Na een aanvankelijk armetierige, maar tegen het einde zeer opwindende Klassieker zijn de verhoudingen in de eredivisie duidelijk: Ajax strijdt na de zege op Feyenoord (2-1) met PSV om de titel, Feyenoord glijdt in crisissfeer weg naar de subtop.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Schitterend was de vreugde van Ajax, na de spectaculaire ontknoping. Jongens op avontuur, niet weten waar het eindigt. Ontstellend was de droefenis bij Feyenoord. Opnieuw verloren. Competitie voorbij, althans, waar het om succes gaat. ‘Helemaal niets in Rotterdam’, gilde het euforische volk in de Johan Cruijff Arena.
Of de zege verdiend was? Ach, Ajax wint dit seizoen zoals het wint. Wie niet zou weten dat Ajax Ajax is, vanwege dat rood en wit, zou denken dat het hier een goedwillend elftal uit de middenmoot betreft van een willekeurige competitie in Europa. Degelijk, defensief ingesteld, hardwerkend. Soms iets moois laten zien aan een dankbaar, weinig verwend publiek.
Zo ging het ook tegen Feyenoord, dat vaak het initiatief had in een na rust veel interessanter duel dan daarvoor, met de apotheose van de winnende treffer diep in blessuretijd, na de geweldige, lage voorzet van Anton Gaaei en het inschuiven van Kenneth Taylor. Het stadion stoomde en beefde van geluk. Prachtige taferelen. PSV blijft eerste, maar Ajax heeft één verliespunt minder en een duel tegoed. Feyenoord haakt definitief af, ook voor de tweede plaats.
Ajax, dat is lekker leunen, zeker na een voorsprong, en dan proberen toe te slaan op de tegenaanval. Zeg maar: het recept van Francesco Farioli, de trainer. Het ging tegen Feyenoord, zoals het zo vaak gaat dit seizoen, afgelopen donderdag nog, tegen Galatasaray. Over Ajax valt van alles te zeggen: dat het voetbal behoudend is en voorzichtig, en weinig opwindend soms. Maar de club toont een leeuwenhart, strijdt voor elke meter, neemt in mentaal opzicht afstand van twee magere jaren en meldt zich met een bijna lege portemonnee toch weer aan de top. Helden, noemt Farioli zijn spelers.
PSV is gewaarschuwd, nu de kampioen veel blessures heeft en van knoeien een gewoonte maakt na de winterstop. In mentaal opzicht kan PSV alleen falen door de titel te verspelen, terwijl voor Ajax het kampioenschap een taartje zou zijn met 125 kaarsjes, symbool voor het jubileum in 2025.
Hoe snel het kan gaan, blijkt uit een vergelijking met vorig seizoen. Feyenoord met trainer Arne Slot won de competitie met 6-0 en 4-0 van Ajax, om aan te geven hoe goed Feyenoord was en hoe slecht Ajax. Dit seizoen was het 0-2 in de Kuip en 2-1 in de Arena. Dat zegt niet alles, als twee momentopnames, maar wel veel over het elftal van de bepaald niet te benijden trainer Brian Priske.
Over Feyenoord valt ook van alles te zeggen: het heeft best vaak het initiatief, zoals ook zondag, maar het zit niet mee. Vaak is Feyenoord beter, maar het levert te weinig punten op. Te veel mensen zijn geblesseerd, uit vorm, of verkocht. Er zijn ook best aardige spelers gehaald, maar die laten gemiddeld gesproken te weinig zien. Wie weet, heeft Feyenoord een mooi bedrag op de bank staan nu. Het zal weer veel over de positie van Priske blijven gaan, omdat de achterstand in de competitie groot is, in de aanloop naar de volgende topwedstrijd, de kwartfinale van het bekertoernooi bij PSV, woensdag.
Ja, het was spannend en na rust opwindend, maar het niveau was toch armoedig. Het spel, met talloze mislukte passes, met technisch falen, met weinig momenten voor de doelen, met de rem op de aanval.
De arbitrage deelde mee in de malaise. Dat vlagsignaal voor buitenspel bij de 1-0 bijvoorbeeld, terwijl zelfs van de tribune was te zien dat het nooit buitenspel kon zijn. De richtlijn is: niet vlaggen bij twijfel, en dan herstelt de VAR het eventueel wel. Het ging weer eens andersom. Dus: afgekapte vreugde. VAR kijken. Twee minuutjes, en dan alsnog de catharsis. Goal dus, na een van de weinige geslaagde aanvallen van Ajax voor rust. Opgezet door uitblinker Jorrel Hato, die pingelaar Anis Hadj Moussa bijna altijd aftroefde. Steven Berghuis, linksbuiten voor de gelegenheid, zag zijn voorzet afgerond door Brian Brobbey.
Eén fase was typerend voor het armoedige niveau, vooral van de eerste helft. Josip Sutalo brak figuurlijk bijna doormidden, toen hij de bal op de borst wilde controleren. Igor Paixao, verder een van de beteren bij Feyenoord, zette aan voor een dribbel, maar in plaats van de bal op het juiste moment af te spelen naar Ayase Ueda, de vervanger van de aan AC Milan verkochte spits Santiago Giménez, schoot hijzelf. Na een uur bracht Priske de van een blessure herstelde Quinten Timber, die binnen tien minuten gelijkmaakte, via de binnenkant van de paal, na een drukke situatie in het strafschopgebied.
Ook Quilindschy Hartman viel nog in, nadat hij langdurig was uitgeschakeld door een gescheurde knieband. Uit de terugkeer van de twee mag Feyenoord hoop putten. Ajax miste in de slotfase eerst een omstreden strafschop, van Wout Weghorst. Hadj Moussa trof aan de andere kant doelman Remko Pasveer. Toen 1-1 lonkte, scoorde Taylor, en wentelde het stadion zich in puur geluk.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant