Van de Britse premier Margaret Thatcher wordt wel beweerd dat ze in het begin van haar loopbaan best maatregelen tegen milieuvervuiling had willen nemen – ook in de jaren tachtig was al duidelijk wat er anders met de natuur zou gebeuren. Ze kreeg er de handjes niet voor op elkaar en werd uiteindelijk een van de belangrijkste voorvechters van het soort kapitalisme dat het klimaat in versneld tempo naar zijn grootje heeft geholpen.
Ook Mark Rutte probeerde in zijn begindagen zijn eigen groen-rechtse plannen aan de man te brengen. Nu het klimaat veranderde, zou de vraag naar groene technologie enorm gaan stijgen. Het was de goudmijn van de nabije toekomst – als je nu in groene technologie investeerde, kon je daar later ontzettend rijk van worden.
Er was nauwelijks belangstelling voor zijn groen-rechtse praatjes, en toen heeft Rutte maar weer gewoon van veiligheid en vreemdelingen zijn belangrijkste verkiezingsthema’s gemaakt. Hij had zijn lesje wel geleerd, en zou die niet meer vergeten: als je iets wilt bereiken in de politiek, moet je niet met oplossingen komen.
Donald Trump heeft de Verenigde Staten uit het Klimaatakkoord van Parijs gehaald, de afspraken die 159 landen in 2015 hebben gemaakt om klimaatdoelen te halen die al uit zicht zijn geraakt. De vrees was dat andere grote vervuilende landen ook uit het akkoord zouden stappen. En dat vooral China zich nergens meer aan gebonden zou voelen en de wereld vanaf nu volle bak naar de hel zou gaan vervuilen.
Maar dat doen ze niet in China, ze houden zich niet aan onze aannames. Volgens de eerste berichten gaan ze er integendeel juist gewoon door met hun Groene Transitie. Het lijkt alsof ze begrijpen wat Rutte ook al begreep. Straks staat de halve wereld in brand of onder water, is het overal 50 graden en is China het enige land met groene technologie te koop.
De Klima-Wende was het belangrijkste onderwerp van de laatste verkiezingen in Duitsland, maar doet tijdens de huidige verkiezingscampagne niet meer mee. In de media zeggen Duitse kiezers: we hebben er gewoon geen zin meer in.
Andere problemen eisen de aandacht op. Zo zitten ze er met te veel vreemdelingen. En de vorige oorlog moet ook nog dringend worden gewonnen. De zwarte industrie moet worden gered, en veel andere grote bedrijven, die overigens lieten weten dat ze niet zonder de hulp van migranten kunnen – en of politici daarom misschien wat minder onaardig over ze zouden willen praten.
In Nederland hebben we het hoofd al wat dieper het konijnenhol gestoken. Bij ons zit de boerenlobby van de BBB in de regering, en die willen dat boeren blijven vervuilen. Het kan ze zelfs niet schelen dat geitenboerderijen de gezondheid van 1,5 miljoen omwonenden bedreigen, zoals RIVM-onderzoek heeft aangetoond. BBB-minister Wiersma vroeg om een nieuw onderzoek, want dit onderzoek beviel haar niet.
Ik las een reportage over een geitenhouders-echtpaar uit Brabant, de trotse bezitters van meer dan 1.500 geiten. Twee gewone landgenoten, die praatten alsof ze in de politiek zaten. Krantenkoppen als: ‘Tot wel honderd extra doden in de buurt van geitenboerderijen’, vonden ze totaal misplaatst. Want ze hadden zelf misschien geen verstand van statistiek, ze hadden al wel gehoord dat er weinig van het onderzoek klopte.
Nog even en we moeten China vragen om hulp – heel lief.
Over de auteur
Peter Middendorp is schrijver en columnist van de Volkskrant. Van zijn hand verschenen onder meer de romans Vertrouwd voordelig en Jij bent van mij. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.