Sean Combs, alias Diddy, kwam overal mee weg, blijkt in de serie The Fall of Diddy. Zal er iets veranderen, nu hij binnenkort voor de rechter moet verschijnen? De slachtoffers die aan het woord komen, houden hun hart vast.
is redacteur popmuziek van de Volkskrant.
Ergens halverwege de vijfdelige serie The Fall of Diddy bekruipt je een ongemakkelijk gevoel. Zou die titel niet te voorbarig zijn? De hiphopondernemer Sean Combs, bijnaam P. Diddy en voorheen Puff Daddy, zit weliswaar vast in afwachting van een rechtszaak en zal zich moeten verdedigen tegen zeer ernstige aanklachten. Maar in de serie, te zien op HBO Max, zien we Combs óveral mee wegkomen.
De rapper en labelbaas kreeg niet voor niets een bijnaam die eerder aan een ongrijpbare maffiabaas was gegeven: Teflon Don, een misdadiger van wie elke aanklacht afglijdt als van een anti-aanbaklaag. Gaat Combs, die wordt verdacht van afpersing, seksuele uitbuiting en mensenhandel, werkelijk van zijn voetstuk vallen? En de rest van zijn leven in een cel doorbrengen?
In de serie, van de regisseurs Yoruba Richen en Emma Schwartz, wordt eerst de snelle opkomst van Sean Combs in de hiphop geschetst. Combs richtte begin jaren negentig het label Bad Boy Records op, maakte artiesten als Mary J. Blige en Biggie Smalls levensgroot, verdiende miljoenen en stortte zich daarna op vele andere ondernemingen, van kleding tot wodka. De miljoenen werden miljarden en Combs werd een van de machtigste figuren in de Amerikaanse entertainmentindustrie.
Wilde je zelf ook iets betekenen in die industrie, dan kon je niet om Combs heen, vertelt bijvoorbeeld de hoofdredacteur Danyel Smith van het tijdschrift Vibe. Zij leerde een duistere kant van Combs kennen na een vrolijk bedoelde fotoshoot, voor de cover van het blad. Combs wilde de foto’s eerst goedkeuren. Dat ging niet gebeuren, vertelde Smith hem. Dat was nu eenmaal het beleid.
Combs belde haar daarna op, volgens Smith, en zei haar dat ze binnenkort dood in de kofferbak van een auto zou worden gevonden. Ze werd doodsbang en moest onderduiken. Combs maakte geen grappen, dacht ze. Maar daarna moest Smith toch weer met hem in zee. Ze ging naar zijn inmiddels beruchte feesten en bleef met hem omgaan. Ze is er niet trots op, zegt ze in de serie. ‘Hij was te machtig.’
Met de kennis van nu, en dus na onthullingen van de afgelopen jaren over mogelijk seksueel geweld op de feesten van Combs, voelt Smith zich bijna medeplichtig. En zo zullen meer collega’s, artiesten en vrienden van Combs zich voelen.
Want in de serie wordt een patroon van klassiek machtsmisbruik blootgelegd, van een obsessieve en gewelddadige tycoon die geen tegenstand meer krijgt. En die zelfs de rechterlijke macht onder controle lijkt te hebben.
Schokkend is het verhaal over een schietpartij in een club, waarbij Combs een vrouw in het gezicht zou hebben geschoten. Het slachtoffer zegt hoe ze zag hoe Combs een pistool in zijn handen had, waarna zij in het hoofd werd geschoten.
Combs kwam destijds voor de rechter, samen met vermeende medeplichtigen. En wie zien we daar triomfantelijk de serie binnenwandelen, op archiefbeeld uit de jaren negentig? Johnnie Cochran natuurlijk, de peperdure advocaat die zelfs O.J Simpson uit de gevangenis wist te houden. Ook Combs werd vrijgesproken, omdat de schuld in de schoenen van een andere rapper werd geschoven. ‘Het systeem vond Diddy aardig’, zegt een oude vriend. En iemand anders: ‘In de hele loopbaan van Sean Combs zie je een spoor van geweld, van intimidatie en agressie. Maar alles wordt steeds weggewuifd. Omdat Diddy zo groot is.’
De serie wordt gaandeweg gruwelijker, vooral als de aanklachten voor seksueel geweld en verkrachting passeren. Dat zijn de aanklachten waarvoor Diddy nu vastzit, in afwachting van de rechtszaak die in mei begint. Ook in het relaas van Thalia Graves, wiens vriend werkte voor Combs’ label, hoor je de angst en het ontzag voor de macht van de rapper. Graves vertelt dat ze in 2001 werd aangevallen en verkracht, en dat de misdaad werd gefilmd. Ze durfde niet naar de politie te stappen, zegt ze. ‘Ik wilde alleen maar niet doodgaan.’
Bij veel verhalen van vermeende slachtoffers voel je eenzelfde twijfel, en de angst dat Combs na de aanstaande rechtszaak toch weer als een vrije miljardair weg zal wandelen. Dat zal het gevoel van veiligheid van veel van de aanklagers niet ten goede komen, vrezen ook de makers van de serie. ‘Veel mensen hopen dat Combs nu eindelijk verantwoording moet afleggen voor zijn daden’, zei producent Mary Robertson pas in een interview met The Hollywood Reporter. ‘Maar iedereen vraagt zich toch ook af of die dag écht gaat aanbreken.’
De serie The Fall of Diddy, van de regisseurs Yoruba Richen en Emma Schwartz, is te zien op HBO Max.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant