Wimbledonkampioen Richard Krajicek is deze week voor de 21e keer toernooidirecteur van het ABN AMRO Open in Rotterdam Ahoy. De voormalige toptennisser beantwoordt voor NU.nl vragen van lezers. "Ik baal dat we Carlos Alcaraz op zijn zeventiende geen wildcard hebben gegeven."
Welke tennisser die nog nooit bij het ABN Open is geweest zou je daar graag willen zien?
André Agassi. De afgelopen dertig jaar hebben we alle topspelers gehad, maar Agassi niet. Hij was een markante en fantastische speler. We zijn er een keer dichtbij geweest, maar helaas is dat toen niet gelukt.
Als je kijkt naar de talenten van nu, is er dan nog iemand die je graag zou willen strikken?
Alcaraz was heel lang een wens en dat is nu gelukt. Misschien iemand als Learner Tien of Ben Shelton, maar dat zijn geen namen waarvan ik denk: wauw.
Dat had ik bij Alcaraz wel en daar hebben we ons afgelopen jaren ook op gefocust. Ik baalde dat we hem op zijn zeventiende geen wildcard hebben gegeven, maar het is nu allemaal goed gekomen.
Hoe zijn de eerste dagen met Alcaraz in Ahoy?
Wat hij teweegbrengt is geweldig. Mensen komen ons vragen hoe laat hij gaat trainen. Er stonden hordes kinderen gisteren te kijken naar zijn training op centercourt. Dat is echt prachtig om te zien.
Alcaraz had griep voordat hij hierheen kwam. Was je nog bang dat hij net als Jannik Sinner zou afzeggen?
Ik hoorde dat vandaag pas en daar ben ik eigenlijk wel blij om. Anders had ik mij afgelopen dagen meer zorgen gemaakt. Je wilt niet dat de twee beste spelers op het laatste moment afzeggen.
Alcaraz had wat vertraging op het vliegveld met zijn koffers. Hij kwam daarna meteen naar Ahoy en stalde zijn acht koffers in ons kantoor. Vijf minuten later stond hij al op de trainingsbaan. Hij leeft tennis.
Krijgen spelers boetes als ze zich op het laatste moment afmelden?
Nee, dat zou ook gek zijn. Ze krijgen startgeld als ze hier in Ahoy deelnemen. Dat krijgen ze niet als ze zich afmelden, dat is dan de consequentie. Je calculeert als organisatie in dat zich altijd een paar spelers afmelden, al hoop je dat ze niet allemaal in de top twintig staan. Meestal zijn het er maximaal vier.
Jouw droomfinale Sinner-Alcaraz gaat niet door. Wat is nu jouw droomfinale?
Dat is door de loting een lastige vraag. Botic van de Zandschulp tegen Alcaraz had ik mooi gevonden, maar die spelen al tegen elkaar in de eerste ronde. Dus dan is het Alcaraz tegen Tallon Griekspoor. Mijn tweede droomfinale zou Daniil Medvedev tegen Van de Zandschulp zijn.
Als jezelf in die finale had gestaan, tegen wie zou je dan willen spelen?
Tegen Alcaraz. Ik denk dat ik op de oude ABN AMRO-baan van hem had kunnen winnen. De bal schoot op die baan lekker door en met mijn service had ik ook een voordeel. Met deze baan gaat het heel lastig worden. Op het oude Wimbledon had ik ook van hem kunnen winnen. Nu is het gras daar veel trager.
Wat is tot nu toe de mooiste finale waar je bij was op het ABN AMRO Open?
Er zijn twee partijen waar ik nu meteen aan denk. Dat was mijn eerste finale als toernooidirecteur in 2004 tussen Lleyton Hewitt en Juan Carlos Ferrero, die nu de coach van Alcaraz is. Daarnaast ga ik de finale tussen Roger Federer en Ivan Ljubicic in 2005 ook nooit meer vergeten. Die twee finales waren prachtig.
Zou je niet ook een vrouwentoernooi willen organiseren?
Helaas kan dat niet omdat er in februari al twee grote vrouwentoernooien in Dubai en Doha zijn. De gehele top-dertig is daar aanwezig. Als je hier dan een vrouwentoernooi gaat organiseren komen hooguit twee topvijftigspelers en vijf tophonderdspelers naar Ahoy. Dat past niet bij het toptoernooi dat we zijn.
Hoeveel dagen per jaar werk jij aan het ABN AMRO Open?
In totaal komt het uit op tien weken, maar er zijn wel het gehele jaar door elke dag belletjes en mailtjes.
Laten we afsluiten met een luchtige vraag. Er zijn veel sporticonen die in een Calvé pindakaas reclame hebben gespeeld. Hoe zou die van jou eruitzien?
Ik begon ooit als een kruipende peuter met een houten pollepel en een bal te tennissen. Dat zou een prachtig beeld zijn. Toen ik iets ouder werd wachtte ik altijd bij het raam totdat mijn vader thuiskwam en dan rende ik naar hem toe. 'Gaan we tennissen?', vroeg ik hem dan.
Eenmaal op de tennisbaan ging hij met zijn vrienden tennissen en speelde ik tegen de muur. Een mooi shot voor die reclame zou dan zijn dat ik bij het muurtje een broodje pindakaas eet, terwijl mijn vader vanaf de tennisbaan roept: "Ik hoor de muur niet".