De lezersbrieven, over Donald Trump, de oorlog in Oekraïne, waarom wolven geen ‘moordende dieren’ zijn, het ‘gevaar’ van ‘soevereinen’, een oplossing voor de woningnood, plastic in de hersenen, zingen op de fiets en helmhaar.
‘Voor vastgoedbaas Trump is Gaza een kolossaal bouwproject’, kopte de Volkskrant op 5 februari. De metafoor van de ‘vastgoedbaas’ lijkt goedgekozen, omdat die de absurditeit van Trumps politiek overbrengt en aansluit aan bij de verdere mediabeeldvorming rondom Trump, die internationale relaties benadert als business-transacties.
‘Vastgoedbaas’ Trump maakt de man beter te vatten: hij denkt als een ondernemertje en hij past zijn zakeninstinct toe op het wereldtoneel. Zo lijkt Trump minder bedreigend – hij zou je VVD-stemmende buurman kunnen zijn. Gewoon wat huisjes bouwen en een lekkere boterham verdienen.
Wat mij betreft bedienen de media (niet alleen de Volkskrant) zich hier van ‘deodoranttaal’: mooie woorden om stinkende daden mee te verhullen. Klinkt ‘vermoorden’ te grof? Dan noemen we het toch ‘neutraliseren’? Schieten jullie op Indonesiërs? Nee, we voeren ‘politionele acties’ uit. En hebben de Australiërs ooit volkerenmoord gepleegd op de Aboriginals? Nee, ze hebben ze alleen maar ‘uiteengedreven’ (dispersed). Of, om hem in te koppen: ‘Voor rasechte Duitser Hitler was de Tweede Wereldoorlog een enorm herenigingsproject.’
Trump was ooit die vastgoedmagnaat, maar inmiddels is hij een tiran. Hij wil geen mooie dealtjes sluiten, hij wil heersen, en hij zal niet aarzelen daarbij over lijken te gaan. Misschien is het daarom tijd om de zakenmanmetafoor los te laten en het imperialistische beestje en zijn misdadige intenties bij hun stinkende naam te noemen.
Henric Jansen, Leiden
Abject. Bruut. Cynisch. Dominant. Eigengereid. Flemend. Giftig. Hebzuchtig. Irrationeel. Jaloers. Kolderiek. Lasterlijk. Megalomaan. Narcistisch. Opportunistisch. Patserig. Querulant. Racistisch. Solistisch. Tergend. Utopistisch. Vrouwonvriendelijk. Wraakzuchtig. Xenofoob. Yankee. Zorgwekkend.
Een wereldleider van A tot Z.
Bert Niks, Schiedam
In het kader van hergebruik wijs ik op de krantenkop op de voorpagina van 6 februari. Ik meen dat die de komende vier jaar met regelmaat kan worden hergebruikt: ‘Woede en verbijstering over Trumps (vul maar in) plan’.
Kees Nederstigt, Hilversum
Een Britse arts zei dat men in Groot-Brittannië inmiddels zo vergevorderd is dat men de lever uit de ene patiënt kan verwijderen en deze zonder problemen in een andere patiënt kan plaatsen. Na zes weken kan de patiënt met z’n nieuwe lever al op zoek naar een baan.
Een Duitse arts zei: o, dat is niets. In Duitsland hebben we een deel van de hersenen van een zieke patiënt verwijderd en deze overgezet in een andere patiënt. De patiënt met z’n nieuwe brein kon al na vier weken op zoek naar een baan.
Een Russische arts zei dat een patiënt met zijn geimplanteerde halve hart in Moskou al na twee weken een baan had gevonden.
De Amerikaanse arts zei lachend: jullie lopen allemaal achter. Enkele maanden geleden hebben wij een man zonder hersens, zonder hart en zonder lever tot president gekozen. Nu is het hele land op zoek naar een baan.
Wilgo Deekman, Doorn
Ik herinner mij goed dat ik me een aantal jaren geleden verbaasde over de dominante aanwezigheid van Donald Trump in het nieuws. In woord, geschrift en beeld, elke dag weer en overal.
Ik kon me niet voorstellen wat dat kon veranderen. En toen was daar ineens het coronavirus covid-19 (bron: China). Van de ene op de andere dag verstomde de berichtgeving over Trump.
Nu verbaas ik me weer over de dominante berichtgeving over ‘The Donald’. Nog vele malen intenser dan destijds. Ik ben zeer benieuwd welk ‘fenomeen’ Trump dit keer naar de periferie van het nieuws duwt (toch niet weer de Chinezen?).
Afijn, ik kan niet wachten.
Henk Stienstra, Soest
Donald Trump domineert al wekenlang het nieuws. Zelfs met een foto op de voorpagina van de krant. Brutale rancuneuzen hebben niet de halve, maar de héle wereld. Terwijl hij op de voorgrond (quasi)handelsoorlogen voert, woedt er intussen een al bijna drie jaar durende oorlog in Oekraïne.
Ik lees over ongelooflijke aantallen doden en gewonden aan beide kanten, honderdduizenden in totaal, naast alle burgerslachtoffers en verwoestingen. Ook al is er twijfel over hoe betrouwbaar deze cijfers zijn, het blijven aantallen om stil van te worden.
Het is een oorlog die in de media meer en meer naar de achtergrond is verschoven, steeds verder weg met steeds schaarsere berichtgeving, ook in de Volkskrant. Alsof alles went, zelfs een oorlog met ontelbare doden. Dat het niet went, laat Elena uit Kyiv ons weten (Bericht uit de schuilkelder). Voor haar is de oorlog onafgebroken heel dichtbij. En nu nog dichterbij, nu haar zoon ver weg naar het oostelijk front is vertrokken. Zij houdt ons bij de les. Opdat we niet vergeten.
Terwijl zij vertwijfeld God om antwoorden vraagt, branden wij hier in Nijmegen een waxinelichtje voor haar en haar zoon. Als een nietig symbool van hoop en licht.
Ruud Joppen, Nijmegen
Volgens een actievoerder tegen de wolf zijn wolven ‘moordende dieren’. Dieren kunnen niet moorden, dat is het exclusieve domein van de mens. Een wolf is een roofdier. Hij komt aan voedsel door een ander dier te vangen en te doden. In de natuur is het een kwestie van eten of gegeten worden.
Dat wij dieren opsluiten waarvan we zelf profijt willen hebben, leidt ertoe dat ze niet kunnen vluchten als een wolf het op ze gemunt heeft. Dat een wolf dan meerdere prooidieren doodt, is niet zo gek. Wij bieden hem de kans om een voedselvoorraad aan te leggen. De wolf weet nooit wanneer hij weer een kans krijgt.
Norbert Duif, Wageningen
Moeten we ons zorgen maken om de ‘soevereinen’ bij politie en defensie, is in de krant van 6 februari de vraag. Soevereinen erkennen de staat niet. Ondermijnen zij als ambtenaren de staat?
Een staat, als organisatiemodel van mensengemeenschappen, heeft veel goeds gebracht en probeert wanorde te voorkomen of ertegen op te treden. Aan de andere kant heeft een staat wat ik maar ‘de macht van het geweer’ noem, en ontaarden conflicten intern, maar ook met andere staten, vaak in geweld.
Al sinds mensen sedentair/in groepen/steden/staten wonen, zijn zij steeds als groepen met elkaar op de vuist gegaan. En als het bij ‘vuisten’ zou zijn gebleven, zou het niet zo erg zijn, maar met de wapens van tegenwoordig staat zelfs de toekomst van de mensheid op het spel. Of de staat het beste is wat ons is overkomen, is de vraag. Zeker nu er toch heel veel mis is in de wereld en er toch telkens weer bejaarde mannen aan het roer staan.
Er is een immense kennis en kunde en de hele wereld zou een veilige plek kunnen zijn met voldoende eten, et cetera. Mensen, ook ‘soevereinen’, mogen zich best afvragen of er niet een betere organisatievorm denkbaar is dan de staat zoals wij die kennen.
Willem van Tongeren, Twello
Briljante column van Sander Schimmelpenninck over de waanzin van vuurwerk, en politici die maar niks durven te doen daartegen. Elke week plaatsen, zodat ze eindelijk eens doorkrijgen dat er een verbod moet komen. Of, zoals Louis Paul Boon in Mijn kleine oorlog schreef : ‘Schop de mensen tot ze een geweten krijgen.’
Hans van Noord, Utrecht
In een tijd waarin het vooral voor jonge mensen haast onmogelijk is om geschikte en betaalbare woonruimte te vinden, schaffen anderen probleemloos hun tweede huis aan. Op zich prima, maar is het moreel nog wel te verantwoorden als zo veel jongeren niet eens zicht hebben op hun eerste plekje?
Vakantieparken en resorts, waar welgestelden hun geld kunnen investeren in extra vastgoed, ‘poppen’ links en rechts op. Veel van dit soort huizen staan vervolgens voor een groot deel van het jaar leeg. Daarbij wordt ook nog eens het stikstofplafond, dat al onder druk staat, verder opgesoupeerd voor deze extra luxe.
Ik zeg: alle hens aan dek. Even geen grond of vergunnigen meer voor tweede huizen of het zoveelste vakantiepark. Zet alle beschikbare bouwvakkers en bouwgrond in voor het bouwen van woonwijken. Voor het realiseren van ‘eerste huizen’ voor onze dochters en zonen, die nu noodgedwongen bij hun ouders blijven wonen en hun toekomst zien stilstaan.
Hier ligt een mooie taak voor de overheid. Via de gemeenten zijn zij verantwoordelijk voor het afgeven van vergunningen en het verlenen van bouwbesluiten. Nood breekt wet. De nood is overduidelijk, nu de wet nog. En als iedereen is voorzien van een ‘eerste’ huis , kunnen we weer nadenken over ‘tweede’ huizen.
Danny Klein, Noordwijk
Zelf kom ik er niet uit. Wat is de grootste kronkel in ons brein? De plastic lepel of de hardnekkige gedachte dat leven binnen een systeem dat slechts ongebreidelde economische groei het allerbelangrijkst acht, een prima idee is.
Anna Sofia From, Drachten
Willem Jonker , bestuursvoorzitter van AI Coalitie 4 NL, bepleit dat Europa zijn positie in AI moet versterken ten opzichte van Amerika en China . Hiervoor gebruikt hij twee keer het woord ‘duurzaam’ en zes keer het woord ‘ecosysteem’, maar beide niet één keer in de letterlijke betekenis.
Met geen woord spreekt hij over het enorme energieverbruik dat met elke nieuwe generatie van AI groter wordt en waarvoor geen enkele oplossing is. Hij verzwijgt dat AI onze inspanningen om (echt) te verduurzamen teniet dreigt te doen, waardoor uiteindelijk (echte) ecosystemen voorgoed verloren gaan.
De aanhalingstekens om het woord ‘schoon’ in de titel van zijn opiniestuk zijn veelzeggend.
Sander Otte, Berkel en Rodenrijs
Gingen er maar meer mensen zingen op de fiets. Dat is een teken van levensvreugde. Helaas, de meeste mensen generen zich om in het openbaar te zingen. Jammer, want de wereld zou er een stuk vrolijker door worden.
Zingen staat vrij. Laten we méér zingen: met je hele klas (iedere dag 10 minuten), in een koor, tijdens het boodschappen doen of stofzuigen, op (personeels-)feestjes, en waarom niet: in je uppie fietsend of lopend op straat. Het is lekker, je wordt er vrolijk van. Dus doe je oortjes in, zet een favoriet nummer op en zing lekker mee. Een lied dat zomaar in je hoofd opkomt, mag natuurlijk ook. Weg met de gêne.
En hoor je iemand zingen op straat? Steek op z’n minst met een stralende lach je duim op, of zing mee!
Willemijn van Gent, Den Haag
Volgens Guido van Oorschot is Elly Ameling de beroemdste sopraan uit de Nederlandse historie. Misschien dat hij een objectieve maatstaf heeft waarmee hij de mate van beroemdheid kan bepalen, maar ik denk toch dat het beter is te spreken van een van de beroemdste Nederlandse sopranen, naast bijvoorbeeld Gré Brouwenstijn (1915-1999), Cristina Deutekom (1931-2014) en Erna Spoorenberg (1925-2004). Roem vergaat snel.
Frank Rijckaert, Doetinchem
Ik draag een fietshelm, mijn haar zit dan ook regelmatig zo plat als een pannenkoek. Helmhaar. Heel vervelend! Waarom, terwijl ik altijd zo zelfverzekerd op de fiets zit, en mijn evenwicht onverwoestbaar lijkt?
Ik draag de helm sinds mijn beste vriendin elf jaar geleden op het fietspad geschept werd door een scooter. Ze viel met haar hoofd op de stoeprand. Negen dagen lag ze in coma, de artsen vroegen zich af of ze wel wakker moest worden. Dat is gelukkig wel gebeurd.
Maar zij leeft verder met NAH, zoals dat heet: niet-aangeboren hersenletsel. En ze is er nog goed van afgekomen: na een jarenlange revalidatie heeft ze toch weer evenwicht om te lopen, taal, geheugen, humor en inlevingsvermogen. Ze kan fietsen met een lage instap. Ze kan nog alleen wonen.
Maar ze heeft haar leven drastisch moeten aanpassen: ze moest de stad verlaten om in een prikkelarme omgeving te gaan wonen. Haar stressbestendigheid is heel laag geworden. Haar energie is in de namiddag bijna op. Ik bewonder haar doorzettingsvermogen om het leven weer te leven en ben erg dankbaar dat ze er nog is.
Ook nu wéér geen algemene fietshelmplicht. Toch blijkt uit onderzoek dat je met een helm het risico op ernstig hersenletsel met 60 procent kunt verminderen. Jongeren staan ver van de helm af.
Sommige zeggen zelfs dat ze een ander vervoermiddel gaan zoeken als de helm verplicht wordt. Dat is logisch; jongeren betrekken gevaar niet snel op zichzelf en nemen ondoordacht veel risico. Bovendien is hun uiterlijk erg belangrijk en vinden ze een helm niet cool.
Minister Madlener stelt steeds dat het geen doen is om onderscheid te maken tussen alle soorten fietsen. Dat kan ik me helemaal voorstellen. Waar blijft dus de fietshelmplicht voor iedere fietser op elk type fiets? Dat zou een goede eerste stap zijn in het verbeteren van de verkeersveiligheid.
Wat is het enige nadeel? Helmhaar. Dan zeg ik: je haar of je leven. Dát is waar het om gaat.
Sieneke de Rooij, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant