Een van de bekendste Nederlandse chocolademakers, Droste, dreigt voorgoed te sluiten. De Duitse eigenaar van de firma uit 1863 heeft ontslag aangevraagd voor het voltallige personeel. Is het Droste-effect uitgewerkt?
Marc van den Eerenbeemt is economieverslaggever van de Volkskrant. Pieter Hotse Smit is regioverslaggever van de Volkskrant in Oost-Nederland.
‘Altijd welkom’ staat boven de fabrieksdeur van Droste Chocolade in het Gelderse Vaassen, maar de toegang blijft op deze gewone werkdag gesloten. In de schaduw van een oude eik prijkt op een muurschildering nog wel het logo van de firma, met de bedrijfsnaam in een historische sierletter. Ernaast is metershoog het beroemde Droste-effect afgebeeld: een verpleegster die op een dienblad een kopje chocolademelk serveert met daarbij het welbekende cacaoblik, waarop hetzelfde tafereel steeds kleiner te zien is.
Is het gedaan met de smaak van ‘echte Nederlandse chocolade sinds 1863’? Het bedrijf werd opgericht door banketbakker Gerardus Johannes Droste in de Grote Houtstraat in Haarlem, maar nu is ontslag aangevraagd voor de nog overgebleven 27 personeelsleden. Zij moeten op zoek naar een nieuwe baan, juist op het moment dat de hele chocoladesector zucht onder de sterk gestegen hoge cacaoprijzen.
Droste floreerde ooit als familiebedrijf. In de jaren zestig goten meer dan duizend medewerkers vloeibare chocolade in de vormpjes van de bekende pastilles. ‘Koninklijke’ Droste werd een succesvol exportproduct. Maar daarna werd de firma verslonden door een reeks nieuwe eigenaren. Het vertrouwde merk werd opgenomen in de flipperkast van de internationale voedingsindustrie.
Het Amerikaanse Standard Foods was een van de eigenaren en daarna, hoger in de voedselketen, de Amerikaanse voedsel- en tabaksgigant Nabisco. In 1997 kwam Droste (inmiddels niet meer koninklijk) via het Nederlandse CSM in Duitse handen. De huidige eigenaar is chocolademaker Hosta uit Baden-Württemberg.
Het familiebedrijf leek een goede match. Oprichter Hermann Opferkuch begon Hosta in 1949 door zijn zuurtjes en pepermunt op de motor, in een rugzak, naar zijn klanten te rijden. Inmiddels is zijn kleindochter Laura Opferkuch (34) de baas van de sterk gegroeide Hosta Group, dat zijn internationale belangen heeft gevestigd in Zwitserland.
In augustus vorig jaar was er slecht nieuws, met een randje goede hoop. De directie van Droste maakte bekend dat de onderneming tijdens de coronacrisis in de problemen was gekomen. De export viel weg, net als de verkoop van Droste op luchthavens. Vervolgens leidde de energiecrisis na de inval in Oekraïne en de sterke stijging van de cacaoprijzen tot grote financiële problemen.
De Belgische Pauwelsgroep zou de fabriek in Vaassen overnemen, zo werd aangekondigd. Deze familieholding bezit al grote chocoladebedrijven in eigen land, maar ook daarbuiten. In 1997 redden de Belgen ook al het ‘Nederlandse cultmerk’ Koetjesreep van de ondergang.
De Belgische belangstelling bleek toch niet substantieel. Vorige week werd vakbond FNV op de hoogte gesteld van het voornemen van Droste en zijn Duitse eigenaar Hosta om al het personeel van de fabriek in Vaassen te ontslaan. Eric Brouwer, vakbondsbestuurder en specialist zoetwarenindustrie: ‘De overname bleek toch niet zo in kannen en kruiken als was gecommuniceerd. De gesprekken over de financiële injectie door de Belgische partij waren in januari stukgelopen.’
Op de verder verlaten parkeerplaats bij de chocoladefabriek staan niet meer dan acht auto’s en een oude bestelbus. ‘Ik ben hier nog een van de weinige mensen in de fabriek’, zegt de receptioniste, die bevestigt dat de productie stil ligt. ‘Het spijt me, de directie wil geen commentaar geven op de situatie.’
Ook bij Hosta blijft het stil, al werd financieel directeur Stefan Doderer voorgesteld als woordvoerder. Op de website heeft Droste nog wel een prominente plek. De ‘Pastilles mit Tradition!’ in de bekende zeshoekige kartonnen verpakking, met het traditionele Droste-logo groot op de zijkant, worden trots aangeprezen in sechs leckeren Sorten, van melk-donker tot orange-crisp.
Die liggen ook nog bij bakkerij Lokaal Vaassen. De bakker gaat ervan uit dat het de laatste lading Droste is die hij verkoopt. ‘Ik weet uit betrouwbare bron dat de magazijnen leeg zijn’, zegt hij. ‘Het is jammer. Droste is toch een stukje erfgoed.’
Heel misschien is er na 161 jaar alsnog een toekomst voor het oude merk en zijn medewerkers. ‘Er hebben zich deze week nieuwe geïnteresseerden gemeld voor een overname, ook via de vakbond’, zegt FNV-er Eric Brouwer. ‘Nee, namen noem ik niet, maar het zijn serieuze partijen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant