Hoogleraar Hartman, de vleesgeworden #MeToo, heeft een voormalig student nog steeds in de tang. Zij komt in een neerwaartse spiraal, hij wordt van alle kanten gedekt. Het werkt, maar mist nuance.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Acht jaar nadat (seksueel) grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik op de werkvloer op de agenda zijn verschenen onder de noemer #MeToo, is moeilijk vast te stellen waar we ons momenteel bevinden. De zesdelige Videolandserie De f*ckulteit (doe met die titel wat u wilt) van scenarist Dorien Goertzen en regisseur Simone van Dusseldorp voelt een beetje als een historische serie die ons terugvoert naar de opwinding en verontwaardiging van een aantal jaar terug.
Het verhaal van hoogleraar Hartman aan de rechtenfaculteit van de Universiteit van Amsterdam (Fedja van Huêt als de vleesgeworden grensoverschrijding) en de greep die hij nog altijd heeft op leven en loopbaan van Anouk Boone (de uitstekende Julia Akkermans), is deels ontleend aan in ieder geval één waargebeurde en geruchtmakende zaak. Boone, een voormalig student van Hartman, is op weg om partner te worden bij een advocatenfirma op de Zuidas in Amsterdam.
Een film als De zitting (2021) van Saskia Diesing bracht het thema van seksueel grensoverschrijdend gedrag in de juridische setting van een rechtszaal waar de complexiteit van waarheidsvinding en gerechtigheid bij dit type beschuldigingen centraal stond. In De f*ckulteit wordt de ambitieuze Anouk door haar verleden ingehaald als haar carrière in een stroomversnelling komt en haar oude hoogleraar zich weer in haar leven meldt.
In de loop van de zes afleveringen komen we er, via flashbacks, steeds meer achter hoe die relatie in elkaar zat. Als haar eigen stagiaire zich bij haar meldt met een beschuldiging van een aanranding door deze Hartman, maakt dat ook een aantal diep weggestopte herinneringen los. Anouk komt in een neerwaartse spiraal terecht die haar werk en relatie beschadigen, terwijl Hartman aan alle kanten gedekt lijkt te worden door zijn generatiegenoten op de universiteit en de Zuidas.
De spanning loopt op als een journalist erachter komt dat er geen enkel systeem is om mannen als Hartman in te dammen. De vertrouwenspersoon op de universiteit is de assistent van de hoogleraar zelf. Zijn mannelijke collega’s vinden Hartman een gast waarop je kan bouwen, die zich hoogstens wat flirterig gedraagt. Vrouwen weten dat ze beter kunnen zwijgen om hun carrière geen gevaar te laten lopen.
De f*ckulteit werkt vanwege de ingetogen rol van Julia Akkermans, hoewel het moeilijk te geloven is dat ze ooit zou zijn gevallen voor de aalgladde Hartman, die door Fedja van Huêt in elke scene met een overdosis testosteron wordt gespeeld. Maar de serie (zie ook de titel) is vaak net wat te nadrukkelijk, en hapert door de weinig naturalistische dialogen.
Ook de muziekkeuze probeert de thematiek er nogal in te hameren. Om de status van de verknipte verhouding tussen de hoogleraar en zijn student te duiden, hebben we echt Toxic van Britney Spears niet nodig.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
★★★☆☆
Drama
Zesdelige serie, regie Simone van Dusseldorp
Met Julia Akkermans, Fedja van Huêt
Te zien op Videoland
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant