In de film die tijdens de Tweede Wereldoorlog is gemaakt in Kamp Westerbork zijn opnieuw drie mensen herkend. Het gaat waarschijnlijk om de 9-jarige Israël Wijnschenk, zijn vader Max Wijnschenk en zijn oma Betje Kokernoot-van Furth uit Utrecht. Het jongetje en zijn oma werden door de nazi's gedeporteerd en vermoord. Max en zijn vrouw Chel Wijnschenk overleefden de oorlog.
De historische film over het doorgangskamp bij het Drentse dorp Westerbork is tussen maart en mei 1944 gemaakt door de Joodse gevangene en filmmaker Rudolf Breslauer. De film is uniek omdat de beelden niet in scene zijn gezet. Bovendien is het begin te zien van de deportatie van enkele honderden Joden en Roma per trein op 19 mei 1944.
Het zijn de beelden van die vertrekkende trein waarop onderzoekers Victor Frederik en Koen Hulsbos zich baseren, meldt RTV Utrecht.
Frederik is beheerder van de website joodseschoolutrecht.nl. Daar maakt hij levensbeschrijvingen van alle Joodse leerlingen in Utrecht die in de oorlog niet meer op hun eigen school mochten blijven, maar verplicht bij elkaar moesten zitten op de Joodse school.
Frederik kreeg vorig jaar bezoek van amateuronderzoeker Koen Hulsbos, die al jarenlang mensen identificeert in de Westerborkfilm. Hulsbos wees hem op een fragment waarin mogelijk de jonge Israël Wijnschenk te zien is, een leerling van de school. Frederik: "Ik had meteen het gevoel dat dit Israël kon zijn. Zijn scheiding, die kenmerkende lok op het voorhoofd, het kwam allemaal overeen met de foto's die ik van hem kende."
Op het fragment in de film staat een jongetje, dat tussen twee volwassenen door naar buiten kijkt uit de trein. Hij is opnieuw zichtbaar wanneer de deur vlak voor vertrek wordt gesloten. Volgens Frederik horen de man, de jongen en de vrouw op het beeld "duidelijk bij elkaar". Daarnaast lijken ze als twee druppels water op eerdere foto's én hebben familieleden ze ook al herkend. Al houdt de onderzoeker een slag om de arm. "Herkenning is nog geen absolute zekerheid", zegt hij.
Vast staat dat Max en zijn vrouw Chel (niet op de beelden) na de oorlog terugkwamen naar Utrecht, hun kinderen Israël en zijn zusje Kitty werden vermoord. Ook oma Betje werd vergast in Auschwitz.
Max en Chel stonden na de oorlog "gewoon weer in hun viswinkel aan de Lange Elisabethstraat", zegt onderzoeker Frederik. Max overleed in 1982, zijn vrouw in 2005.
Met zijn speurwerk weet Hulsbos steeds meer mensen op de beelden van de Westerborkfilm te identificeren. Vorig jaar december bijvoorbeeld ging het om het echtpaar Marcus Pels en Hendrika Brandon. Bijna 2 jaar geleden werd een Utrechts echtpaar herkend in de Westerborkfilm, toen door nazaten. Dat waren Ludwig Dannheisser en zijn vrouw Johanna Dannheisser-Bloch.
Enkele tientallen van de 446 mensen die op het moment van de opnames op transport gingen, zijn geïdentificeerd. Het bekendste beeld is dat van Setella Steinbach, een kind van Sinti-Roma-ouders. De laatste blik waarmee zij vanuit de trein naar buiten kijkt, wordt gezien als een van de meest indringende beelden van de Holocaust.
Abonneer je dan hier op onze nieuwsbrief.
In samenwerking met
RTV Utrecht
Regionaal nieuws
Deel artikel:
Source: NOS nieuws