, en als een goede chirurg.
Aan die bescherming komt een eind in 2017, als een buurmeisje van 6 jaar hem beschuldigt van seksueel geweld in de tuin. Hij woont dan nog altijd in Jonzac, en bij een huiszoeking worden de papieren en digitale dagboeken gevonden met gegevens van talloze slachtoffers, jongens en meisjes, gemiddeld zo’n 11 jaar oud.
Het eerste proces tegen Le Scouarnec opent in maart 2020. Naast het buurmeisje zijn in dat proces nog drie slachtoffers betrokken: twee nichtjes van de chirurg en een oud-patiënt die door hem is behandeld in het ziekenhuis van Loches. Hij erkent aanvankelijk de aantijgingen van seksueel geweld, maar niet van verkrachting – tot het einde van het proces waarin hij de verkrachting van zijn nichtjes erkent. Hij wordt veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf.
Intussen gaat het onderzoek op basis van de in beslag genomen documenten verder. Veel slachtoffers zijn in shock als de politie hen benadert met de beschrijvingen van seksueel geweld in de notities van Le Scouarnec.
Vanwege de narcose hebben velen van hen er geen herinnering aan overgehouden, maar dat verandert voor een aantal als ze horen over de aanrandingen en verkrachtingen. De beelden komen terug, sommige slachtoffers begrijpen eindelijk waarom ze al jaren met trauma-symptomen kampen.
Vandaag gaat na jarenlang onderzoek het proces van start in de rechtbank van Morbihan in Bretagne. Het dossier omvat duizenden pagina’s. De verwachting is dat de zaak in juni tot een einde komt. Het is een van de grootste zaken rond pedocriminaliteit die Frankrijk ooit heeft gekend.
3x de zaak-Le Scouarnec:
- De ziekenhuisdirecteur in Jonzac die Le Scouarnec aannam, ondanks kennis van zijn veroordeling, verklaarde tegenover de onderzoekers geen probleem te zien in zijn aanstelling omdat ‘er geen sprake was geweest van fysieke agressie’.
- De chirurg heeft vanwege zijn functie ongetwijfeld een voorkeursbehandeling gekregen van de politie, zegt Frédéric Benoist, advocaat van de organisatie La Voix de l’enfant (‘de stem van het kind’). ‘De gendarmes zijn bij hem niet om zes uur ’s ochtends binnengestormd.’
- Een pedocriminele loopbaan wordt niet gebouwd door monsters, maar door de opeenvolgende stilten van alle getuigen, waarschuwt slachtofferorganisatie Ciivise aan de vooravond van het proces in een oproep tot ‘verandering in cultuur’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant