Het begon met een uitnodiging om een nieuwe game van PlayerUnknown Productions te komen spelen, bij hen op kantoor in Amsterdam. Dat was op zichzelf al grappig, want ‘PP’ blijkt een thuis te hebben gevonden in een kantoor dat voor doorgewinterde tweakers bekend terrein is: het pand op de NDSM-werf waar Tweakers en diverse andere titels van DPG Media tot het voorjaar van 2020 zaten. Dat ik daar zou kennismaken met het begin van een ‘3d-internet’ en met de technologie die daar de basis voor moet leggen, had ik echter niet meteen verwacht. Maar als één ding duidelijk werd op mijn dagje op de burelen van PlayerUnknown Productions, is het dat Brendan Greene en zijn team een stuk verder kijken dan simpelweg het bouwen van een nieuwe survivalgame, wat Prologue: Go Wayback in essentie is.
Voor je begint te steigeren: natuurlijk, er moet nog een hoop water door ‘t IJ stromen voordat we iets zinnigs kunnen zeggen over de langetermijndoelen die Greene en zijn team voor ogen hebben. We leven in een tijd waarin veel grote en minder grote partijen bezig zijn met het ontwikkelen van hun visie op het internet van morgen, hun versie van ‘de metaverse’ en alles wat daarmee samenhangt. PlayerUnknown Productions voegt zich bij dat lijstje. Dat is, heel kort door de bocht genomen, waar het wel een beetje op neerkomt.
De focus van de dag lag op Prologue, maar maakte vooral duidelijk hoe dat spel past in een bredere visie. Het draait namelijk allemaal om het worldbuildingplatform dat PlayerUnknown Productions aan het opbouwen en verbeteren is. Die worldbuilder heb je wellicht al zelf in actie gezien. Enige tijd geleden werd namelijk Preface uitgebracht op Steam. Dat is een soort techdemo waarin je niet veel anders kunt dan rondlopen op stukjes van een wereld die door een machinelearningmodel procedureel gegenereerd zijn. De interactie die duizenden gamers hebben gehad met die wereld via Steam, is voor de studio ontzettend belangrijk. Ze helpen namelijk het systeem verbeteren. Dat proces moet een platform opleveren dat op allerlei manieren inzetbaar en sterk schaalbaar moet zijn. Prologue: Go Wayback is een voorbeeld daarvan, maar verre van het einddoel.
“Nee, zeker niet iedereen begreep wat Preface is”, zegt Brendan Greene in een interview dat ik met hem tijdens deze previewdag had. “Leden van onze Discord begrepen het wel, veel Steam-gebruikers zeker niet”, legt ‘mister PlayerUnknown’ uit. “Steam-gebruikers wisten niet wat ze er mee konden of wat het doel is. Maar leden van onze community kwamen binnen een paar dagen al met de eerste hacks. Ze konden de stukjes van de wereld in Preface bijvoorbeeld groter of kleiner maken. Dat is fantastisch. Het laat ons ook zien wat er mogelijk is met de technologie, nog voor het ontwikkelteam zelf dergelijke features heeft gemaakt”, aldus Greene.
Preface en Prologue maken dus gebruik van dezelfde machinelearningtechnologie, die de basis moet vormen voor … een nieuwe vorm van internet. Pardon? Inderdaad, de lat wordt lekker hoog gelegd. Greene omschrijft het zelf als 3d-internet, waar niet alleen zijn eigen studio aan zou bijdragen, maar ook andere grote bedrijven. Melba, de engine achter de projecten van PlayerUnknown Productions, speelt daarin een sleutelrol. Greene hoopt dat andere makers de engine zullen gebruiken om hun werelden te bouwen. Alles aan Artemis moet uiteindelijk opensource zijn, wat Greene betreft.
Source: Tweakers.net