Het opduiken van Bolle Jos in Sierra Leone doet vermoeden dat het straatarme land al is geïnfiltreerd door drugscriminelen. Eenmaal daarin verstrikt geraakt, is er vrijwel geen weg meer terug.
Nederlands meest gezochte drugscrimineel Jos L., beter bekend als ‘Bolle Jos’, dook deze week op in Sierra Leone, waar hij schijnbaar onbekommerd een mis bijwoonde met de familie van president Julius Maada Bio. Het gerucht gaat dat Bolle Jos een relatie heeft met zijn dochter, al zegt de president hem niet te kennen. Aan het Openbaar Ministerie nu de taak om de Brabantse drugshandelaar uitgeleverd te krijgen, zodat hij zijn celstraf van 24 jaar kan uitzitten. Jos L. werd bij verstek veroordeeld voor zes drugstransporten – van in totaal 7.000 kilo cocaïne – en voor moord.
Dat Bolle Jos in Sierra Leone opduikt, zou geen verrassing moeten zijn. De handelsroute van cocaïne uit Zuid-Amerika naar Europa via West-Afrika is al jaren in opkomst, maar de impact daarvan op de stabiliteit van de al fragiele regio wordt ernstig onderschat.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Elk jaar worden recordladingen drugs onderschept onderweg naar of in de havens van Sierra Leone, Ivoorkust, Nigeria en elders in West-Afrika. De inbeslagnames zouden slechts het topje van de ijsberg zijn, de rest wordt onder meer via de Sahara doorgesmokkeld naar Europa. Mogelijk zou al 30 procent van de cocaïne uit Zuid-Amerika worden vervoerd via de zogeheten Highway 10, genoemd naar de breedtegraad waarover de voormalige trans-Atlantische slavenroute liep, tussen Zuid-Amerika en West-Afrika.
De verschuiving van de handelsroute is een rechtstreeks gevolg van de verscherpte controles in de havens van Antwerpen, Rotterdam en Vlissingen. Vorig jaar werd in de Nederlandse havens 35 duizend kilo cocaïne in beslag genomen – goed voor een straatwaarde van 900 miljoen euro. Toch is dit een halvering ten opzichte van recordjaar 2021. Aangezien de productie en consumptie van cocaïne elk jaar blijft stijgen – en de straatwaarde rond de 50 euro redelijk stabiel blijft – mag worden aangenomen dat de toevoer dus via andere routes is veiliggesteld.
De drugssmokkel langs West-Afrika heeft desastreuze gevolgen. Niet alleen raken in deze nieuwe Afrikaanse ‘hubs’ jongeren verslaafd aan crack, een goedkoper en versneden afvalproduct van cocaïne, er ontstaan tevens nieuwe hubs. Daar worden ook andere drugs verhandeld en geconsumeerd, zoals heroïne uit Afghanistan en cannabis vanuit Marokko. Drugskartels maken gebruik van elkaars distributielijnen om drugs van A naar B te krijgen, en omgekeerd. De miljarden aan drugsgeld worden ingezet om langs de gezamenlijke handelsroutes politici en douanebeambten om te kopen en geld wit te wassen.
De mondiale drugskartels worden oppermachtig en raken steeds meer verweven met de bovenwereld, zo wordt al lang gewaarschuwd door experts. Maar in praktijk heeft de internationale gemeenschap nauwelijks een antwoord: tegen de miljarden aan drugsgeld kunnen opsporingsdiensten niet op. Bovendien lijkt de ernst van de maatschappelijke en economische ontwrichting die gepaard gaat met drugshandel, wereldwijd onvoldoende door te dringen.
Dat Bolle Jos in Sierra Leone kon verblijven zonder medeweten van de politieke top is vrijwel ondenkbaar. Het doet vermoeden dat de georganiseerde drugsmisdaad al diep is geïnfiltreerd in het straatarme West-Afrikaanse land. Van narcostaten als Colombia, Mexico en recentelijk Ecuador weten we dat er dan bijna geen weg meer terug is. De impact op de veel armere en fragiele staten in West-Afrika kan op den duur nog veel groter zijn.
Source: Volkskrant