Pakkende koppen kun je wel aan AD Sportwereld overlaten. Grote dingen worden daar zoals het hoort groot aangekondigd. Donderdag stond er een foto van Robin van Persie op de cover: ‘Komt hij terug?’ stond er in grote letters onder. Dat ‘hij’ had eigenlijk met een hoofdletter gemoeten, dan was het helemaal duidelijk geweest dat de Messias van Rotterdam overwoog zijn rentree te maken. Vrijdag ging de kogel door de kerk, Hij komt.
Van Persies naam dook de afgelopen dagen op uit het niets. De trainer van SC Heerenveen ontbrak lang in de lijstjes met potentiële opvolgers van Brian Priske, de ontslagen Deense coach van Feyenoord. Talloze namen waren langsgekomen: Pusic, Van Bommel, Ten Hag, Schreuder, Schmidt, Van Bronckhorst, Keizer, Hake, Lijnders en natuurlijk Dick Advocaat (100) – en dan vergeet ik er vast nog een paar. Iedereen met een diploma dus eigenlijk. Maar geen Van Persie, toch ‘het kind van de club’.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ik geloof dat Pierre van Hooijdonk bij Ziggo Sport als eerste met Robin op de proppen kwam. ‘Van Persie’, zei Pierre. Dat hakte erin, iedereen keek vol ongeloof naar de analist, presentator Noa Vahle stond versteld. ‘Nu al?’ vroeg ze. ‘Nu al’, zei Van Hooijdonk ijskoud. Hij weet dat je als professioneel voetbal-lullepotter nooit moet terugkrabbelen maar voet bij stuk moet houden, ook al heb je zojuist iets absurds beweerd.
Hierna was de hele goegemeente ineens klaarwakker: natúúrlijk, Robin van Persie! Hoe hebben we die ooit over het hoofd kunnen zien, terwijl hij er al die tijd gewoon was, langs de lijn in Heerenveen of thuis in Rotterdam?
De voetballerij is een giga-echoput: opeens galmde de naam Van Persie je van alle kanten tegemoet. Natuurlijk was hij de gedroomde trainer van de club, de eniggeboren zoon van Arne Slot; was er ooit een andere kandidaat geweest – en welke nonvaleur dan wel, in godsnaam?
Hoe dat precies werkt is mij zelfs na jarenlange geduldige observatie nog altijd een raadsel. Opeens valt er een kwartje en projecteert iedereen zijn stoutste dromen op één man. Waarom dat niet eerder gebeurde, bijvoorbeeld vorig voorjaar, toen Van Persie nog gewoon jeugdtrainer was bij Feyenoord, weet ik niet. De resultaten die hij neerzette bij Heerenveen kunnen geen rol hebben gespeeld, die club bleef onder Van Persie een bleke middenmoter. In Friesland vinden ze het daarom niet zo erg dat Van Persie vertrekt.
Mysterieuze processen. Je loopt nietsvermoedend rond en opeens blijk je te zijn bevorderd tot de Uitverkorene. Je hebt er zelf ook geen invloed op, je bent Brian in Monty Pythons Life of Brian, met de hoop en verwachtingen van alle rood-witte gelovigen op je nek. Die kunnen zich gemakkelijk tegen je keren, maar dat is van later zorg.
Van Persie ging naar Heerenveen om te leren. Is hij nu al uitgeleerd? Hij heeft alvast opgestoken dat je nooit in de laatste minuut je keeper moet wisselen, wat handig kan zijn. Maar rationele afwegingen tellen helemaal niet meer, Van Persie is de man, punt. Het is een collectieve dwangneurose en zijn naam is al in beton gegoten.
Overigens had Pierre van Hooijdonk nog een simpel advies aan zijn voormalige ploeggenoot: doe het niet. Ik denk dat Pierre gelijk had. Maar wie is er bestand tegen de adoratie van het volk en de lokroep van de Sirenen in de Rotterdamse haven?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns