Arnold Karskens werd ontslagen als voorzitter van Ongehoord Nederland omdat hij een ‘giftige angstcultuur’ zou hebben veroorzaakt. In de rechtbank in Den Haag vecht hij zijn ontslag aan. ‘Jullie zijn verraders!’
is mediaverslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft vooral over televisie, podcasts en boeken.
Ooit trokken Arnold Karskens en Raisa Blommestijn samen ten strijde tegen de – volgens hen – verstikkende politieke correctheid bij de Nederlandse Publieke Omroep (NPO). Karskens in zijn rol als medeoprichter en voorzitter van Ongehoord Nederland (ON), Blommestijn als gezicht van het belangrijkste programma ervan, Ongehoord Nieuws. Maar vandaag staan ze in de rechtbank van Den Haag lijnrecht tegenover elkaar.
De zaak draait om de positie van Karskens, die afgelopen najaar door de raad van toezicht (rvt) is ontslagen als voorzitter, omdat hij zich – onder meer tegenover Blommestijn – schuldig zou hebben gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag.
Karskens is woedend, dat is enkele minuten voorafgaand aan de zitting al duidelijk. ‘Jullie zijn verraders!’, snauwt hij in de gangen van het gerechtsgebouw richting twee oud-collega’s, onder wie verslaggever Jonathan Krispijn. Als Peter Vlemmix, de huidige algemeen directeur met wie hij vijf jaar geleden aan de basis van de omroep stond, zijn hand naar hem uitsteekt, weigert hij die. Met Blommestijn wisselt hij alleen ijzige blikken uit.
Alle aantijgingen zijn onzin, zegt Karskens, die de zaak heeft aangespannen omdat hij eist dat zijn ontslag ongedaan wordt gemaakt. Hij zegt dat er een ‘coup’ is gepleegd, omdat hij wilde optreden tegen het groeiende antisemitisme en ‘diepgewortelde racisme’ op de redactie. ‘Op redactieborrels worden nazi-achtige liederen als Ausländer raus gezongen’, zegt hij tegen de rechter. Ook vielen er volgens hem termen als ‘stinkjoden’, ‘zwartjoekels’ en ‘negroïde primaten’ – die laatste term gebruikte Blommestijn op sociale media, wat haar op een taakstraf kwam te staan van 80 uur.
Is Karskens het slachtoffer van een karaktermoord? Of is hij, zoals de advocaat van ON zegt, de veroorzaker van een ‘giftige angstcultuur’ door te schelden, te schreeuwen, te censureren – kritiek op de PVV zou onder hem uit den boze zijn – en ongepaste opmerkingen over het uiterlijk van vrouwen te maken?
Een sleutelmoment vindt volgens Karskens plaats op 18 januari 2024. Op die dag zou een nieuwe medewerker zich bij hem hebben beklaagd over het racistische taalgebruik op de redactie. Karskens stelt dit vervolgens meermaals ter sprake te hebben gebracht bij de rvt. Volgens de advocaat van ON is er van wijdverbreid racisme geen sprake en heeft Karskens er slechts één appje over gestuurd.
In augustus, als Karskens boven de poolcirkel zit voor een artikel in de nieuwe glossy van ON, die De Arnold moet gaan heten, publiceert weblog Geenstijl een brandbrief waarin Karskens wordt beschuldigd van grensoverschrijdend gedrag. Tegenover Blommestijn zou hij zich kleinerend hebben gedragen. Hij zou haar verboden hebben een bril te dragen, terwijl ze er een nodig had om de autocue te kunnen lezen.
Volgens Karskens klopt er niets van de brief en is die geïnitieerd door de makers van racistische en antisemitische opmerkingen, die ontmaskering vreesden en hem ‘eruit hebben willen werken’. Karskens voegt daaraan toe dat de rvt-leden met wie hij zijn zorgen over het racisme deelde, Rob Legeland en Gert-Jan Mulder, bij ON zijn vertrokken nadat de Volkskrant had onthuld dat ze zelf op sociale media racistische berichten hadden geplaatst.
Dat Karskens, in 2021 nog rappend naast twee Zwarte Pieten, zich ineens bekommert om minderheden is moeilijk voorstelbaar, zegt de advocaat van ON. Hij somt citaten van Karskens op waaruit blijkt dat hij de afgelopen jaren nog zeker twee keer het n-woord heeft gebruikt.
De rechter wijst er daarnaast op dat de inhoud van de brandbrief binnen ON breed wordt gesteund. ‘Ik begrijp door 17 van de 21 medewerkers. Dat roept toch vragen op.’ Volgens Karskens komt dat doordat er medewerkers onder druk zijn gezet. ‘Als ze niet tekenden, verloren ze hun baan.’ Wie de druk heeft uitgeoefend, weet hij niet.
In oktober vorig jaar bevestigde een onafhankelijk onderzoek de inhoud van de brandbrief. Ook van dat onderzoek deugt niets, zegt Karskens. Hij verwijst naar een artikel in NRC waarin drie experts zeggen dat de resultaten ervan rammelen. Zelf wilde hij er niet aan meewerken omdat hij zich niet goed op de vragen zou hebben kunnen voorbereiden.
Op verzoek van de rechter, die zich afvraagt of een terugkeer van Karskens bij ON gezien de verstoorde verhoudingen een reële optie is, proberen beide partijen buiten de rechtszaal nog tot een schikking te komen. Dat mislukt. Karskens noemt het ‘een principiële kwestie’. Op 27 maart doet de rechter uitspraak.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant