Met enige teleurstelling hebben de Britten vrijdag stilgestaan bij de vijfde verjaardag van de Brexit. Zelfs Brexitstuurman Nigel Farage geeft toe dat het resultaat niet naar verwachting is, maar hij belooft het ‘karwei af te maken’. De Labour-regering kruipt ondertussen richting Brussel.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Precies vijf jaar geleden, op de avond van 31 januari 2020, verzamelde zich in Londen een menigte op Parliament Square, om te vieren dat de Britten de Europese Unie zouden verlaten, iets waarvoor een kleine meerderheid van de bevolking een kleine vier jaar eerder had gestemd.
Een domper op de feestvreugde was indertijd het zwijgen van de klokken van de Big Ben. De iconische toren zat midden in een renovatie en de regering van Boris ‘Get Brexit Done’ Johnson vond het niet nodig de klokken voor de gelegenheid toch te luiden.
Was de stilte een onheilspellende voorbode?
Vijf jaar later, zo wees een peiling van opiniebureau YouGov uit, is 11 procent van de Britten van mening dat de Brexit eerder een succes is dan een mislukking. Volgens 55 procent was het verlaten van de EU een verkeerde beslissing, 30 procent staat nog altijd achter die keuze. Van de Leave-stemmers is een op de zes van mening veranderd. Twee derde van de ondervraagden wil een hechtere relatie met het Europese blok, zonder er weer lid van te worden. Harde cijfers over de economische gevolgen van de Brexit zijn moeilijk te geven, maar vaststaat dat handel met de EU lastiger is geworden.
Het zoeken van toenadering is het beleid van de regering-Starmer. Dat is geen verrassing, omdat de premier campagne heeft gevoerd voor een tweede Brexitreferendum, als een soort herkansing voor zijn landgenoten. Vaker dan zijn voorgangers zit Starmer aan tafel met EU-leiders. De EU en het VK zullen meer gaan samenwerken op gebieden van defensie en veiligheid. In Brussel leeft de wens om het vrij verkeer van personen van en naar de EU te herstellen voor jongeren, terwijl de Britten minder controles willen bij de im- en export van dieren en plantenproducten. Ook willen ze wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties.
Er klinken soms pleidooien voor een volwaardige terugkeer naar de EU, zoals bij de bekende ondernemer Alan Sugar, die zei dat de Britse regering knielend moet aankloppen in Brussel. Zo’n comeback is vooralsnog een politiek taboe. Een Europese koers kan ook nadelen met zich meebrengen voor Labour, want daarmee dreigt het zich te vervreemden van de Amerikaanse president Donald Trump. Londen hoopt nog steeds op een handelsakkoord met de Verenigde Staten, wat altijd gezien werd als de hoofdprijs van de Brexit.
De enige Britse krant die op de voorpagina uitpakte met de verjaardag – of herdenking – van de Brexit was de eurosceptische Daily Express. ‘We hebben mensen nodig die in de Brexit geloven’, zo luidde de oproep van Farage, die in koeienletters op de cover stond. De Reform UK-leider heeft de schuld voor de magere resultaten van de Brexit gelegd bij de reeks Conservatieve premiers die sinds het referendum aan de macht zijn geweest. Geen van hen heeft volgens Farage echt geloofd in de Brexit, ook Johnson niet, de man die de Britten als een zelfverklaarde Mozes uit de EU leidde.
De gevolgen van de Brexit zullen dit jaar merkbaar worden aan de Britse grens. Vanaf april moeten bezoekers uit EU-landen een ‘Electronic Travel Authorisation’ aanvragen voor omgerekend 12 euro, een soort van toeristenbelasting. Andersom zullen Britten dat in de toekomst ook moeten gaan doen bij een reisje naar het vasteland. Dat zijn niet de enige nadelen. Britten die in Spanje een tweede huis bezitten, hebben ook te maken met post-Brexitkosten, terwijl de Britse kunstliefhebbers, net als andere niet-EU-bezoekers, meer zullen moeten betalen voor het bezichtigen van de Mona Lisa.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant