Ik las dat het afgelopen jaar 450 duizend Nederlandse gebruikers Twitter hebben verlaten (ik weiger het X te noemen. Net zoals ik weiger Kanye West Ye te noemen, of Yeezy of Yeezus of Saint Pablo of Louis Vuitton Don. X is daarnaast ook geen naam, het is een letter). Nu was die trend natuurlijk wel al even bezig; normale mensen besluiten dat ze wel iets beters te doen hebben dan zich onder te dompelen in dat dagelijkse strontbad vol vergif, haat, negativiteit, desinformatie en cynisme. Maar sinds Elon Musk Twitter heeft overgenomen en zich ontpopt als opperdildo is de exodus goed op gang gekomen.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Twitter is nu zo’n verlaten stad zoals je die ziet in dystopische series als The Walking Dead. Ik ben al heel lang niet meer actief, maar kom er nog regelmatig om te kijken of mijn club al een rechtsback gekocht heeft. Dan struin ik, kaplaarzen aan, handjes op de rug, tussen de smeulende puinhopen van wat eens een florerende samenleving was en zoek ik naar spoortjes voetbalnieuws.
Hol geschreeuw weerkaatst op het aangetaste beton van ingestorte flats, die slechts nog worden bewoond door complotdenkers, bots, mensen die AI heel leuk vinden, katten en fanatici die weigeren te verhuizen. Toen het land vorige week dagenlang was gehuld in een grijze deken van mist, was er iemand die zei dat het geen mist was, want als het mist was zou je druppels op je wimpers krijgen en zou er vocht op de voorruit van je auto komen, nee het was iets anders, een middel van de deep state om ons koest te houden en aan te zetten tot... ja, tot wat eigenlijk? Niet tot het aantrekken van een nieuwe rechtsback in ieder geval.
In dit postnucleaire landschap dragen veel mensen ook een blauw vinkje, dat betekent dat je ze serieus moet nemen. Punch Cat, een account dat plaatjes en filmpjes van katten plaatst, heeft ook een blauw vinkje. In de verte schreeuwt iemand: kan iemand van de Democratische Partij zijn ballen tonen en een proces beginnen om de dictator af te zetten? De man blijkt in Noorwegen te wonen en dog lover te zijn. Science Girl laat een filmpje zien over schuimbeton en waar dat handig voor is. Ik zie het allemaal aan en voel de rot in mijn brein kruipen.
Kom dan naar Bluesky, zeggen de mensen, daar is het zoals Twitter vroeger was, gezellig en met leuke mensen. Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling: op een ander platform weer beginnen met aandacht vragen en meedoen in de strijd om wie het grappigst, origineelst of scherpst is. Twitter inruilen voor Bluesky is als stoppen met roken om vervolgens te beginnen met vapen. Bovendien, ik wil helemaal geen leuke mensen. Ik wil geen gezellig. Ik wil een nieuwe rechtsback.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant