Op het ABN Amro Open in Rotterdam heeft de Spanjaard Carlos Alcaraz een heel begeleidingsteam bij zich. Het past in een trend: voor de huidige topspelers is alleen met een coach reizen allang niet meer genoeg.
Waar Carlos Alcaraz zich op het ABN Amro Open ook begeeft, overal bewegen er vijf mannen in zijn schaduw met hem mee. Geen tennisser in Ahoy heeft een grotere entourage dan de 21-jarige Spanjaard.
De viervoudig grandslamtoernooiwinnaar is de absolute sterspeler in Rotterdam. Naast zijn tweede coach Samuel López (hoofdcoach Juan Carlos Ferrero is niet mee) complementeren twee fysiotherapeuten, een fysiek trainer en zijn manager zijn team bij zijn debuut op het ABN Amro Open.
Het staat in schril contrast met sommige andere spelers die meedoen aan het toernooi. De aan tien personen plaats biedende spelersbox van de Italiaan Andrea Vavassori is donderdagavond een stuk leger in zijn tweederondepartij tegen Alcaraz. De nummer 317 van de wereld heeft alleen een coach en een fysio bij zich.
‘Het werk dat mijn team achter de schermen verricht is heel belangrijk voor mij. Hoe comfortabeler ik me buiten de baan voel, hoe beter ik tennis’, zegt Alcaraz donderdag na zijn eenvoudige zege in twee sets op Vavassori. Gisteravond speelde de nummer 3 van de wereld de kwartfinale.
Dat Alcaraz in Rotterdam door een heel team wordt omgeven, past bij een trend van de laatste vijftien à twintig jaar: spelers uit de mondiale top 20 reizen niet meer met alleen een coach naar toernooien, maar nemen een heel gevolg van specialisten met zich mee.
Novak Djokovic bracht in het verleden zijn meditatieleraar, een marketingstrateeg en een mentor mee op de tour. In 2007 huurde hij naast zijn vaste coaches de specialist Mark Woodforde in om aan één slag te werken: het verbeteren van zijn volleys. John Isner zette een chiropractor op zijn spelerslijst en Dominic Thiem ging met een zaakwaarnemer en adviseur op pad. Ook zijn er spelers die diëtisten, data-analisten en mental coaches meenemen.
Van Serena Williams is bekend dat haar entourage bij de US Open in 2016 uit meer dan veertig mensen bestond. Daaronder onder anderen een commercieel agent, een uitvoerend assistent, een publiciteitsagent en familie en beroemdheden die verder geen aandeel hadden in de sportieve prestatie van de tennisster. Bij sommige topspelers behoort een nanny tot het gevolg.
Haaks daarop staat de Fransman Jo-Wilfried Tsonga. De winnaar van het ABN Amro Open in 2017 besloot op een punt in zijn carrière juist om een periode te werken zonder coach. Dat gaf hem vrijheid en plezier in zijn sport.
Bij het ABN Amro Open mogen spelers standaard twee personen aanmelden als onderdeel van hun begeleidingsstaf. Het kunnen er in totaal vijf worden, maar dan staat daar een financiële vergoeding van 50 euro per dag per persoon tegenover. Dit om te voorzien in kosten, maar ook om de drukte in de spelerslounge te beperken, waar iedereen onbeperkt kan eten en drinken.
Zodra Alcaraz zich met zijn team richting de trainingsbaan in Ahoy beweegt, drommen honderden mensen samen om een blik van het Spaanse supertalent op te vangen. Zijn coach Samuel López staat voortdurend schuin achter hem en geeft zo nu en dan aanwijzingen. De fysiek trainer raapt ballen en de anderen nemen plaats op het bankje aan de zijkant.
Stuk voor stuk bedankt Alcaraz ze met een brede glimlach, een handdruk en halve omhelzing als hij een uurtje later klaar is.
‘Mijn team is als familie voor mij’, zegt Alcaraz. Met zijn begeleidingsteam speelt hij tussen de wedstrijden door ter ontspanning geïmproviseerd minigolf op de trainingsbanen. Niet toevallig werkt Alcaraz sinds deze week met een tweede fysiotherapeut, Fran Rubio, die tevens een goede vriend van hem is. De twee kennen elkaar al jaren, ze tennisten op dezelfde club. Vaak gaat ook Alvaro, de oudere broer van Alcaraz nog mee als hitting partner; de persoon die met hem spart tijdens trainingen.
Het langst werkt Alcaraz met manager Albert Molina, die hem acht jaar geleden benaderde en uiteindelijk contracteerde. Molina behandelt alle zakelijke aspecten uit de carrière van de speler. Vriendelijk vertelt Molina dat de begeleidingsstaf van Alcaraz de komende maanden nog niet beschikbaar is voor interviews: de huidige nummer 3 van de wereld wordt met zijn begeleidingsstaf gevolgd door een docuserie voor Netflix. ‘Later dit jaar kunnen we verder praten.’
Het draait bij Alcaraz om vertrouwen. Hij zoekt bewust naar mensen die dicht om hem heen staan. ‘Je ziet dat hij allemaal Spanjaarden bij zich heeft’, zegt Botic van de Zandschulp. De nummer 2 van Nederland, die het in Rotterdam in de eerste ronde in een mooie partij uiteindelijk moest afleggen tegen Alcaraz, snapt die keuze goed. ‘Dat is vertrouwd, een stukje makkelijker in de omgang.’
Als hij terug kon gaan in de tijd, zou Richard Krajicek twee dingen veranderen. Allereerst zou de oud-toptennisser zijn wedstrijdkalender beter indelen – periodiseren was in zijn tijd voor hem nog onbekend terrein. De enige Nederlandse mannelijke enkelspelwinnaar in een grandslamtoernooi speelde meer toernooien dan hij achteraf gezien het verstandigst acht. ‘En ik zou permanent met een fysiotherapeut reizen. Ik denk dat ik een langere carrière had gehad, als ik dat had gedaan.’
Krajicek reisde met ‘anderhalf persoon’: altijd met zijn coach, en af en toe ging er een fysiotherapeut of een conditietrainer mee. De verdiensten waren in die tijd ook lager, zegt de huidige toernooidirecteur van het ABN Amro Open. ‘Nu heeft iedereen uit de top twintig minimaal drie mensen om zich heen.’
Van de Zandschulp werkt met twee coaches, die onderling het reizen naar buitenlandse toernooien verdelen. Maar het toevoegen van een vaste fysiotherapeut is zijn grote wens. Er zijn bij ATP-toernooien standaard fysiotherapeuten en artsen aanwezig, op wie hij aanspraak kan maken. Maar ‘een eigen fysio die altijd beschikbaar is en je lichaam kent, is belangrijk in het hedendaagse tennis. Als je het hele jaar fit bent, kun je het hele jaar aan je spel werken.’
De wedstrijdkalender zit voor tennissers overvol. Zo speelden Van de Zandschulp en Tallon Griekspoor beiden afgelopen zondag nog in Frankrijk, terwijl ze een dag later op de wedstrijdbaan in Ahoy stonden.
Griekspoor, de nummer 1 van Nederland die donderdag in een thriller verloor van Stefanos Tsitsipas, noemt een fysiotherapeut het ‘allerbelangrijkste’ extra teamlid dat een tennisser kan hebben. ‘Ik ben geen 18 meer. Een fysiotherapeut die mij elke dag behandelt, kan zorgen dat ik zo lang mogelijk kan blijven spelen. Hij neemt de tijd voor mij, en heeft geen tijdslot. Ik heb het geluk dat mijn fysio ook mijn fysieke werk doet, dus dat is twee in één, dat scheelt al een man.’
Wel kijkt Griekspoor nog naar een tweede coach, naast zijn coach Dennis Sporrel. Iemand die met andere ogen kijkt, een andere dynamiek in het team kan brengen en met wie de taken verdeeld kunnen worden.
In een interview met het tennisblog Punto de Break zei Alcaraz’ tweede coach López, die in het verleden jarenlang Juan Carlos Ferrero als speler begeleidde, dat de steun van een extra stem belangrijk is. ‘Iemand die frisheid brengt.’ Ferrero en hij denken hetzelfde over tennis, stelt hij. Maar soms kunnen ze de boodschap net anders overbrengen of een andere aanpak hanteren.
López in datzelfde interview: ‘Voor een speler is de ideale situatie om mensen dichtbij te hebben die jou al vanaf je jeugd kennen. Dat is onze filosofie.’
En er is een ander aspect dat een groter begeleidingsteam in de ogen van beide Nederlanders belangrijk maakt. Van de Zandschulp: ‘Fulltime met iemand reizen kan intensief zijn. Dan kun je nog zo’n goede tennistrainer of fysio zijn, maar op een gegeven moment ben je elkaar wel een keer zat. Met drie of vier personen op pad gaan geeft een andere dynamiek. Dan zit je minder op elkaars lip.’
Ook Griekspoor stelt Alcaraz volledig te snappen. Bovendien is de situatie van de wereldberoemde Spanjaard anders, zegt hij. ‘Hij kan niet zomaar de straat op. Dus zijn ze bij dat team nog veel meer op elkaar aangewezen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant