De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: Denemarken zoekt steun in Europa.
Op maandag ging Mette Frederiksen, de premier van Denemarken, op bezoek bij Olaf Scholz in Berlijn. Op dinsdag reisde ze door naar Parijs voor een ontmoeting met Emmanuel Macron en daarna naar Brussel voor een treffen met Mark Rutte. En dat allemaal omdat ze een paar dagen daarvoor een drie kwartier durend telefoongesprek had met de nieuwe-oude president van de Verenigde Staten. Die had daarin ‘zeer standvastig’ aangegeven dat het inlijven van Groenland geen grap was. Het gesprek was volgens bronnen binnen de Europese Unie ‘verschrikkelijk’ geweest, Frederiksen was zich ‘kapotgeschrokken’.
Vandaar die tour door Europa. Denemarken zoekt steun in de kwestie Groenland, voorlopig niet met agressieve tegenspraak of met dreigementen als ‘Nou, dan nemen wij Nantucket in’ – nee: met kalmerende, maar duidelijke diplomatie. Moet je net de fotografie hebben, een superster in het overbrengen van stille boodschappen.
Voordat Frederiksen op reis ging, plaatste ze een foto op haar Instagram-pagina. Daarop zag je haar aan tafel (haar eigen houten tafel, in haar eigen huis, ingelijste posters aan de muur) met de leiders van Finland, Noorwegen en Zweden. Ze aten een gezamenlijk hapje na een crisisvergadering, het zag er gemoedelijk en eenvoudig uit. Trump heeft er waarschijnlijk – áls hij de foto al gezien heeft – nog geen nanoseconde wakker van gelegen in zijn klatergouden bed. Maar toch. From Denmark with love: Europa wordt hier alleen maar sterker en eensgezinder van.
Ter bekrachtiging van die boodschap verschenen daarna dus heel veel foto’s van Frederiksen (in een strijdbaar en toch ook ingetogen rood-zwart ensemble), die vastberaden uit helikopters stapt en bordessen op loopt, haar armen uitgestrekt als voelsprieten op zoek naar houvast. Die vond ze, in elk geval op beeld.
Leg de foto’s naast elkaar en je ziet hoe de steun groeit. Het begon klein en een tikje ongemakkelijk met Scholz, van wie je ziet dat hij zijn niet-aangeboren hartelijkheid emmertje voor emmertje vanuit zijn tenen moet ophijsen. Bij Macron, die beroepsknuffelaar zou zijn als hij niet al een andere baan had, ging het meteen stukken beter, om uiteindelijk te culmineren in een werkelijk hartverwarmende romcom-begroeting met Rutte, inclusief een vertederd lachende man op de achtergrond. Maar ja, Rutte is dan ook iemand die met zijn gehele lange lijf begrijpt hoe beeldvorming werkt.
‘Tadaa, daar ben ik’, beeldt de Deense premier uit met haar reikende armen.
‘Kom maar hier’, antwoordt Rutte, voordat hij haar omhelst. Lees: de Navo-bondgenoten staan achter Denemarken. Ook de foto’s van na dit moment tonen een hoop innigheid, verstrengelde ledematen en zelfs het biddende-handjes-gebaar van Rutte. Het was al met al een ontmoeting volgens het boekje. Strik eromheen en opsturen naar het Witte Huis.
Hierbij mag Denemarken natuurlijk van geluk spreken dat het merendeel van de Groenlanders óók niet wil worden ingelijfd door de Verenigde Staten. Onafhankelijkheid: dat wel graag, op termijn. Maar vooralsnog hoeft Frederiksen niet uitgebreid voor de camera’s te knuffelen met de premier van Groenland, Múte Bourup Egede.
Op woensdag was de Deense premier weer thuis. Op Instagram plaatste ze een tevreden selfie (pluizige trui, geranium op de achtergrond). Er is werk aan de winkel, schreef ze erbij. ‘Maar voor vanavond ben ik dolblij dat Denemarken nabije bondgenoten, en goede buren en vrienden heeft.’
‘Hoe reageer je op Trumps pestkopdiplomatie?’, schreef Scandinavië-correspondent Jeroen Visser donderdag in de Volkskrant. Niemand die het weet, maar de vrouw die na drie kwartier telefoneren met een agressieve wannabe-dictator nog kan glimlachen, doet het voorlopig met behulp van de fotografie. En met een verhoging van 1,9 miljard euro voor de verdediging van Groenland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant