Het pleidooi van PvdA-Kamerlid Habtamu de Hoop voor een geheel nieuwe linkse partij kan op steun rekenen. Maar er klinkt ook kritiek op een mogelijke zwaai naar het midden. Volkskrant-lezers reageren.
Alle stormachtige en ontluisterende populistische ontwikkelingen en verschuiving in machtsverhoudingen op het wereldtoneel, Europa én in Nederland zelf, vragen op dit kantelpunt in de geschiedenis om een charismatisch leider aan de linkerkant. Frans Timmermans is een vakman met veel kennis, maar weet de harten van mensen in verschillende lagen van de bevolking niet te raken. En juist dat is noodzakelijk om het tij nog te kunnen keren. Het zou groots van Timmermans zijn om dit te erkennen en een stap opzij te doen voor een partijgenoot die de kunst van het met het woord raken en verenigden van grote groepen mensen wel beheerst. Hiermee kan een nieuw momentum gecreëerd worden.
In Nederland is er een grote, nu nog stille groep, die zich ernstig zorgen maakt en die snakt naar een leider die met overtuiging dit verhaal weet te verwoorden. In Duitsland is gebleken dat de midden- en linkergroepen bereid zijn zich massaal uit te spreken. Ook in Nederland is er veel frustratie, onmacht en behoefte aan iemand die die deze gevoelen en wens tot keren van het tij met charisma kan vertolken.
Aboutaleb heeft bewezen op precaire momenten de harten van brede groepen mensen te raken. En ook Marjolein Moorman heeft zeker potentie, zij spreekt klare toegankelijke taal en weet daarbij daarmee een breed publiek aan te spreken en rechts van repliek te dienen. Er is geen tijd voor werkgroepen en gekissebis over de partijnaam. Populistisch Nederland lacht daarbij in zijn vuistje en spint er als enigste garen bij. Dus Timmermans, wees zo moedig en maak plaats in het grotere belang.
Esther Korteweg, Haarlem
Met de omarming van de creatieve visie op links van kamerlid Habtamu de Hoop, zet politiek leider Frans Timmermans een hoopgevende stap voorwaarts. Het wordt tijd! Nu Jesse Klaver nog.
Niet langer navelstaren op vormen van samengaan. Direct doorstoten naar een inhoudelijke progressieve agenda als lonkend perspectief voor een brede groep op links, gebundeld in één frisse nieuwe Rood-Groene beweging. Ik kan niet wachten.
Jan van Bergen, Wijk bij Duurstede
Rood-Groen lijkt mij een slechte keuze. Een knipperlichtrelatie is een relatie die achtereenvolgens meerdere keren aan en uit gaat. Dit kan het gevolg zijn van een herhaaldelijke conclusie door een of beide partners dat de ander niet ‘de ware’ is, maar dat men na enige tijd ook weer tot de conclusie komt dat men niet zonder elkaar kan.
Arjan de Roon, Elst
Niet alleen ‘jongeren snakken naar een politieke boodschap voor een goede toekomst’, ook ik als linkse boomer en zeer vele ‘krasse knarren (v/m)’ met mij.
Vraag aan Rutger – Morele ambitie – Brugman om samen met Jesse – Zo niet bedoeld – Frederik en Sander – De kloof – Schimmelpenninck een programma voor RoodGroen te schrijven. Met Herman – Groter denken, kleiner doen – Tjeenk Willink als hun sparring partner. Aansprekend, realistisch, bevlogen, verbindend. Vorm als de bliksem een schaduwkabinet.
Poppetjes? Meer dan genoeg trappelend talent in een mix met rotsvaste rotten (v/m). Laat je zien, leg uit, toon je strijdlust, beschaafd maar krachtig. Neem de framing als ‘zuur links’, ‘hypocriet links’, ‘ziek links’ niet voor lief. Positioneer de groene sociaaldemocratie in de terminologie consequent als ‘idealistisch links’, ‘eerlijk links’, ‘optimistisch links’, ‘oplossingsgericht links’.
Verras, verbaas, verbind en maak er een feest van! Doe iets, wij snakken naar lucht, naar verfrissende initiatieven, niet dat geijkte, gelikte, gedateerde. Verbeelding aan de macht 2.0 nu, nu, nu. Breek door of sterf uit... De volgende verkiezingen zijn niet ver weg.
Ludo Grégoire, Leiden
Dank je, Marthe van Bronkhorst. Frans Timmermans is vast een goed bestuurder, maar hij biedt geen alternatief.
Op dit moment heeft links een radicaal alternatief nodig. Dat wil zeggen: volledige hervorming van het maatschappelijk bestel en herverdeling van vermogen. Strenge handhaving van milieuregels, ook voor de landbouw. Schuldensanering voor (vooral kleinere) boeren (met name aan de Rabobank!) in ruil voor omschakeling naar duurzame landbouw. Subsidiëring van landschapsbeheer met een wettelijk vastgelegde minimumtermijn. Belasting op vermogen en een verbod op belastingontwijking. Een brede middenschool volgens het model van ontwikkelingsgericht onderwijs. En radicale en alomvattende klimaatmaatregelen met subsidiëring voor minder vermogenden uit opbrengsten vermogensbelasting.
Verder: uitbreiding van de volkshuisvesting, in casu stimulering woningbouwverenigingen. Bouwen van aangepaste (zorg-)woningen voor ouderen met gemeenschappelijke zorgvoorzieningen. Alle privatisering van toezichthoudende en handhavende instanties ongedaan maken. Openbaar vervoer voor een inkomensafhankelijk nominaal bedrag, dan wel afhankelijk van bedrijfswinst. Alle specialistisch medisch personeel in loondienst. Stoppen met marktwerking in de zorg. Mogelijkheid voor werk- en verblijfsvergunningen voor alle buitenlanders (ook niet-EU) die hier economisch een bijdrage kunnen leveren na toelating in land van herkomst. Het volgen van door Nederland gesubsidieerde taal- en burgerschapslessen, ook voor EU-ingezetenen, met gegarandeerd Nederlands minimumloon en strenge handhaving van ARBO-wetgeving. Hervorming van het economisch onderwijs – weg van Friedman en Mont Pelerin en meer Kate Raworth, Mariana Mazzucato en Thomas Piketty … om maar een paar punten te noemen.
Zo moeilijk kan het toch niet zijn, Frans Timmermans en Jesse Klaver? Jongeren keren zich massaal af van de politiek omdat er geen alternatief lijkt te zijn bij links. Zij willen radicale veranderingen, desnoods over rechts. Er is geen migratiecrisis. Er is een door vooral de VVD veroorzaakte ongelijkheids- en bestuurscrisis.
Simon Braun, Doesburg
Zelden hartgrondiger eens geweest dan met Habtamu de Hoop (what’s in a name). Ook oudere linkse kiezers zijn het beu te wachten op een alternatief voor de roofzuchtige, schaamteloze politiek van vandaag. En ik weet zeker dat ik niet alleen namens mijn 65-jarige zelf spreek.
Eef Keijzer, Amsterdam
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant