Muhsin Hendricks, ‘de roze imam’, is zaterdag in Zuid-Afrika vermoord. Hij had een bruiloft bezocht toen twee mannen hem doodschoten. De moord was een einde dat hij misschien verwachtte, maar, zei hij: de noodzaak zichzelf te zijn was groter dan zijn angst om te sterven.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
De 58-jarige Hendricks stond bekend als ’s werelds eerste openlijk homoseksuele imam. Hij verborg zijn geaardheid niet, en ijverde al bijna dertig jaar voor lotgenoten, nadat hijzelf op 29-jarige leeftijd uit de kast was gekomen. Als kind worstelde Hendricks al met zijn homoseksualiteit. Hij zei in een interview met de Volkskrant dat hij als vijfjarige al een erg feminien jongetje was dat graag met poppen speelde. Hij groeide echter op in een zeer religieuze familie. Zijn grootvader was imam, en in de islam die hem werd geleerd was geen plaats voor homoseksuelen.
Jarenlang zweeg hij daarom over zijn geaardheid, en probeerde hij die zelfs te ontkennen. Toen hij zestien jaar oud was ‘vluchtte hij in religie’ omdat hij niet kon begrijpen hoe Allah gevoelens in hem kon planten die volgens de Koran verboden waren. Hij besloot de schrift zelf te gaan onderzoeken. Daarvoor trok hij in 1990 naar de Pakistaanse stad Karachi, waar hij studeerde aan een salafistische, zeer orthodoxe, universiteit.
Hij trouwde in 1991 met een vrouw, met wie hij drie kinderen kreeg. Dat huwelijk eindigde vijf jaar later, kort voor zijn coming out. Hij was 29 toen hij aan zijn moeder vertelde dat hij homo was, en de rest van zijn leven is hij altijd heel open geweest over zijn geaardheid. Hij had steun gevonden in koranteksten waarin sprake was van ‘mannen die niet op vrouwen vielen’, en concludeerde uiteindelijk op basis van zijn studie dat ook in de islam plaats was voor homoseksuelen.
Die ontdekking heeft hij sindsdien uitgedragen, en dat leverde hem de bijnaam ‘de roze imam’ op. In 1998 begon hij bijeenkomsten te houden bij zijn huis bij Kaapstad. Tegen The Guardian zei hij daarover: ‘Ik opende mijn garage, legde een tapijt op de vloer en nodige mensen uit om thee te drinken en te praten.’ Bezoekers beschouwden hem al gauw als hun imam. Drie jaar later opende Hendricks zijn eigen moskee, Al-Ghurbaa, die een vrijplaats zou worden van lhbtq+-moslims die daar veilig zouden zijn, en ongestoord zouden kunnen bidden.
Het idee van de eigen moskee kwam voort uit de ervaring van een vriend die in een lokale moskee een preek had moeten verduren waarin homoseksualiteit keihard werd verketterd. Dat was het soort verbale agressie dat Hendricks zijn leven lang heeft moeten horen, dat zijn geaardheid ‘zondig’ was en dat hij ‘door de duivel bezeten’ was. Hendricks richtte de hulporganisatie ‘The Inner Circle’ op en zijn moskee werd een wereldwijd bekend ontmoetingscentrum. Hij schreef het boek The Gender Based Lie waarin hij uitlegde waarom de klassieke religieuze opvattingen gebaseerd zijn op een leugen, en hij reisde de wereld rond om zijn boodschap uit te dragen.
In 2011 trouwde hij met zijn Hindoestaanse geliefde. Niet voor de Zuidafrikaanse wet, die sinds 2006 het homohuwelijk erkent, maar in de beslotenheid van een spirituele bijeenkomst van progressieve islamgeleerden en homoseksuele moslims. In 2022 verscheen de documentaire The Radical, over zijn leven en over zijn wereldwijde strijd voor de rechten van lhbti+moslims.
Muhsin Hendricks zat zaterdag op de achterbank van de auto toen hij werd vermoord. Hij was naar een bruiloft geweest, niet ver van de stad Gqeberha (het voormalige Port Elizabeth). Hendricks had het advies gekregen om lijfwachten in dienst te nemen, maar dat had hij geweigerd. Tegen de Britse krant The Guardian zei hij dat voor hem ‘de noodzaak om authentiek te zijn’ zwaarder woog dan zijn angst om dood te gaan. De gemaskerde daders reden hem klem en schoten hem van dichtbij dood.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant