Kunstbloemen zijn steeds populairder, en daar plukt Silk-ka uit Hengelo de vruchten van. De producent van nepbloemen ziet zijn omzet gestaag groeien. Maar achteroverleunen is er niet bij, want de concurrentie zit het bedrijf op de hielen. ‘Veel collega’s kopiëren ons alleen maar.’
is economieverslaggever voor de Volkskrant
De eerste keer dat hij met een bosje kunstbloemen een bloemenzaak binnenstapte, werd Patrick Oude Groeniger (58) met pek en veren de zaak uitgewerkt. Het was eind jaren tachtig en Oude Groeniger was net begonnen met het importeren van plastic boeketten uit China. ‘Stap op met die zooi’, riep de bloemist hem na, ‘je zit mijn vak te verneuken!’
Een ‘heftige reactie’, blikt de ondernemer nu terug, zittend in zijn kantoor in Hengelo, maar ook wel begrijpelijk. Oude Groeniger is oprichter en eigenaar van Silk-ka, een van de meest toonaangevende ontwerpers en producenten van kunstbloemen ter wereld. Hoewel hij inmiddels een van de grootste namen is uit het kunstbloemenvak, moest hij er aanvankelijk ook niets hebben van hebben.
Oude Groeniger groeide op tussen de dahlia’s en pioenen. Zijn ouders hadden een goedlopende bloemenwinkel, en op zijn 16de begon ook hij de opleiding tot bloemist. Hij ging vervolgens in de leer bij de ‘beste bloemschikkers’ van Europa, in Deventer, Zug (Zwitserland) en Turijn (Italië).
Als tiener deed hij zelfs mee aan het Nederlands kampioenschap bloemschikken. Hij was naar eigen zeggen ‘verschrikkelijk goed’ in zijn vak. Een glanzende toekomst als bloemist lag in het verschiet.
Maar die carrière werd in de knop gebroken door een allergie. Oude Groeniger kon op zijn twintigste geen bloem aanraken of ruiken of hij kreeg kloven op zijn handen. ‘Ik stak ze onder een hele hete kraan om het gevoel te verdoven. Maar na twee minuten kwam de jeuk weer terug.’
Even overwoog hij om de bloemen helemaal links te laten liggen, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. In 1988 begon hij met het importeren van kunstbloemen, en zo werd Silk-ka geboren. De weerstand van de bloemisten was destijds goed te begrijpen, zegt Oude Groeniger. ‘De Chinezen maakten helemaal geen mooie exemplaren, je kon direct zien dat ze nep waren.’
Rond de eeuwwisseling ging hij daarom zelf ontwerpen. Zijn bloemen moesten er mooi en levensecht uit zien. En dat is nogal een klusje, vertelt hij tijdens een rondleiding door het atelier. ‘Je wil dat iemand naar de bloemen kijkt en denkt: zo, dat lijkt wel echt. We nodigden de fabrikanten uit bij ons op kantoor en lieten ze heel uitgebreid kennismaken met echte bloemen. Samen lang kijken en bedenken hoe je dat kunt produceren.’
De noeste arbeid heeft z’n vruchten afgeworpen, want in de zee van verkopers is Silk-ka een A-merk geworden. Het bedrijf brengt sindsdien jaarlijks meerdere collecties uit, van elk ruim zeshonderd nieuwe bloemen. En dat was precies wat het bedrijf voor ogen had, zegt Oude Groeniger. ‘Je hebt normale kipnuggets, en wij zijn de McNuggets.’
Decennialang leunde het bedrijf op de verkoop via tuincentra, sinds 2015 zijn er ook steeds meer bloemisten die zijn producten inkopen. ‘Die staan ongelooflijk onder druk vanwege de duurzaamheid’, zegt de ondernemer, en dat is volgens hem logisch. ‘Verse bloemen vliegen we in van over de hele wereld, vervolgens staan die maar een weekje. Dat is niet heel goed voor het klimaat.’
Dat consumenten de kunstbloemen omarmen komt vooral omdat die inmiddels amper meer te onderscheiden zijn van echt. Ook is het een duurzamere aankoop, want plastic bloemen verwelken niet. Tegelijkertijd zijn ze ook fors duurder. Een boeket kunstbloemen kost al gauw 300 euro, terwijl een vergelijkbare bos verse bloemen 50 euro kost.
Veel consumenten sparen daarom voor een boeket, ziet Oude Groeniger: ‘Ze kopen elke paar weken een bloem’. Op de lange termijn zijn ze daarmee altijd goedkoper uit, verzekert de ondernemer. ‘Een vers boeket staat een week. Dat van ons zeven jaar.’
De omzet van Silk-ka is in de afgelopen tien jaar verdubbeld. Het bedrijf verkoopt in ruim 90 landen, maar de meeste omzet komt nog altijd van eigen bodem. ‘Wij Nederlanders zijn toch druk met de inrichting. Het moet allemaal ton-sur-ton, leuke meubeltjes en knusse gordijntjes. Terwijl ze in Spanje gewoon tl-lampen hebben hangen. Daar leven ze veel meer op straat.’
Het gaat Oude Groeniger en zijn veertig werknemers in Hengelo voor de wind, maar ze moeten vooral niet achteroverleunen, zegt de ondernemer, want de concurrentie zit hem op de hielen. ‘Veel collega’s kopiëren ons alleen maar. Ze gaan met onze producten naar een fabriek en vragen: kunnen jullie dit namaken? Ze kunnen geen eigen ideeën bedenken.’
Dat is vervelend, maar het houdt ze ook scherp. ‘Je moet altijd blijven ontwikkelen en stappen zetten. Elk seizoen weer mooiere producten en betere service. Dan kun je altijd blijven winnen.’
Oude Groeniger voorspelt dat in de toekomst steeds minder verse bloemen worden verkocht. Toch zullen ze nooit helemaal verdwijnen, verwacht hij. ‘Bij een begrafenis of een dodenherdenking horen gewoon echte bloemen.’ Voor Valentijnsdag krijgt zijn vrouw ‘nog gewoon een bos rode rozen’.
Zelf trakteert hij zichzelf elke twee weken op een echt boeketje. ‘Daar kan ik dan gewoon naar zitten kijken, hoe de bloem zich ontwikkelt. Je ziet altijd weer nieuwe dingen. Echte bloemen blijven de grootste inspiratie.’
In deze wekelijkse rubriek vertellen ondernemers over hun bedrijf. Vandaag: Silk-ka, opgericht in 1988, met 40 werknemers en een jaarlijkse omzet van ruim 20 miljoen euro.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant