DEN HAAG - Even voor 20.00 uur is er nog niets aan de hand met kater Odin. Een uur later wordt het beestje op de achterbank van een auto geëuthanaseerd, omdat er brand is bij de dierenkliniek waar ze heen zijn gegaan. Kirsti en haar twee kinderen kunnen het nog steeds niet bevatten. Het laatste uur van de kat is haast onbeschrijfelijk te noemen. 'Odin is nooit alleen geweest.'
Begin deze week huppelt de 6-jarige Odin nog vrolijk rond in huis. Odin is een Devon Rex, een kattensoort die bekend staat om zijn gekrulde vacht. 'Je kunt hem twee kanten op aaien', lacht zijn baasje Kirsti.
'Het kan bij Odin ook nooit normaal.' In de keuken staat standaard een plantenspuit klaar, voor als-ie weer eens brutaal op het aanrecht springt. 'Een stoute, maar zo lieve kat.'
Aan het begin van de maandagavond is het opeens foute boel in huis. 'Ik zag dat Odin zijn achterpoten niet meer kon gebruiken. Die sleepte hij over de grond achter zich aan. Hij schreeuwde het uit van de pijn.'
Meteen hangt Kirsti met dierenspoedkliniek AniCura aan de lijn, waar Odin terecht kan. Samen met haar zoontje en dochtertje springt ze de auto in, met Odin op naar Rijswijk.
Odin kan bij een dierenarts terecht die vrij snel een vernietigende diagnose stelt: trombo-embolie. Een stolsel in een slagader naar een of beide poten. Een doodvonnis, dit is niet behandelbaar.
Terwijl het gezin nog niet eens van de schrik een half uur daarvoor bekomen is, rest er geen andere optie dan euthanasie. 'Kak, hier waren we en zijn we nog steeds helemaal ondersteboven van', blikt Kirsti terug.
In aanloop naar de euthanasie krijgt Odin medicatie om de helse pijn enigszins te verzachten. 'Gelukkig zagen we dat de pijnstilling werkte. Dat was heel fijn na die schrik.'
'De dierenarts gaf ons nog even wat water voor de schrik, om vervolgens achter de schermen het middeltje voor de euthanasie klaar te maken.' En dan - je verzint het niet - brandalarm.
Op stel en sprong moet de dierenspoedkliniek op bedrijventerrein Plaspoelpolder ontruimd worden, want naast het pand staat een afvalcontainer in lichterlaaie. Alle aanwezige zieke honden en katten worden in doeken gewikkeld en buiten in de kou opgevangen en gerustgesteld.
Ook voor Odin is het brandalarm onverbiddelijk. 'Vervolgens was de keuze: wat gaan we nu doen? Alle zorg ging uiteraard naar de zieke dieren. Een rit van een half uur naar het dierenziekenhuis in Barendrecht was eigenlijk geen optie.'
Dieren werden op straat opgevangen en gerustgesteld:
'De arts was zo helder van geest om tijdens de ontruiming de spulletjes voor de euthanasie in haar zak te stoppen. Daardoor kon ze ons een keuze geven.' Uiteindelijk wordt Odin op de achterbank van Kirsti's auto geëuthanaseerd.
'Dat ging heel professioneel. Ik en mijn kinderen mochten daar bij zijn. Met z'n vieren hebben we Odin gedag gezegd. Ook voor de arts was dit vreemd, dit had ze nog nooit gedaan, vertelde ze.'
Een paar dagen na het noodlot kan Kirsti niet genoeg benadrukken hoe liefdevol ze alle hulp van AniCura heeft ervaren. De volgende dag krijgt ze nog een belletje van de kliniek, om te horen hoe het met haar gaat.
'Ze hebben niet alleen zorg voor de dieren, maar ook voor de baasjes. We hebben zelfs nog bloemen gehad. Echt hartverwarmend. En Odin? Onze lieve Odin is gelukkig nooit alleen geweest.'
Source: Omroep West Den Haag