In een pauze tussen twee bijeenkomsten in de Kamer gaat voorzitter Martin Bosma (PVV) even met zijn partijleider Geert Wilders kletsen. Op dat soort momenten zou ik zo graag willen dat ik kon wat die ene vrouw op Instagram kan, die navertelt wat ze lipleest tijdens interacties tussen, bijvoorbeeld, beroemde ex-presidenten.
Wilders maakt op een gegeven moment het ‘gestoord’-gebaar (je hand als ruitenwisser langs je gezicht laten gaan). Wat hij vertelt, zullen we nooit weten. Misschien gaat het over het nieuws dat hij dreigt het kabinet te laten vallen als ze, op advies van de Raad van State, de asielvoorstellen van zijn PVV-minister Marjolein Faber niet navolgen.
Even terug naar wat er wel te verstaan was. Soms popt er in de Tweede Kamer ineens een woordje op, en vandaag is dat het woord oppoppen. Ik heb het nog nooit een Kamerlid horen gebruiken, en ineens hoor ik er twee achter elkaar, bij heel verschillende vragen. (Over trendjes gesproken, bij het betreden van de Kamer dacht ik: hoe is het eigenlijk gesteld met de Hugo de Jonge-schoen? Ik zag namelijk een man in een verder normaal pak met extreem kleurige, gebloemde puntschoenen een sigaret roken bij de achteringang. Hoe zou het met dit soort schoenen gaan, zijn ze uit, worden ze nog gemaakt, of heb ik iets gemist en zijn ze nog steeds schering en inslag?)
Het woord oppoppen dus. In het vragenuur doet het woord zijn intrede bij een vraag van PVV-Kamerlid René Claassen over gevaarlijke dieetmedicatie die het verboden middel sibutramine bevat. ‘Het is niet de eerste keer dat dit middel komt oppoppen,’ zegt hij, ‘Waar komt het vandaan?’
De tweede keer gaat het over de toename van de mazelen en andere besmettelijke ziektes, en zegt Wieke Paulusma van D66 dat die nu ook oppoppen buiten de Randstad.
Conclusie uit deze kleine steekproef: mensen zien vooral enge dingen als dingen die kunnen oppoppen.
Een woord dat deze middag nog veel vaker valt, is, gek genoeg, kerst. Jurgen Nobel (VVD), staatssecretaris van Participatie en Integratie, heeft een onhandigheid begaan in zijn antwoord op een vraag van Suzanne Kröger (GL-PvdA). Zij wil weten wanneer het noodfonds voor mensen die hun energierekening niet kunnen betalen, eindelijk van de grond komt, vooral nu het zo koud wordt.
Nobel zegt daarop dat het ‘voor de kerstvakantie’ niet leek te gaan lukken om energiebedrijven zover te krijgen om mee te doen aan een noodfonds, maar: ‘Rond de kerst, of misschien met de goede voornemens voor het nieuwe jaar, bleek dat er vanuit de energiesector toch hoop was om er samen uit te komen.’
Dat van die kerst en die goede voornemens had hij beter niet kunnen zeggen, want het komt ergens nogal verwend over dat een stel rijke energiedirecteuren als een soort nagekomen kerstgedachte ineens beslissen dat ze Nederlanders die in de kou zitten, toch maar willen helpen. De opmerking die hij en passant heeft gemaakt over kerst en goede voornemens gaat hierna met de staatssecretaris aan de haal.
Jimmy Dijk (SP) vindt het sowieso een fout dat de energie in Nederland ooit geprivatiseerd is. ‘Waarom hadden een stel energiebonzen een kerstmaaltijd nodig om over hun hart te strijken?’ Suzanne Kroger gaat ook in op het kerstaspect: ‘Als je er pas bij de kerstdis achter komt dat je de boel niet op orde hebt, dan ben je gewoon te laat.’
De staatssecretaris heeft er nu genoeg van. ‘Ik vind het heel flauw om te zeggen: u komt er pas met kerst achter dat het niet lukt.’
Maar goed, feit is wel: het is niet gelukt met het noodfonds. En het gaat de komende week vriezen.
Jurgen Nobel hoopt dat ‘vrijdag, op Valentijnsdag’ de energiebedrijven ‘over hun hart strijken en met een akkoord komen’. Hij neemt dan ‘drie bossen rode rozen mee’, zegt hij.
Ik weet niet of het een verstandige manier is om zich hieruit te redden. Het beeld van gemene, rijke energiebedrijven die over hun hart moeten strijken voor mensen die in de kou zitten, blijft hangen.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant