Een kip en een varken komen elkaar tegen op de boerderij. ‘Ik heb een briljant plan’, zegt de kip tegen het varken. ‘Laten we fuseren. Dan kunnen we samen bacon & eggs gaan verkopen. Een wereldproduct!’ ‘En wie van ons doet dan wat?’, vraagt het varken argeloos. ‘Nou, ik stel voor dat ik de eieren lever en jij de bacon’, antwoordt de kip gedecideerd. Het varken denkt even na: ‘Jij gaat erop vooruit. Maar mij kost het de kop.’ ‘Natuurlijk, dat heb je altijd bij fusies.’
Deze fabel is een mooie metafoor voor het fusieplan van de Japanse autofabrikanten Honda en Nissan. Honda is in dit geval de kip die er mooie sier mee maakt en Nissan het varken dat zal worden opgegeten.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het fusieplan werd vlak voor Kerst bekendgemaakt. Omdat Kerst in Japan geen officiële vrije dag is – ze hangen wel graag lichtjes op zoals in het Westen – kon meteen een memorandum of understanding worden getekend. De bedoeling was dat er een nieuwe houdstermaatschappij zou worden opgericht, waaronder de beide fabrikanten als zelfstandige onderdelen met hun eigen merken zouden vallen. Kortom, een fusie op basis van gelijkwaardigheid. Natuurlijk was toen al duidelijk dat Honda met zijn sterke motorfietsendivisie de bovenliggende partij was. Maar dat moest worden weggemoffeld. Zo zou Japan Inc. na Toyota een tweede grote autofabrikant krijgen die de Chinese concurrentie het hoofd zou kunnen bieden.
Met Nissan gaat het al lang slecht. Zo werd Renault al binnengehaald als partner in ruil voor een zak geld. Onder crisismanager Carlos Ghosn, bijgenaamd de ‘IJsbreker’ of ‘God van de auto’s’, werd getracht orde op zaken te stellen. Maar die bleek in 2018 op grote schaal te hebben gefraudeerd en vluchtte in een instrumentenkoffer van Tokio naar Beiroet in Libanon.
Sinds die tijd is het concern in paniek. Met de Leaf pionierde Nissan voortvarend op de markt voor elektrische auto’s, maar toen deed de wet van de remmende voorsprong zich al gelden. Nissan is veel meer dan Honda afhankelijk van de export naar de Amerikaanse en Europese markt, waar de handelsspanningen voelbaar zijn. Honda stemde toch in met een fusie, omdat via Nissan mogelijk ook Mitsubishi erbij zou kunnen worden gehaald.
Maar Honda schrok zich een hoedje, nadat het de boekhouding van Nissan had bekeken. Er leek een hele begraafplaats aan lijken in de kast te liggen. Van de voorgenomen reorganisaties was nog weinig terechtgekomen.
Vorige week maakte Honda duidelijk geen fusie meer te willen op basis van gelijkwaardigheid. Honda wil Nissan gewoon overnemen. Maar dat ging Nissan te ver. Die trok de stekker eruit voordat het tot bacon zou worden geslacht.
Mogelijk heeft Ghosn op de achtergrond een belangrijke rol gespeeld. Die ageert in de media al wekenlang tegen een samengaan met Honda. En ook Renault, dat nog altijd 36 procent van de Nissan-aandelen bezit, wil niet dat zijn deelneming aan het spit eindigt.
Het varken mag nog even blijven leven. En de kip moet zich beperken tot de productie van omeletten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns