Met de armen op zijn rug en slechts zes slagen op het rechte eind schaatste de Italiaan Davide Ghiotto zaterdag in Calagry naar een wereldrecord op de 10.000 meter. ‘Crazy, geweldig.’
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Niemand schaatste ooit sneller op de 10.000 meter dan Davide Ghiotto (31). Dat wist de Italiaan sinds oktober al, maar destijds werd zijn recordtijd die hij schaatste in een trainingsrit niet erkend. Zaterdag, op hoogte bij de wereldbekerwedstrijd in Calgary, was het wel raak. Met 12.25,69 is Ghiotto officieel houder van het nieuwe wereldrecord.
Er is veel veranderd sinds Ghiotto drie jaar geleden olympisch brons pakte bij de Winterspelen van Beijing. Destijds keek hij aan tegen een gat van meer dan vijftien seconden met de inmiddels gestopte Nils van der Poel. Tot zaterdag was de Zweedse olympisch kampioen wereldrecordhouder met 12.30,74. Hij was met afstand de beste. Dat gat moet worden gedicht, besloot Ghiotto. Jaren van hard werken volgden. ‘Dit is een droom die uitkomt’, zei hij na zijn recordrace voor de camera van de NOS.
De Italiaan is de grote favoriet voor olympisch goud in eigen land, bij de Winterspelen volgend jaar in Milaan. Hij is opgegroeid met wieltjes, nadat hij rond zijn zesde door zijn oma werd meegenomen naar een skeelerbaan en bleek dat hij talent had. Destijds kon Ghiotto niet bevroeden dat hij ooit de snelste op ijs zou worden.
Italië is een marginaal schaatsland en beschikt slechts over twee officiële 400-meterbanen. Langebaanschaatsen doet Ghiotto pas sinds zijn studententijd serieus. Hij wilde een poging wagen. Die discipline heeft, in tegenstelling tot skeeleren, een olympische status. Hij traint doorgaans met het nationaal team op buitenijs in Collalbo, op drie uur rijden van zijn gezin in hun woonplaats Zovencedo. Ghiotto houdt van hard werken, van uren maken om sterker te worden. Zijn aanval op het wereldrecord was hij al langere tijd van plan.
In het voorseizoen, tijdens een trainingswedstrijd in het Zuid-Duitse Inzell, schaatste hij naar 12.26,30. Dat was in een kwartetstart, met drie andere schaatsers in de baan. Het record werd niet gerekend. Een officieel wereldrecord telt alleen als er aan de eisen van de internationale schaatsbond ISU wordt voldaan. Zo moet er een – negatieve – dopingcontrole plaatsvinden, de scheidsrechter bij de wedstrijd moet behoren tot de lijst van ISU-scheidsrechters. Dit was bij de trainingswedstrijd van Ghiotto in het op 693 meter gelegen Inzell, niet het geval.
Juist op de baan van Calgary, gelegen op 1.105 meter boven zeeniveau, had hij kans het wereldrecord wel te pakken, wist Ghiotto. De wereldbekerwedstrijd is de enige van dit seizoen die plaatsvindt op een hooglandbaan. Waar de ijle lucht voor minder weerstand zorgt en de kans op snellere tijden vergroot. Voortvarend ging hij zaterdag van start, en bouwde al snel een ruime voorsprong op het recordschema van Van der Poel.
Kijk naar het verschil tussen zijn wedstrijden destijds, rond 2022, en die van nu. Wat opvalt: Ghiotto houdt tegenwoordig zijn armen op zijn rug. In de bocht, op het rechte eind; altijd blijven ze liggen. Het is de trend van de laatste jaren, geïntroduceerd door Chris Huizinga – zaterdag de nummer zes op de 10.000 meter en ook beschikkend over een skeelerachtergrond – in een poging beter bochten te schaatsen. Inmiddels is het gemeengoed bij schaatsers op de langste afstanden op het ijs.
De armen niet laten zwaaien is voor velen, vooral in de bocht, lastiger. Een arm los biedt houvast en stabiliteit en kan helpen bij het vasthouden van een ritme, maar het is ook minder aerodynamisch. ‘Steek maar eens je arm uit het raampje als je in een auto zit die 50 kilometer per uur rijdt’, zei trainer Jac Orie al eens. De luchtweerstand, een grote factor in het schaatsen, is dan duidelijk merkbaar.
Maar dat is niet het enige verschil ten opzichte van jaren geleden bij Ghiotto. Hij maakt tegenwoordig minder slagen op het rechte eind. Zijn imposante benen en ritme doen denken aan Gianni Romme. Aan de Nederlandse stayer en meervoudig olympisch kampioen die bekendstond om zijn relatief statische zit, met zijn lange slagen. Het gros van de huidige generatie schaatsers maakt tien tot twaalf slagen op het rechte eind. Ghiotto kwam in het verleden vaak al tot acht, nu ligt zijn gemiddelde op zes.
Dat heeft te maken met zijn bocht. Ghiotto stapt een keer extra over op het rechte stuk. Hij verlengt als het ware zijn bocht, en genereert daarmee meer snelheid. De bocht heeft een soort katapult-effect. De Tsjechische Martina Sablikova haalde veel successen met dezelfde techniek. Onder luide aanmoedigingen van het publiek in Canada schaatste hij naar zijn recordtijd. ‘Crazy, geweldig.’
‘Ik heb de afgelopen drie jaar hard aan deze afstand gewerkt’, zei Ghiotto na afloop, refererend aan Van der Poel. ‘Maar het gat is gedicht.’ Calgary, ooit een prominente recordbaan maar inmiddels al jaren voorbijgestreefd door het hoger gelegen Salt Lake City, heeft met de tijd van Ghiotto eindelijk weer een wereldrecord op een traditionele schaatsafstand in handen.
Er werden zaterdag meerdere records gebroken. In Ghiotto’s kielzog maakte de pas 18-jarige Tsjech Metodej Jílek indruk door in 12.37,81 naar de tweede tijd te rijden. Goed voor een wereldrecord bij de junioren.
Later op de dag verbeterde Jenning de Boo met 1.06,05 het nationaal record van Kjeld Nuis op de 1.000 meter. De Boo werd tweede, nipt achter Jordan Stolz (1.05,90), met de snelste volle ronde ooit gereden: 23,92. Maar met een sterk slot pakte de Amerikaan alsnog de winst. ‘Nu die slotronde nog, dan maken we kans die Stolz te pakken’, zei De Boo na afloop.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant