In Amerika wijst de nieuwe president bij alles wat misgaat naar ‘DEI’, oftewel diversity, equity and inclusion. Bij de branden in Los Angeles kreeg de lesbische brandweercommandant de schuld en bij de noodlottige botsing tussen een helikopter en een vliegtuig in Washington was de vrouwelijke piloot van de helikopter de boeman, vergezeld door de postume leugen dat zij transgender zou zijn.
In eigen land probeerde de laaghartige oplichter Sywert van Lienden op deze trein te springen door op LinkedIn de aanval te openen op de afscheid nemende secretaris-generaal bij het ministerie van VWS, Abigail Norville, een vrouw met Caribische vader. ‘Wat een puinhoop is er onder jouw leiding bij VWS ontstaan in ons leven’, aldus de voormalige mondkapjesmiljonair. Het laat zien hoe ‘DEI’ zich ontwikkelt als het favoriete rookgordijn voor gewetenloze mannen.
Over de auteur
Sander Schimmelpenninck is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant. Eerder was hij hoofdredacteur van Quote. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
De favoriete zondebok blijft echter de (moslim)immigrant. De internationaal vermaarde fasciste Eva Vlaardingerbroek, ons meest weerzinwekkende exportproduct sinds de slavernij en waterige tomaten, riep in reactie op de schietpartij in het Zweedse Örebro op tot ‘massadeportaties’, daarbij voorsorterend op een dader met een immigratieachtergrond. In werkelijkheid waren alleen zijn slachtoffers immigranten. De spierwitte Rickard Andersson riep tijdens zijn salvo’s vrijwel hetzelfde als Vlaardingerbroek: ‘Wegwezen uit Europa’.
De kogels kwamen wéér van rechts, van een stochastische terrorist die zich gekrenkt voelde en online zocht naar een zondebok om zijn rancune richting te geven. Niet aangestuurd door een leider of ideologie, maar opgehitst door een ratjetoe van berichten die hij zag in de (sociale) media, waar extreemrechts de dienst uitmaakt.
Zondebokpolitiek heeft twee voorname doelen; afleiding en ontmenselijking. Daarbij levert ook slechts het nastreven van het eerste voorwaardelijke opzet op voor het tweede. Bij (moslim)immigranten is de ontmenselijking in volle gang. Waar islamcritici een jaar of tien geleden nog omslachtig het verschil tussen moslims en de islam probeerde uit te leggen, zijn bij extreemrechts inmiddels de maskers af. Zelfs Nederlanders met een islamitische achtergrond die carrière maken in politiek, media of bestuur behoren tot een ‘islamolinkse vijfde colonne’. Steeds openlijker wordt over ‘omvolking’ en deportaties gesproken.
Met betrekking tot de lhbti-gemeenschap, en meer specifiek transgenders, de snelst groeiende zondebok, wordt door extreemrechts (nog) verschil gemaakt tussen de persoon en de ‘ideologie’, door Elon Musk ‘the woke mind virus’ gedoopt. Maar de vraag is nog voor hoelang; Musk heeft niet voor niets zijn eigen transgender zoon ‘dood’ verklaard.
Net als bij moslims geldt voor ‘woke’, wat dat ook wezen mag, dat een klein groepje intolerante radicalen het beeld heeft bepaald, waarvoor nu een gehele gemeenschap de rekening gepresenteerd krijgt. In het Amerika van Trump en Musk lijkt de haat tegen ‘DEI’ zelfs dominanter dan de aversie tegen immigranten, die paradoxaal juist door de conservatieve ideeën over DEI, vrouwenrechten en lhbti het Republikeinse kamp in worden getrokken.
En toch, u kent mij als een hoopvolle columnist, zou de obsessie met woke en DEI van de Republikeinen voor Europa weleens een voordeel kunnen zijn. Allereerst omdat zelfs de Telegraaf-lezer het wijzen naar vrouwen of minderheden bij elke ramp op den duur lachwekkend zal vinden. Daarnaast zijn we onderaan de streep gewoon veel minder conservatief dan Amerikanen; zelfs Thierry Baudet gaat een paar maanden met zwangerschapsverlof.
De strijd tegen woke lijkt mij op termijn een achilleshiel voor Europees extreemrechts, om dezelfde reden dat Europa sowieso al minder woke was dan het progressieve deel van Amerika: de meeste mensen vinden al die aandacht voor zo’n relatief beperkt fenomeen simpelweg overdreven. Of dat nuchterheid of een gebrek aan zelfreflectie is, laat ik maar in het midden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant