Zelden verloor een Oscarkandidaat zo snel aanzien als Karla Sofía Gascón, die de hoofdrol vertolkt in Emilia Pérez. Nadat problematische tweets zijn opgedoken, trekt Hollywood de handen af van de Spaanse actrice.
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
De Oscarnominatie voor Karla Sofía Gascón, twee weken geleden, leek in veel opzichten een geval van klassieke Hollywoodgeschiedschrijving. Een feelgoodverhaal, daar de Spaanse actrice, die veel lof kreeg voor haar hoofdrol in gangstermusical Emilia Pérez, als eerste transgender is genomineerd voor een Oscar voor Beste Actrice.
Een paar weken later lijkt haar nominatie om een heel andere reden historisch. Of het nu gaat om haar medespelers, Netflix of de Academy, iedereen trekt zijn handen razendsnel van haar af. Voornaamste aanleiding: oude tweets van Gascón.
Daarin schreef de actrice onder meer dat de door politiegeweld om het leven gekomen George Floyd ‘een drugsverslaafde oplichter was’. Ze deelde complottheorieën over coronavaccinaties (‘Het Chinese vaccin bevat, afgezien van de verplichte chip, twee loempia’s, een kat die zijn hand beweegt, en twee plastic bloemen...’). En ze stelde dat de islam een ‘broeinest van infecties voor de mensheid aan het worden is die dringend genezen moet worden’.
De rel lijkt inmiddels ook de film te raken die dertien Oscarnominaties verzamelde. In een analyse schreef filmvakblad The Hollywood Reporter dat uit gesprekken met bronnen bleek dat veel Oscarstemmers het ‘moeilijk vinden om ook in andere categorieën nog te stemmen voor Emilia Pérez’, nu de gangstermusical besmet is geraakt.
Gascón heeft haar X-account inmiddels verwijderd en excuses aangeboden aan ‘iedereen die zich mogelijk beledigd heeft gevoeld’. In een interview met het Spaanse CNN, dat Gascón zelf initieerde, barstte de actrice in tranen uit en stelde ze dat haar tweets ‘verkeerd geïnterpreteerd’ zijn.
Op de vraag of ze haar nominatie wilde intrekken, reageerde Gascón: ‘Ik kan geen afstand doen van een nominatie, omdat ik gewoon mijn werk heb gedaan. En ik kan ook geen afstand doen van een nominatie, omdat ik geen misdaad heb begaan en niemand kwaad heb gedaan. Ik ben geen racist en ik ben niet de persoon die andere mensen nu van mij maken.’
Met haar rol in Emilia Pérez beleefde de actrice vorig jaar haar grote internationale doorbraak. In de film speelt Gascón een gewelddadige drugsbaron die (stiekem) in transitie gaat. Na de geslachtsoperatie ziet ze het licht en gaat ze zich inzetten voor slachtoffers van Mexicaanse drugskartels.
Het leverde Gascón – samen met tegenspelers Zoe Saldaña en Selena Gomez – onder meer de prijs op voor beste actrice tijdens het filmfestival van Cannes. Hollywood lonkte voor de actrice, die eerder vooral speelde in Mexicaanse telenovelles en soapseries.
Gascón (1972) werd geboren in een klein plaatsje nabij Madrid. In The New York Times vertelde ze in augustus dat ze op haar 16de plotseling besloot dat ze – ze was toen nog een jongen – acteur wilde worden. Met de ouderwetse telefoon van haar moeder belde ze een Spaanse televisiezender, met de boodschap dat ze tv-ambities had. De ambities waren op dat moment groter dan de mogelijkheden, al stootte Gascón via figurantenwerk langzaam door richting reclames en televisieseries.
Toen ze in 2009 naar Mexico verhuisde, werd ze steeds vaker gecast voor grote rollen in telenovelles en soapopera’s. Waar de toon in die producties vaak redelijk grotesk is, stimuleerde haar acteercoach haar juist om kleiner te spelen, meer naturel.
Het leverde Gascón gaandeweg meer rollen op, al droeg ze ook een geheim mee: ze voelde zich niet thuis in haar eigen lichaam. Het zorgde er naar eigen zeggen voor dat ze meermaals speelde met de gedachte aan zelfmoord, maar uiteindelijk besloot ze, gesteund door haar vrouw en familie, in transitie te gaan. Dat proces werd rond 2018 voltooid.
Omdat Gascón in Mexico al een redelijk bekende acteur was tijdens het transitieproces, moest ze zichzelf ‘voortdurend’ verdedigen, zei ze eind vorig jaar in gesprek met The New York Times: ‘Mensen kenden me op een bepaalde manier, en toen veranderde ik, en voelde het altijd alsof ik mezelf moest verantwoorden. Ik was voortdurend met iedereen aan het vechten.’ En: ‘Als je door zo’n proces gaat, heb je de indruk dat de hele wereld tegen je is.’
Regisseur Jacques Audiard castte haar voor de hoofdrol in Emilia Pérez, omdat hij werd overweldigd door haar autoriteit en aanwezigheid. Gascón kon veel van haar eigen ervaringen kwijt in de rol, en bemoeide zich nadrukkelijk met de vormgeving van haar personage.
Inmiddels lijkt ook Audiard de handen af te trekken van Gascón: ‘Ik heb niet met haar gesproken, en dat wil ik ook niet. Ze is in een zelfdestructieve modus, en ik snap niet dat ze daarmee doorgaat.’
Het is naar eigen zeggen een patroon in haar leven: op elke persoonlijke overwinning volgt vaak een publieke controverse. Toen een Franse politicus na de prijsuitreiking in Cannes tweette dat ‘een man beste actrice is geworden’, reageerde de actrice bijvoorbeeld op X: ‘Hoeveel jullie ook blaffen, jullie zullen niet kunnen verdoezelen wat ik heb bereikt.’
In het interview met The New York Times praat Gascón ook over haar grootste angst: ‘Hoe ga ik ooit in staat zijn om dit te overtreffen?’ Voorlopig lijkt het erop dat Hollywood haar die kans niet snel meer gaat geven.
Gascón schreef over haar transitie in haar autobiografie Karsia: An Extraordinary Story
Op de set van Emilia Pérez was Gascón een van de weinige cast- en crewleden die Spaans als eerste taal spreekt.
Gascón was als kind een fanatieke voetballer en werd daarom ooit uitgenodigd voor een stage bij Real Madrid. Haar moeder liet haar niet gaan omdat het regende.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant