Bij het ochtendgloren, toen er nog iets meer dan zes uur te gaan was, bevonden de twee fabrieks-Porsche's zich nog altijd in een sterke positie. De #6 PPM en #7 PPM wisselden ook regelmatig van leiding terwijl de #24 BMW M Team RLL nog als enige in de buurt kon blijven en de #60 Meyer Shank Racing Acura van Scott Dixon op het randje van een ronde achterstand stond. Er was op dat moment sprake van een rustige periode in de race, want urenlang bleef het groen en konden teams dus proberen weg te rijden van de concurrentie.
Voor Colton Herta begon de zondagochtend op de Daytona International Speedway niet geweldig. Hij was namelijk in de #04 CrowdStrike Racing by APR de veroorzaker van de eerste full course yellow na meerdere uren van clean racen. De IndyCar-coureur gleed van de baan in de tweede Horseshoe en kwam met de achterkant tegen de bandenstapels. De schade aan de achterkant was dusdanig stevig dat de auto 'achter de muur' moest en veel tijdverlies lag dus op de loer. Het bracht de rest van het veld echter wel weer dicht bij elkaar met nog vijf uur en veertig minuten te gaan.
Dat bracht de bekende spreuk 'cautions breed cautions' terug, want bij de herstart ging het al fout met enkele GTD's in bocht 1. Daar gingen de #21 AF Corse Ferrari 296 GT3, #78 Forte Racing Lamborghini Huracán GT3 EVO2 en #80 Lone Star Racing Mercedes-AMG GT3 van de baan. Nu volgde echter een korte FCY-procedure, zonder de bekende 'pass-around'. Bij de volgende herstart was het de #25 BMW M Team RLL van onder meer Robin Frijns die in bocht 1 de verkeerde kant opkeek na een tik van de #10 Wayne Taylor Racing Cadillac. De BMW had toen al drie ronden achterstand, maar liep nog een ronde achterstand op door een lekke band als gevolg van het incident.
De kalmte keerde toen weer enkele uren terug, waardoor enkele duels gestreden konden worden om de leiding. Zo ook in de GTD Pro-klasse, waar de #4 Corvette Racing by Pratt Miller grote stappen zette met Nicky Catsburg, Tommy Milner en Nicolás Varrone. Zij namen met ruim drie uur te gaan de leiding over, maar wisten ook dat de finish nog relatief ver weg was. Bovendien gaf de #1 Paul Miller Racing BMW M4 GT3 EVO met Connor de Phillippi niet op en kon hij even rekenen op hulp van de #48 Paul Miller Racing BMW.
Dat ging dusdanig ver, dat de wedstrijdleiding Augusto Farfus in de #48 bestrafte met een drive-through vanwege blokkeren en niet veel later was de nodige frustratie zichtbaar en volgde er contact tussen Milner en De Phillippi, met schade aan de Corvette tot gevolg. Milner uitte vervolgens zijn ongenoegen door zijn middelvinger door het raam op te steken naar de #48. Bij de pitstop die volgde, werd de schade zo snel mogelijk hersteld middels ducttape en hij bleef voor de #1, maar op koude banden ging De Phillippi er alsnog aan voorbij met ruim twee uur te gaan.
In de GTP-klasse veranderde weinig aan de situatie van voor de FCY's: de Porsche's lagen voorop, voor de #24 BMW en #60 Acura. Bij de LMP2's had Job van Uitert in de #8 Tower Motorsports door enkele sterke stints uitzicht op podiumposities en zelfs de zege, al was de strijd met de #88 PECOM Racing en #99 AO Racing spannend te noemen. Bij de GTD's had Indy Dontje het naar zijn zin. Zijn #57 Winward Racing liep eerder nog enkele ronden achterstand op, maar kon door de FCY's weer aansluiten en zich in de strijd om de zege - wat zijn derde in de GTD's zou zijn - mengen.
Renger van der Zande wist door een achterstand van ruim dertig ronden - vanwege vroege problemen met de achterwielophanging van de #93 Meyer Shank Racing Acura - dat de zege er niet meer in zat terwijl ook Frijns in de #25 BMW M Team RLL in de slotfase toch op een wonder moest hopen met zes ronden achterstand. Tijmen van der Helm had ook meerdere FCY's nodig om de twee ronden achterstand in de #85 JDC-Miller MotorSports Porsche weg te poetsen, maar lag wel stabiel op de vijfde plaats.
Dat ducttape niet altijd de oplossing is in autosport, bleek toen de achterkant van de #4 Corvette weer losliet. Dit keer riep de wedstrijdleiding het team wel naar binnen om het te herstellen, met kostbaar tijdverlies tot gevolg. Dat was kort voor de langverwachte FCY, die er kwam doordat de LMP2-leider, de #88 PECOM Racing, de auto met problemen langs de baan moest stilzetten. Met iets meer dan twee uur te gaan hadden zij de zege in zicht, maar die ging dus in rook op. Het kwam voor het team van Catsburg als een geluk bij een ongeluk, maar dit was wel het startsein van de verwachte chaotische slotfase.
Bij de GTP's had Felipe Nasr in de #7 PPM de leiding bij de herstart, gevolgd door Dries Vanthoor in de #24 BMW en Kevin Estre in de #6 PPM. Ook Tom Blomqvist was nu in de #60 MSR Acura aangesloten op P4, de laatste van de groep in de ronde van de leider. Het leidde al vrij snel tot een stevig duel om de leiding tussen Nasr en Vanthoor, waarbij de Belg maar nipt een crash in bocht 2 wist te voorkomen na een moment van onbalans op de kerbstones.
Vanthoor keek vervolgens meermaals, maar door het verkeer heen leek de BMW schade te zijn opgelopen want de M Hybrid V8 begon flink te stuiteren. Met een uur te gaan was er weer een FCY, nu vanwege de gestrande #45 Wayne Taylor Racing Lamborghini GT3. Dat bood de teams de kans om de tank vol te gooien en tot het einde door te kunnen, wat het tot een ware sprint tot de streep maakte. Het was direct dringen geblazen, met licht contact tussen Vanthoor en Matt Campbell, waardoor Nasr ten koste van de BMW naar P2 ging. Vanthoor liep bij het contact schade op, waardoor de voorbumper flink schudde en hij de pitstraat moest opzoeken.
Foto door: James Gilbert - Motorsport Images
Zo werd het een strijd tussen de #6 PPM, #7 PPM en de #60 Acura, die zich de hele race relatief rustig hield en nu toch zicht had op de zege. De #7 nam de leiding over toen de #6 in verkeer tijd verloor. Het duel bleef echter doorgaan, wat in het voordeel van Blomqvist werkte. Die sloeg toe en nam de tweede plaats van de #6 PPM over, maar de #7 PPM bleef ver uit zicht. Porsche heeft zodoende opnieuw de 24 uur van Daytona gewonnen. Voor Nasr is het zijn tweede zege op rij. Nick Tandy heeft met deze zege nu een bijzondere mijlpaal bereikt, want eerder won hij ook al de 24 uur van Le Mans, 24 uur van de Nürburgring en 24 uur van Spa-Francorchamps. Teamgenoot Laurens Vanthoor mocht ook mee naar de hoogste trede van het podium. De #60 Acura eindigde op P2, voor de #6 PPM. Van der Helm werd zesde, voor Frijns. Van der Zande reed tot het einde door, maar kwam niet verder dan P8 in de klasse.
In de LMP2-klasse ging Christian Rasmussen in de #99 AO Racing aan de leiding bij de herstart. De #18 Era Motorsport en #8 Tower Motorsports volgden. Sébastien Bourdais mocht deze slotfase op zich nemen namens het team van Van Uitert en klom direct op naar de tweede plek. Dat werd vervolgens de leiding toen de #99 AO Racing relatief vroeg binnenkwam voor de volgende pitstop. Die duurde langer doordat het bodywork eraf moest vanwege problemen met de auto. Wel bleef Bourdais vol onder druk staan van Paul di Resta in de #22 United Autosports en dat zou het duel om de klassezege worden.
Daar leek het in ieder geval op voordat de #22 United Autosports een drive-through kreeg voor het hinderen van een concurrent in de pitstraat. Bourdais had het echter wel lastig en viel terug tot P3, achter de #18 en #52 LMP's. De #18 met Paul-Loup Chatin achter het stuur verloor die leiding echter na een spin in bocht 1 door contact met de #52, die de leiding met Mathias Beche overnam. Dat was van korte duur, want de #52 kreeg een drive-through en zo lag Bourdais weer op kop. Na 24 uur racen mochten Van Uitert, Bourdais, John Farano en Sebastian Alvarez zich de winnaars noemen van de LMP2-klasse. Het is voor het eerst dat Van Uitert de 24 uur van Daytona in deze klasse heeft gewonnen. De #22 en #74 mochten mee naar het podium.
Bij de GTD Pro-klasse mocht Christopher Mies in de #65 Ford Multimatic Motorsports het veld leiden bij de herstart, gevolgd door Varrone in de #4 Corvette en Kelvin van der Linde in de #1 BMW. Het was direct een stevig gevecht met Van der Linde die zich naar de koppositie wurmde en Mies en Varrone dus een plek terugverwees. Mies verloor nog een positie terwijl de #77 AO Racing met Laurin Heinrich naar P2 was opgeklommen. Na de herstart die volgde, nam Dennis Olsen het stuur over van Mies en nam de leiding over, voor Alexander Sims in de #3 Corvette, #1 BMW en #4 Corvette.
Het gevecht duurde zeer lang, maar met elf minuten te gaan werd Van der Linde in de rondte getikt door Varrone. De #1 BMW verloor veel terrein en de #4 liep een drive-through op. Voor Olsen was dat allemaal goed nieuws, want hij kon de #65 Ford met Mies en Frederic Vervisch naar de zege in de GTD Pro-klasse sturen. De #3 en #64 Ford mochten mee naar het podium. Catsburg moest uiteindelijk genoegen nemen met de zevende plaats in de klasse.
In de GTD-klasse ging de #13 AWA Corvette aan de leiding, voor de #57 Mercedes van Dontje en de #120 Wright Motorsports. Ook hier was het hectisch en verloor de #57 met Lucas Auer in eerste instantie enkele posities toen het drie wijd richting de Le Mans-chicane ging, maar bokste zich terug tot de derde plek. Dat was echter weinig waard, want de timing van de FCY die volgde kon niet slechter voor de #57 en #120, die de gesloten pitstraat moesten opzoeken door een gebrek aan brandstof. De teams mochten kort bijtanken, maar verloren zo posities.
Matthew Bell voerde druk in deze slotfase op namens de #13 AWA Corvette en stoof naar de leiding, ten koste van Mattia Drudi in de #27 Heart of Racing Team Aston Martin. Die verloor ook een positie aan Güven in de #120, die naar P2 ging. Dat is ook hoe het in deze klasse zou eindigen, met de zege dus voor de #13 AWA Corvette met Bell, Lars Kern, Marvin Kirchöfer en Orey Fidani. Dontje eindigde op de vierde plaats, achter de #13, #120 en #27.
Uitslag volgt.
Source: Motorsport