Door het faillissement van Blokker verloren meer dan 3.500 medewerkers plots hun baan. Oud-medewerkers vertellen hoe ze deze ‘rollercoaster’ hebben beleefd. En hoe ze, soms na meer dan 35 jaar trouwe dienst, verdergaan.
Eén keer tijdens die ellendige laatste weken stuurde Nadja Krijgsman (56), voormalig filiaalmanager van de Blokker-vestiging in Brunssum, Limburg, alle klanten de deur uit en gooide ze de winkel even dicht. Ze had net een collega aangetroffen die luidkeels aan het ruziën was met een moeilijke klant. ‘Toen ik haar vroeg wat er aan de hand was, brak ze. Ze barstte in huilen uit. Het ging even niet meer.’
Een ‘hel’, een ander woord heeft Krijgsman niet voor de periode na het faillissement van Blokker. Ze voelde verdriet over het lot van haar geliefde winkel. Na 39 jaar eindigde haar carrière hier plots. En dan ook nog op deze manier.
Herhaaldelijk moest ze de politie bellen, bijvoorbeeld omdat klanten weigerden te vertrekken totdat ze hun product konden ruilen of retourneren, wat door het faillissement niet meer kon. Eén keer dreigde een klant zelfs een elektrische rijstkoker naar haar te gooien. ‘Op gegeven moment zei ik: als iemand wil ruilen, ruil dan maar. De veiligheid van het personeel is belangrijker. We zijn toch al ontslagen.’
Krijgsman is een van de ruim 3.500 medewerkers die eind vorig jaar hun baan verloren doordat de winkelketen failliet ging. Hoe hebben voormalige Blokker-medewerkers dit faillissement ervaren? En lukt het ze om opnieuw aan werk te komen?
Vraag de oud-medewerkers naar hun werk bij Blokker, en ze beginnen bijna zonder uitzondering over hun ‘oranje hart’. Over hoe je er allerlei soorten mensen tegenkomt – iedereen heeft immers schuursponsjes nodig. Over gesprekken met eenzame klanten, voor wie de praatjes misschien nog wel belangrijker waren dan de producten in de schappen. En over Jaap Blokker, die tot zijn aftreden in 2010 decennialang het gezicht van de winkelketen was.
‘Het was in zijn tijd goed geregeld’, zegt Saskia Dam (55), voormalig verkoopmedewerker in het Friese Oosterwolde met 35 jaar Blokker-ervaring. ‘Mooie winkels, glazen en vazen van goede kwaliteit, een ruim aanbod aan speelgoed. Artikelen waar je voor honderd procent achter kunt staan als verkoper.’
Maar wat de traditionele winkelman Jaap Blokker naliet, was innoveren. Zo bleek de winkel slecht voorbereid op de steeds heftigere concurrentie van webwinkels. Pogingen van een stoet directeuren om het tij te keren, ervoer Dam als achteruitgang. Na een reeks bezuinigingen stond ze niet meer met zes, maar met twee medewerkers in de winkel. ‘Op gegeven moment verkochten we tandenborstels, doucheschuim, deodorant, maandverband. Dan denk je toch: ben ik nog wel bij Blokker? Nog even en we gaan ook fietsen verkopen.’
Dat in 2024 het doek zou vallen, had ze echter niet voorzien. Blokker leek begin vorig jaar immers nog gered door een miljoenenlening van de Amerikaanse investeringsmaatschappij Gordon Brothers.
De bedrijfstop bleef benadrukken alles onder controle te hebben, aldus Nadja Krijgsman. In september, een maand of twee voordat het bedrijf uitstel van betaling aanvroeg en een acuut faillissement dreigde, was ze met de andere filiaalmanagers nog op het hoofdkantoor voor een jaarlijkse najaarsbijeenkomst over de toekomstplannen.
Die waren er volop. Blokker zou Dyson-föhns gaan verkopen, er zou een luxe-assortiment bij komen. Ze hoorde geruststellende woorden: ja, het bedrijf draaide nog altijd verlies, het zou aanpoten worden. Maar medewerkers hoefden niet bang te zijn dat ze opeens hun baan zouden verliezen.
En toen, op vrijdag 1 november, meldde zakenblad Quote dat het bedrijf zijn rekeningen niet meer kon betalen en uitstel van aanbetaling had aangevraagd. Een acuut faillissement dreigde. De bedrijfstop ontkende eerst nog. Dat weekeinde werd Krijgsman constant aangesproken door vrienden en mensen in de kroeg, die vroegen naar het naderende einde van haar winkelketen. ‘Nee, zei ik dan boos, ze hebben ons verteld dat het niet zo is.’ Wel dus, bleek nog diezelfde maandag.
Maar de echte ‘rollercoaster’ begon na het daadwerkelijke faillissement, zegt Marjolein ’t Zand-Smit (40), voormalig filiaalmanager in Rotterdam die 2,5 jaar bij Blokker werkte. Toen begon de leegverkoop: zoveel mogelijk spullen moesten voor de winkelsluitingen in december nog weg, met korting.
Investeringsmaatschappij Gordon Brothers nam de boel over en de filiaalmanagers verloren de regie. Irritaties van klanten over het nieuwe retourbeleid en producten die niet meer leverbaar waren, liepen hoog op. ‘Het hele doel van je werk – de winkel in orde maken, klanten helpen – was gewoon weg’, zegt ’t Zand-Smit. ‘Het was zó enorm druk, echt een gekkenhuis. Intussen zaten we in spanning, heel erg te hopen op het bericht dat er een doorstart zou komen.’ En, roemt ze haar medewerkers: niemand die ondanks alle onzekerheid eerder is vertrokken. ‘Echt knap.’
Toen de leegverkoop net van start ging, zag Saskia Dam nog veel vaste klanten. Sommige namen zelfs een bloemetje of chocolade mee. ‘Daarna kwamen er allerlei mensen die ik nog nooit in de Blokker had gezien.’ Sommigen maakten stapels op de vloer met spullen die ze wilden kopen en ruzieden met andere klanten die dezelfde producten wilden. ‘Toen keek ik vooral uit naar het einde hiervan.’
Linda Vermeulen, vakbondsbestuurder winkelstraat bij FNV, hoorde vergelijkbare verhalen van Blokker-medewerkers. De politie is niet alleen bij vestiging in Brunssum gebeld, weet ze. ‘Iemand zei me: hoe lager de prijzen, hoe onbeschofter de klanten.’ FNV heeft er bij de curator op aangedrongen dat er zo nodig bewakers moesten worden ingezet, wat in diverse winkels ook is gebeurd, zegt ze.
Ze ziet het faillissement van Blokker, en de wijze waarop duizenden medewerkers aan de kant werden gezet, als ultiem symbool van maatschappelijke ongelijkheid. ‘Je ziet hier het recht van de rijkste.’ Zo hekelt ze het jarenlange gebrek aan inspraak van medewerkers bij de winkelketen, die al sinds 2015 geen cao meer had.
Een doorstart kwam er niet. Wel maakte de curator in december bekend dat 45 franchisenemers doorgaan. Waarschijnlijk gebeurt dit onder leiding van Roland Palmer, de neef van voormalig directeur Jaap Blokker, die de merknaam heeft gekocht. Deze franchisenemers hopen het aantal Blokker-filialen weer uit te breiden.
Al gingen ze die laatste weken met lood in hun schoenen naar hun werk, de oud-medewerkers hebben er niet alleen maar negatieve herinneringen aan. Dam: ‘We hebben het goed afgesloten met elkaar, met een borrel en hapjes uit de airfryer. Ik kreeg nog een grote bos bloemen en een mooie toespraak.’
Krijgsman verkeerde, nadat ze de deur voor de laatste keer achter zich had dichtgetrokken, in ‘rouw’. ‘Ik heb wel een week gejankt. Blokker was mijn leven. Maar toen was ik wel klaar met zielig zijn. Ik wilde weer werken.’
Dat trof: het vrijgekomen Blokker-personeel blijkt gewild. Begin deze maand meldde het UWV dat er van de ruim 3.500 oud-medewerkers zo’n 240 een werkloosheidsuitkering hadden aangevraagd. Een opmerkelijk laag aantal. De uitkeringsinstantie wijt het aan de krapte op de arbeidsmarkt.
Een van de bedrijven voor wie het faillissement van Blokker kansen bood, is Wibra, dat zo’n dertig filialen overneemt. De discountketen is rap aan het uitbreiden, zegt een woordvoerder, en veel Blokker-filialen lagen precies op locaties waar Wibra nog wel een vestiging kon gebruiken, zoals in winkelcentra. Onder meer in Groningen en Heerhugowaard blijven zelfs complete Blokker-teams werken op hun oude werkplek, maar nu voor Wibra.
Vanwege een aanstaande hartoperatie is Dam nog niet op zoek naar iets nieuws. Krijgsman begon al voor haar Blokker sloot met solliciteren. ‘Een kennis heeft me geholpen een CV te maken, dat had ik nog nooit gedaan.’ Uiteindelijk belandde ze via een oud-collega bij Van Cranenbroek, een winkel voor onder andere doe-het-zelf-materialen. ‘Ze zeiden tegen me: wij zouden dom zijn als we iemand met zo veel ervaring niet aannemen. Ik ben een paar keer door de winkel gelopen en dacht: hier kan ik mij ook wel thuis gaan voelen.’
Ook oud-filiaalmanager ’t Zand-Smit ervoer aan den lijve hoe gewild mensen met retailervaring op dit moment zijn. ‘Ik kreeg via LinkedIn zo veel berichten dat ik dacht: rustig, jongens.’ Recruiters benaderden haar vooral over functies in het winkelbedrijf, al vroegen sommigen ook of ze omscholing voor een baan in de zorg overwoog. ‘Heel begrijpelijk. De een zijn dood is de ander zijn brood.’
Zelf is ze inmiddels aan de slag bij schoenenwinkel VanHaren, waar ze de leiding krijgt over een eigen filiaal. Dat vergt nog de nodige trainingen en meeloopdagen in andere winkels. ‘Het is een hele omslag, van huishoudelijke producten naar schoenen. Ik moet het VanHaren-babbeltje onder de knie krijgen, de administratie werkt heel anders. Maar waar een wil is, is een weg. De sfeer is goed, heb ik al gemerkt, heel vriendelijk.’
Voordat ze besloot er te gaan werken, zocht ze nog wel even uit of VanHaren er financieel goed voor staat. ‘Want wat er bij Blokker is gebeurd, wil ik niet nog eens meemaken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant