DEN HAAG - Nee, gezellig was het niet meer in de bejaardenflat sinds Arie en Marijke er waren komen wonen. Arie had een kort lontje en had zich in korte tijd ontwikkeld tot de schrik van het complex. Dat moest wel een keer tot een uitbarsting komen.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Op een dag in maart brengt Henk eten naar zijn buurvrouw. Als hij weer naar buiten komt, staan zijn buren van de andere kant - Arie en Marijke - bij hem voor de deur. Wanneer ze Henk zien, begint Marijke hem uit te schelden en begint Arie dreigend met zijn wandelstok te zwaaien.
Henk besluit om maar weer bij de buurvrouw naar binnen te gaan, in de hoop dat een kwartiertje wachten de gemoederen zal bedaren. Dat is niet het geval. Na een kwartier wil hij toch zijn eigen huis weer in, dus hij haalt diep adem en loopt richting de tierende zeventigers voor zijn flat.
Arie en Marijke komen op Henk af. Arie geeft Henk meteen een flinke klap op zijn hoofd met zijn wandelstok. Henk slaat terug met zijn vuist en dan geeft Arie nog een keer een mep met de stok, op dezelfde plek op het hoofd. Ook Marijke slaat Henk een paar keer.
Het bloed stroom uit Henk zijn hoofd. Ze geven elkaar nog een paar klappen, er is een korte worsteling en dan weet Henk zijn huis in te vluchten.
Meerdere buren zien het gebeuren en ze vertellen allemaal hetzelfde: Arie viel aan. De aanleiding zou een ruzie zijn over de hondjes van Marijke. Henk zou zich druk hebben gemaakt over die beestjes.
Volgens Arie heeft Henk zelfs gedreigd om zijn vrouw in elkaar te slaan. Daarom wilden ze verhaal halen. Ook zou Henk volgens Arie zijn begonnen. Hij zou als eerste de wandelstok van Arie onder hem uit hebben geschopt.
De officier van justitie ziet geen steun voor het zelfverdedigingsverhaal in de getuigenverklaringen. Ze vindt een zware mishandeling bewezen. 'Het uitoefenen van geweld op het hoofd kan ernstige gevolgen hebben, zoals een schedelbreuk of hersentrauma.'
'Zeker als het met een stok gebeurt', zo stelt ze. 'Het zou zelfs poging tot doodslag kunnen opleveren. Dat kleurt hoe moet worden gekeken naar zulk geweld.' De richtlijn voor zo'n mishandeling is tien weken cel, maar gezien de leeftijd van de verdachte (hij is inmiddels 75) ziet de officier daar van af.
Ze eist 31 dagen cel, waarvan dertig dagen voorwaardelijk. Die laatste dag heeft Arie al in voorarrest uitgezeten. Zijn advocaat wil vrijspraak voor de zware mishandeling. Volgens hem is het hooguit een gewone mishandeling. 'Een houten stok is geen metaal, dat levert geen zware mishandeling op.'
Hij wijst op de gezondheid van Arie. Zijn cliënt heeft ternauwernood corona overleefd en is er sindsdien psychisch en lichamelijk slecht aan toe. Arie is sociaal ook niet zo sterk en Marijke mankeert lichamelijk van alles en nog wat. Hij wil maar zeggen: ze hebben het niet makkelijk.
De rechter vindt de zware mishandeling wel bewezen. 'Het hoofd is een kwetsbaar onderdeel van het lichaam. Als je daar met een wandelstok op slaat, is de kans op zwaar letsel aanmerkelijk. Die kans heeft hij bewust aanvaard.'
Hij veroordeelt Arie conform de eis van de officier: één dag cel en dertig dagen voorwaardelijk. Ook moet de man 650 euro schadevergoeding betalen aan Henk.
In de flat is de rust inmiddels teruggekeerd. Na de vechtpartij heeft de woningbouw zich ermee bemoeid en Arie en Marijke zijn geholpen met een andere woning. Niet in dezelfde stad, maar meteen lekker ver weg in Twente.
Daar konden ze terecht in een woongroep met intensieve begeleiding en hulp bij gedrag. Ze hebben het daar naar hun zin en zijn sindsdien niet meer in aanraking gekomen met de politie. En Henk? Die brengt nog steeds, en weer ongestoord, eten naar de buurvrouw.
De namen van Arie, Marijke en Henk zijn gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag