Vlak nadat Charles Q. Brown door defensieminister Pete Hegseth was ingelicht, kondigde Trump het al aan op sociale media: Brown kon meteen opstappen als hoofd van de chefs van staven. Hij is het recentste slachtoffer van Trumps jacht op alles wat divers is.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
Brown staat erom bekend dat hij altijd kalm blijft, dus ook nu laat hij niet van zich horen. ‘CQ was nooit degene die de meeste woorden gebruikte. maar hij had altijd het meest te bieden’, zegt generaal David L. Goldfein, oud stafchef van de luchtmacht.
Hij staat bekend als de man die de gemoederen kan bedaren, alleen al door de kamer binnen te lopen. Als er een crisis is in Jemen of Iran of met piraterij, klinkt er een zucht van verlichting als blijkt dat Brown de leiding heeft. Als hij er is komt alles goed.
Zelfs onder Trump leek de zwarte generaal aanvankelijk wel goed te zitten. In december had hij ogenschijnlijk nog een uiterst hartelijke ontmoeting met Donald Trump: de twee zaten naast elkaar bij een football-wedstrijd tussen de marine en het leger.
Trumps nieuwe minister van Defensie, Pete Hegseth, een rechtse televisiepresentator en schrijver, was vorige week echter nog niet goed en wel aangetreden of hij ontsloeg Brown op staande voet. Trump gaf geen reden, maar Hegseth wel, in zijn jongste boek The War on Warriors. Daarin schrijft hij onverbloemd dat Brown zijn functie nooit zou hebben gekregen als hij niet zwart was geweest.
In de ogen van Hegseth, en die van Trump, heeft Brown geprofiteerd van het diversiteitsbeleid bij de strijdkrachten, en niet alleen Brown: ook admiraal Lisa Franchetti, de eerste vrouw die opperbevelhebber van de marine werd, is ontslagen. Op de eerste dag van zijn presidentschap ontsloeg Trump bovendien admiraal Lina Fagan: het eerste vrouwelijke hoofd van de kustwacht.
De ontslagen maken deel uit van een bredere actie die Trump in zijn campagne heeft aangekondigd: een campagne waarin alle militaire leiders worden ontslagen die worden beschouwd als voorstanders van meer diversiteit en gelijkheid. De zuivering is maandenlang voorbereid, en nu beginnen de koppen te rollen.
In zijn eerste termijn als president had Trump al laten merken dat hij politieke loyaliteit belangrijker vond dan al het andere. Woest was hij, toen de opperbevelhebber die hijzelf had benoemd, generaal Mark Milley, te kennen gaf dat het leger a-politiek was, en ook hoorde te zijn.
De generaal verwoordde dat in 2023 nog eens in zijn afscheidsspeech, voordat Brown hem zou vervangen: ‘Wij zweren geen trouw aan een land, een stam of een religie, niet aan een koning of een koningin, niet aan een tiran of een dictator, of aan een wannabe dictator. Wij leggen geen eed van trouw af aan individuen. Nee, wij zweren trouw aan de Grondwet, en aan het idee dat Amerika is.’ Trump noemde Milley een ‘woke’-ramp, en zodra hij kon, liet hij Milleys portret verwijderen uit het Pentagon.
Tegelijk met Brown en Franchetti werd vrijdag ook een aantal auditeurs-generaal ontslagen, en het Pentagon vreest dat nu duizenden anderen, geüniformeerd en burgerpersoneel, zullen worden ontslagen, en vervangen door Trump-loyalisten. Als generaal Charles Q. Brown valt, is niemand meer veilig.
Browns opvolger lijkt inderdaad een verklaarde Trump-loyalist: luitenant-generaal Dan (‘Raze’) Caine. Hij is een man naar Trumps hart. De president vertelt maar al te graag hoe luchtmachtofficier Caine in 2018, toen hij hem sprak, een ‘MAGA’-pet opzette.
Toen de twee elkaar ontmoetten was Caine commandant van een eenheid die strijd voerde met IS, en Caine vertelde, volgens Trump, dat IS ‘in een week’ verslagen kon worden als hij het voor het zeggen zou hebben. Dat is het soort mannen dat Trump zoekt, dus Caine is nu teruggehaald uit zijn pensioen om in Browns plaats hoofd van de chefs van staven te worden: de hoogste militair van de Verenigde Staten.
Brown doet voorlopig wat hij ook deed toen in de senaat maandenlang tussen Democraten en Republikeinen werd geruzied over zijn benoeming: hij houdt zich op de achtergrond. Alleen als hij het echt nodig vindt, spreekt hij zich uit.
Dat deed hij bijvoorbeeld in 2020, na de dood van de zwarte Amerikaan George Floyd. Floyd was gedood door een politieagent die met zijn knie op zijn nek was gaan zitten. Zijn laatste woorden waren ‘I can’t breathe’(‘ik krijg geen adem’). Floyds dood leidde tot wereldwijde, vaak gewelddadige protesten.
Brown publiceerde een videoboodschap van amper twee minuten waarin hij, gekleed in veldtenue, vertelt dat racisme nog altijd iets is van alledag. Zijn leven lang heeft hij ‘twee keer zo hard’ moeten werken als anderen, om de vooroordelen tegen zwarten te logenstraffen. Meer dan eens was hij ‘de enige Afro-Amerikaan in zijn squadron’, en later, toen hij officier was, zelfs ‘de enige in de kamer’.
Zelfs op dat emotionele moment waarop hij zich persoonlijk uitsprak, bleef hij koel. Dankzij die eigenschap wist hij in 2023 uiteindelijk de hoogste functie in het Amerikaanse leger te bereiken: hoofd van de chefs van staven, een functie die eerder pas door één andere Amerikaan van kleur was bekleed: Colin Powell. Brown geniet groot aanzien binnen en buiten het leger: in 2020 nam het weekblad Time hem daarom op in de lijst van honderd meest invloedrijke personen ter wereld.
Achteraf lijkt het alsof hij het allemaal zo heeft gepland. Uit zijn loopbaan blijkt een opmerkelijk doelbewustzijn: hij maakte bijna jaarlijks een overstap, van de ene hoek van Amerika naar de andere, en verder, naar Zuid-Korea, Italië, Duitsland en alle landen daartussenin. Bij elke verhuizing kwam hij een stapje hoger op de carrièreladder, veertig jaar lang, tot hij uiteindelijk de hoogste top bereikte. Waar hij nu, na vijftien maanden, weer is weggeplukt.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant