Het wordt tijd dat minister Wiersma ergens mee komt waar de Raad van State misschien wél een opening in ziet.
In haar brieven aan de Tweede Kamer toont minister Wiersma van Landbouw zich vaak een baken van bedachtzaamheid. Deze week liet ze weten dat ze speelt met de gedachte om de drempelwaarde te verhogen van de hoeveelheid stikstof die bedrijven, veehouders of bouwprojecten vergunningvrij mogen uitstoten.
Dan kan er opeens weer van alles, is het idee. De minister waarschuwde wel meteen: het is nog maar een idee, en eerst wil ze er advies over aanvragen bij de Raad van State. Die adviesaanvraag is ze aan het voorbereiden. Maar: ‘Dat is geen sinecure.’
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Er is ook een andere minister Wiersma. Die stuurde, nog voor haar brief de Kamer bereikte, een filmpje en een persbericht de wereld in: ‘Minister Wiersma breekt stikstofslot open! Hoop gloort voor duizenden boeren en bouwprojecten.’ Haar partijleider, Caroline van der Plas, kon haar geluk niet op: ‘In al die jaren is nog geen enkele minister dit gelukt.’
Overdrijven hoort bij de politiek, maar een veel brutaler voorbeeld van een platvloerse verkiezingscampagne vanuit het hart van de ministerraad is in de parlementaire geschiedenis waarschijnlijk niet te vinden. De realiteit is immers weerbarstig, zoals iedereen op het ministerie van Landbouw weet.
De ‘rekenkundige ondergrens’ speelt in het debat al jaren een cruciale rol, omdat die nu in feite op nul ligt. Dat maakt heel veel activiteiten onmogelijk. Dat was ooit anders: de overheid stond bedrijven en projecten oogluikend toe om stikstof uit te stoten, onder de belofte van diezelfde overheid dat op andere plekken in de nabije toekomst heus aan emissiereductie zou worden gedaan, en dat de staat van de kwetsbare natuurgebieden zou worden verbeterd.
Dat is echter het principe waar de Raad van State in 2019 een streep door trok, verwijzend naar de Europese natuurafspraken: er mocht niet langer ‘op de pof’ worden uitgestoten, voortaan moest eerst worden aangetoond dat er daadwerkelijk werd bijgedragen aan natuurherstel. Daaraan is sindsdien niets veranderd.
Niet alleen de BBB-fractie maar de hele Tweede Kamer zou liever vandaag dan morgen die drempelwaarde verhogen. Maar zelfs VVD en CDA, de partijen die in vorige kabinetten lang aarzelden, zijn inmiddels diep doordrongen van de juridische werkelijkheid: zonder aantoonbare verlaging van de neerslag op de natuurgebieden, komt er geen oplossing.
Nou wil het geval dat het vorige kabinet de provincies had opgedragen concrete herontwikkelingsplannen voor het platteland te maken om precies dat te bereiken, maar dat zijn dus de plannen waar Wiersma in de zomer zelf een streep door trok.
Het zal wel de vrees voor spoedige tussentijdse verkiezingen zijn geweest die Wiersma ertoe bracht zich te laten lenen voor de BBB-campagne en duizenden boeren valse hoop te geven. Maar zo kan het land niet worden bestuurd.
NSC-Kamerlid Harm Holman verwoordde donderdag het scherpst wat Wiersma te doen staat: leg eindelijk eens iets op tafel waar de Raad van State misschien wél een opening in ziet. In zijn woorden: ‘Kijk het monster in de bek en durf te erkennen wat het probleem is.’
Maar ja, dat is dus geen sinecure.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant