Tulsi Gabbard (43) moet Amerikaanse senatoren er donderdag van overtuigen dat zij geschikt is als de baas van de koepel van achttien inlichtingendiensten, waaronder de CIA en NSA. Makkelijk wordt dat niet: haar Kremlin-gezinde uitspraken zijn ook sommige Republikeinen een doorn in het oog.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Veel van Donald Trumps (beoogde) kabinetsleden hebben een opvallende transformatie ondergaan. Ze stonden aanvankelijk te boek als felle critici van de president, maar zijn veranderd in loyale bondgenoten. Dat geldt ook voor Tulsi Gabbard, de beoogde baas van de Amerikaanse koepelorganisatie van inlichtingendiensten waar onder meer de CIA en NSA onderdeel van zijn.
Als de 43-jarige oorlogsveteraan uit Hawaii donderdag in de Senaat verschijnt voor haar hoorzitting, doet zij dat als Republikein en uitgesproken Trump-aanhanger. Maar nog niet zo lang geleden vertegenwoordigde zij namens de Democraten haar thuisstaat Hawaii als lid van het Huis van Afgevaardigden.
Sterker nog: in 2020 deed Gabbard een poging om het namens de Democraten bij de presidentsverkiezingen op te nemen tegen Trump, die volgens haar ‘corrupt’ was en ‘niet geschikt als opperbevelhebber’.
Gabbards ontwikkeling tot Trump-vazal komt niet volledig uit de lucht vallen. Nog voor zij in 2022 de Democraten vaarwel zei, was zij al uitgegroeid tot een buitenbeentje. Ze omschreef de partij als een ‘elitaire kliek van oorlogshitsers, gedreven door lafhartige wokeheid’.
Als afgevaardigde en presidentskandidaat sprak Gabbard, die als militair diende in Irak en Koeweit, zich veelvuldig uit tegen wat zij zag als het oorlogszuchtige politieke establishment van Washington.
Tot woede van haar partij reisde zij in 2017 af naar Syrië voor een ontmoeting met toenmalig president Bashar al-Assad. Ze toonde zich ‘sceptisch’ over berichten dat Assad chemische wapens inzette en weigerde hem te veroordelen voor het plegen van oorlogsmisdaden.
De Russische invasie van Oekraïne in 2022 schoof ze in de schoenen van de VS en de Navo, die Ruslands ‘legitieme veiligheidszorgen’ niet zouden hebben erkend. Kort daarna riep ze de strijdende partijen op ‘de geest van aloha’ te omarmen door af te spreken dat Oekraïne buiten de Navo zou blijven.
Ook flirtte Gabbard met Russische complottheorieën, door te beweren dat de Verenigde Staten in Oekraïne biologische laboratoria financieren waar dodelijke ziekteverwekkers worden onderzocht. Rusland noemt dat fabrieken waar Oekraïne biologische wapens maakt.
Langzaam dreef Gabbard zo in de richting van de isolationistische Republikeinen die tijdens Trumps eerste termijn al in opkomst waren. Democraten waren niet van haar gecharmeerd, maar commentatoren aan de rechterzijde van het politieke spectrum wel.
Steve Bannon, voormalig Trump-strateeg, prees haar als een ‘nationalist’ die het ‘America First’-veiligheidsbeleid omarmt. Podcastmaker Joe Rogan, een fervent Trump-aanhanger, noemde haar zijn ‘favoriet’.
Een combinatie van progressieve en conservatieve denkbeelden zat er vroeg in bij Gabbard. Als 21-jarige Democraat werd zij in 2002 gekozen in het parlement van Hawaii, als jongste ooit. Ze liet zich gelden als milieuactivist met sociaal-conservatieve opvattingen. Zo sprak zich uit tegen het recht op abortus. Ook maakte ze zich zorgen over kinderen die op school zouden leren dat homoseksualiteit ‘normaal en natuurlijk’ is.
Die conservatieve inslag kwam van haar ouders. Twee jaar na haar geboorte verhuisde ze met hen van Amerikaans Samoa naar Hawaii, waar ze zich aansloten bij de Science of Identity Foundation. Dit is een homofobe religieuze organisatie die op het hindoeïsme is geïnspireerd (Gabbard is vernoemd naar de in het hindoeïsme heilige plant tulasi). Eind jaren negentig figureerde Gabbard met haar familie in een campagnespotje van haar vader, destijds een belangrijke anti-homoactivist. Daarin wordt het homohuwelijk vergeleken met trouwen met hun hond.
Bij haar aantreden in het Congres waren die standpunten als sneeuw voor de zon verdwenen. Als afgevaardigde afficheerde ze zichzelf als voorstander van het recht op abortus. Ze verontschuldigde zich bij lhbti-activisten voor haar ‘polariserende en zelfs respectloze’ uitlatingen.
Gabbard was progressief, jong, het eerste hindoeïstische Congreslid en mediageniek. De pers vroeg zich prompt af of ze ‘de nieuwe ster van de Democraten’ zou zijn. Die status werd bezegeld met haar aanstelling binnen het bestuur van de partij.
Een decennium later is van die carrière niets meer over. Maar dat wil niet zeggen dat haar voordracht als baas van achttien inlichtingen-diensten moeiteloos zal worden goedgekeurd door de Senaat. Van alle controversiële benoemingen van Trump is Gabbard misschien wel de meest controversiële.
Tegenstanders noemen haar een risico voor de nationale veiligheid. Ze heeft weinig ervaring met inlichtingendiensten. Ook haar bezoek aan Assad en de weerstand tegen de steun aan Oekraïne baren enkele Republikeinen zorgen. Gevraagd naar haar kansen zei de vooraanstaande Republikeinse senator John Cornyn dat ‘de jury nog in beraad is’.
Maar nu Trump op de piek van zijn macht is, is de vraag of zijn partijgenoten hem publiekelijk durven te trotseren. Bovendien is Gabbard een ‘kameleon’, aldus Neil Abercrombie, de voormalig gouverneur van Hawaii, in The New York Times. ‘Ze zal precies zeggen wat de Republikeinen willen horen, en ze gaan het haar niet moeilijk maken. Let maar op.’
Als eerste hindoeïstische lid van het Amerikaanse Congres legde Gabbard in 2013 haar eed af op een eigen kopie van de Bhagavad Gita, een heilige tekst binnen haar geloof.
In 2016 schaarde Gabbard zich al vroeg achter de socialistische Bernie Sanders in de Democratische voorverkiezingen. Sanders nam het op tegen establishment-kandidaat Hillary Clinton, door Gabbard later afgeschilderd als ‘de koningin van de oorlogshitsers’.
Toen Gabbard in 2015 als afgevaardigde een bezoek bracht aan de Syrisch-Turkse grens, vroeg zij volgens haar vertaler aan enkele meisjes die slachtoffer waren van een luchtaanval of zij zeker wisten dat de bommen van Assad afkomstig waren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant