Hoe kan het Milkshake Festival, dat zich richt op lhbti’ers, een artiest als Azealia Banks uitnodigen die queer mensen grof beledigt en hun rechten in gevaar brengt? Een queer festival moet méér zijn dan een regenboogvlag en marketingcampagne.
Veel queer mensen beschouwen Milkshake als een plek waar ze zich veilig voelen, een moment in het jaar waarop ze even kunnen ontsnappen aan een wereld die hen niet altijd accepteert. In een interview uit 2022 benadrukte oprichter Marieke Samallo hoe belangrijk het is dat Milkshake meer is dan alleen een feest: ‘Met Milkshake vertellen we een verhaal, het gaat meer om de cultuur dan om de line-up. Wie zijn de hosts, hoe zetten zij zich in voor de community?’ Dat verhaal en die gemeenschap moeten centraal staan.
Het jaarlijkse festival in het Westerpark in Amsterdam profileert zich als hét meerdaagse queer festival van Nederland. Een plek waar vrijheid gevierd wordt, waar iedereen zichzelf kan zijn, ongeacht genderidentiteit of seksuele oriëntatie. Maar met de aankondiging dat de Amerikaanse rapper Azealia Banks aankomende editie zal optreden, rijst de vraag: voor wie is dat ‘iedereen’ eigenlijk bedoeld?
Over de auteur
Ricardo Brouwer is voorzitter van COC Midden-Gelderland. Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Banks heeft herhaaldelijk negatieve en kwetsende uitspraken gedaan over homoseksuele, transgender en non-binaire personen. Zo vergeleek ze de lhbti-gemeenschap met de Ku Klux Klan, nadat ze een homoseksuele man voor ‘faggot’ had uitgescholden. ‘LGBT community (GGGG) are like the gay white KKK’s’, stelde ze in een inmiddels verwijderde tweet.
Banks heeft trans vrouwen beschreven als mannen die ‘hun pik eraf hakken en zeggen dat ze een meisje zijn’ en als ‘homoseksuele jongens met hormonen die mannelijke agressie gebruiken om zich een weg te banen in vrouwenruimtes’. In een discussie over het Jodendom, waarin iemand reageerde dat ze zich zou moeten bekeren om zichzelf Joods te noemen, reageerde ze: ‘Nou ik probeer tegen de transmeiden te zeggen dat gecastreerd worden ze niet automatisch een vrouw maakt maar als de samenleving de mentale gymnastiek kan doen om te liegen en te zeggen dat een persoon zonder eieren die nog steeds zaad produceert een vrouw is [...] dan kunnen jullie allemaal de regels buigen om mijn recentelijk Joodse zwarte coochie te accepteren.’
Banks heeft openlijk haar steun uitgesproken voor politici die bekendstaan om hun anti-lhbti beleid. Zo prees ze de Republikeinse gouverneur van Florida, Ron DeSantis en heeft ze meermaals haar steun betuigd aan Donald Trump. Zowel DeSantis als Trump steunen wetgeving en beleid die de rechten van lhbti-personen, met name van transgender en non-binaire individuen, actief beperken.
En toch krijgt zij nu een podium op een festival dat pretendeert een veilige haven te zijn voor de queer gemeenschap.
Natuurlijk, een festivalorganisatie maakt boekingen op basis van muziek, performance en populariteit. Maar oprichter Samallo heeft zelf uitgesproken dat Milkshake een maatschappelijke impact heeft: ‘Ik stel de bezoekers altijd centraal: met welk gevoel wil ik ze achterlaten? Welk doel streef ik na?’
In voorgaande jaren heeft Milkshake zich altijd expliciet ingezet voor de veiligheid van de gemeenschap. Het festival introduceerde QueerWatch, een team dat fungeerde als bewustwordings- en zorgunit. Daarnaast werd in de iconische opblaasbare roze kerk een speciale veilige haven gecreëerd voor transgender en non-binaire festivalgangers. Dit soort initiatieven toonden een diepe betrokkenheid bij de veiligheid en het welzijn van de bezoekers.
Hoe kan een festival dat zegt queer mensen te omarmen tegelijkertijd een podium bieden aan iemand die expliciet de rechten van diezelfde gemeenschap ondermijnt? Banks’ uitspraken en steunbetuigingen zijn niet zomaar controversieel: ze zijn schadelijk. Ze raken direct de gemeenschap die Milkshake zegt te willen beschermen en vieren. Haar optreden voelt niet alleen als een misplaatste keuze, maar als een klap in het gezicht van de transgender en non-binaire mensen die vechten voor hun bestaansrecht.
Dit is geen oproep tot cancel culture. Dit is een oproep tot verantwoordelijkheid. Tot luisteren. Tot het serieus nemen van de zorgen van de mensen die Milkshake juist zouden moeten kunnen vertrouwen.
Een festival dat zichzelf zo expliciet inzet om een veilige plek voor iedereen te zijn, heeft een grotere verantwoordelijkheid dan alleen het bieden van een ‘leuke line-up’. Het heeft de verantwoordelijkheid om in ieder geval niet bij te dragen aan de normalisering van haat. Een queer festival moet méér zijn dan alleen een regenboogvlag en een marketingcampagne met het motto ‘For boys who love girls who love girls who love boys who love boys’. Het moet een fundamentele keuze maken: staat het daadwerkelijk voor de gemeenschap, of niet?
Milkshake Festival, denk hier nog eens goed over na. Want een queer festival dat transfobe artiesten een podium biedt, is geen queer festival meer.Alinea
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant