We hadden al een naam voor een nieuwe kat, maar de kitten zelf nog niet. Die moest nog even geregeld worden. ‘Hoe moeilijk kan het zijn’, dacht hij. Maar al snel bleek dat op Marktplaats mensen zonder scrupules 700 euro vragen voor een kitten en voor ik het wist zat ik tot aan mijn knieën in de schimmige economie die de kattenfokkerij is. (Je kunt blijkbaar een zogenaamde dekkater inhuren – niet voor feesten en partijen, maar om je poes te bevruchten. Zo krijg je een nest met verse kittens, die je vervolgens voor veel geld kunt verkopen.)
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Een kennis gaf de gouden tip. Ze wees me op een website waar stichtingen (zwerf)kittens ter adoptie aanbieden. De meeste zijn in Griekenland, Cyprus, Turkije of Roemenië van de straat gered en krijgen dan hier in Nederland een beter leven. Ik betaalde 25 euro voor de inschrijving, maakte een profiel aan en ging op zoek. Al gauw zag ik een lief, gevlekt diertje van drie maanden oud, afkomstig uit Cyprus.
Ik maakte mijn interesse bekend en kort daarna kreeg ik een mail met een vragenlijst: hoe oud ben je? Wat voor werk doe je? Waar woon je? Hoe lang woon je daar al? Uit hoeveel mensen bestaat je gezin en hoe oud zijn ze? Hoeveel uren per dag zal je nieuwe kat buiten zijn? Hoe zou je het activiteitsniveau in huis beschrijven?
Zo ging het nog even door, drie pagina’s lang. Geduldig vulde ik alles in en daarna moest ik nog een video maken van mijzelf en het huis en een plattegrond van de omgeving van Google Maps meesturen, om uiteindelijk te horen dat het katje al vergeven was. Bovendien was onze tuin problematisch. ‘Onze katten mogen alleen binnen verblijven of in beschermde tuinen.’ Maar mijn tuin ís beschermd, antwoordde ik, er staat een fucking hoge schutting omheen. Geen antwoord.
Een paar dagen later reageerde ik op een andere kitten: Toby, een lief katje gevonden in een vuilniscontainer in Athene. Andere stichting, nieuwe vragenlijst (Is het gezin bewust van het ‘rugzakje’ van de kat? Mocht er onverhoopt iets met u gebeuren, wat voor oplossing heeft u dan?), weer ingevuld en weer een afwijzing: ‘Je geeft aan dat de tuin een schutting heeft van 180 cm. De meeste katten springen/klimmen hieroverheen. De tuin moet echt catproof zijn afgeschermd bij onze stichting.’ Wat ze precies bedoelde met catproof? Ze stuurde een foto, met daarop het soort afrastering die je voornamelijk bij zwaar beveiligde gevangenissen ziet.
Als je uit een vuilniscontainer in Athene komt, dan lijkt me een huis met een tuin in een rustige buurt met twee meisjes die je willen vertroetelen een best redelijk alternatief. Maar goed, ik zal me wel weer vrijwillig laten opsluiten in de ebi in Vught en ga het dan gewoon nog eens proberen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant