Vergeef me, lezer, daar ik verwarring heb gezaaid. In mijn vorige column schreef ik over een afspraakje dat ik met iemand had. Ik zou met deze dame op woensdagochtend, in een café dat uitsluitend bevolkt werd door moeders in beige die op vakantie gaan naar Zuid-Afrika, koffie gaan drinken en praten over hoe het is om in Haarlem te wonen.
Die afspraak had ik omschreven als een ‘date’. Dat had ik beter niet kunnen doen. ‘Hoezo ga jij op dates?’, vroeg een vriendin me. Iemand anders stuurde: ‘Huh, ben je single?’ Zo waren er nog wel meer reacties. Zelfs een geliefde collega van wie taal zeg maar haar ding is, omschreef het als ‘verwarrend’.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
‘Ik bedoelde koffiedate’, legde ik meermaals uit, gewoon even koffie drinken met iemand. Maar dat ging er niet in. ‘Niemand zegt date als het om iets anders dan om een date gaat’, corrigeerde dezelfde vrouw me die had gevraagd of ik single was. De vriendin van hoezo-ga-jij-op-dates bezwoer dat als haar man het woord date zou gebruiken om te zeggen dat hij met een vrouw koffie zou gaan drinken, ze hem ‘preventief zou doodmaken’.
Ik weet niet precies wat ze bedoelde met ‘preventief doodmaken’: of dat behelst dat ze, nog voor ze zou vragen wat hij precies met date bedoelde, hem zou vermoorden – gewoon voor de zekerheid, of dat ze iets anders in gedachten had. Ik durfde het niet te vragen.
Al jaren gebruik ik het woord ‘date’ om een afspraak te omschrijven. ‘Zullen we even een date plannen?’, ‘Oké, we hebben een date’. Ik vond het wel frivool, een beetje speels. Maar blijkbaar is een koffieafspraak omschrijven als date net zo speels als op casual friday een leren broek zonder billen aantrekken naar je werk.
Erger nog: ik heb me schuldig gemaakt aan culturele toe-eigening van een woord dat ik, als man met een relatie, helemaal niet mag gebruiken. Date is kennelijk voorbehouden aan afspraken die een romantische en/of seksuele lading hebben. Ik dacht dat ik, door date te zeggen, cool en bij de tijd was, maar uiteindelijk ben ik gewoon Jan-Peter Balkenende op een skateboard.
Toch wil ik het hier nog even voor mezelf opnemen. Want is het hanteren van zo’n strikte definitie van het woord date eigenlijk niet ontzettend rigide en trumpiaans? Mensen mogen een gesprek bij de koffiehoek op het werk omschrijven als een meeting, een teleconferentie (ja, een teleconferentie, ja) heet een call. Maar ik mag mijn koffiedates geen dates noemen?
Weet je wat? Bekijk het maar. Als mijn ontmoetingen zich graag willen identificeren als date, dan moeten ze dat vooral doen. Date, date, date. Ik date lekker de hele wereld rond. Op m’n skateboard.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant