Er zijn twee dingen waar Reinette Klever, minister, tevens voormalig presentator van het Zwarte Pietenjournaal, omvolkingstheoreticus, vaccinatiescepticus en klimaatdesinformatieverspreider, een hekel aan heeft. Het ene is het woord gender. Het andere is het fenomeen ‘hoofddoekjes’, zoals mensen die dit zelf niet dragen cultureel-religieuze hoofdbedekking noemen.
Het is geen handige hekel voor een minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp, want effectieve ontwikkelingssamenwerking ondersteunt vrouwen op plekken waar mannen hun toegang tot werk, politiek, spel, school, zelfbeschikking, economische zelfstandigheid, fysieke veiligheid en macht belemmeren. Dat heet genderbeleid en het blijkt heilzame effecten te hebben op de vrouwen zelf, hun kinderen, hun mannen en de sociaal-economische ontwikkeling van de hele samenleving.
Sheila Sitalsing is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Voor de mensen die denken dat Nederland een onderneming is en die graag redeneren in business cases en in what’s in it for me, en die menen dat waarden als het bewaken van de internationale rechtsorde, de bescherming van mensenrechten, het hooghouden van de beschaving en het onderhouden van een welwillend internationaal netwerk flauwekul zijn: wij profiteren hier ook volop van vrouwenemancipatie daar.
Investeren in genderbeleid heeft één groot nadeel: dat je als minister zomaar medeplichtig wordt gemaakt aan succesvolle ontwikkeling en emancipatie. Moet je aan je rechtse vrienden in de Tweede Kamer uitleggen waarom je aan gender doet. De deelnemende vrouwen zijn soms gesluierd, je moet er lachend naast staan op de foto, of er handen mee schudden. Kan Klever niks mee.
Sinds een paar jaar is ons buitenlandbeleid formeel feministisch. Nederland sloot zich in 2022 aan bij een club van Europese grootmachten en iets minder grote machten, die een feministisch buitenlandbeleid voeren, onder aanvoering van de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Annalena Baerbock. Zij sprak toen deze ware woorden: ‘We zien een trend in landen waar eerst vrouwenrechten worden aangevallen, bijvoorbeeld door geweld tegen vrouwen niet langer strafbaar te stellen, en daarna volgen ook aanvallen op de pers en de oppositie.’
Nederland vond dat ook, en vindt dat formeel nog steeds, al zijn er tegenwoordig nogal wat tegenkrachten. Er verschijnen ridiculiserende stukjes in De Telegraaf over ambtenaren die de functie van gender focal point bezetten, er zijn bezorgde Kamervragen van de SGP (een partij die om onbegrijpelijke redenen door iets oudere parlementair journalisten weleens wordt aangeduid als ‘staatkundig geweten’) over deze buitensporige aandacht voor gendergedoe, en er is nu dus een minister van Buitenlandse Handel die het woord gender alleen met de grootste moeite over haar lippen krijgt. In schriftelijke communicatie met de Tweede Kamer heeft ze haar ambtenaren weleens opgedragen referenties aan ‘gender’ uit de tekst te halen. Nu schaft ze het feminisme af in het ontwikkelingsbeleid – een niet onbelangrijk onderdeel van het hele, formeel nog wel feministische buitenlandbeleid. Hoe het een zich verhoudt tot het ander is ook voor veel betrokkenen een raadsel.
Het is oorlog maar niemand die het ziet heet de bestseller die Huib Modderkolk schreef over de permanente strijd die woedt in wat we vroeger cyberspace noemden: tegen de Russen, de Chinezen, de Amerikanen, de Iraniërs en bedrijfsspionnen van heinde en ver. De gevolgen van de oorlog kunnen we zien, ruiken, voelen, horen en ondergaan, dag in dag uit. Tegen soevereine landen, tegen bevolkingen die toevallig in grondstofrijke gebieden wonen, tegen de internationale rechtsorde, tegen de zachte krachten, tegen de beschaving, tegen de Europese gedachte, tegen het kosmopolitisme. In het vocabulaire van de Reinettes Klever van deze wereld wordt dit samengevat als een oorlog tegen wokewaanzin en tegen gendergekte. Dit is ook een oorlog tegen vrouwen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant