Breiende mannen, die zie je niet vaak. Fotograaf Erik de Geus wist toen zijn jaarclubgenoot Bram de breinaalden oppakte dan ook gelijk: dit wordt mijn eindexamenonderwerp. Zijn foto’s tonen dat het breien voor Bram veel meer is dan een simpel handwerkje.
Bram breit altijd en overal. Het is fijn om altijd een handwerkje bij je te hebben, en je kunt er ook op iedere locatie aan werken: in de bus, in het vliegtuig (mits de vliegtuigmaatschappij breinaalden toestaat in de handbagage), in bad en op verjaardagen.
Handwerken, of breien in dit geval, kan heel veel betekenen: creativiteit, duurzaamheid, vaardigheid, verstilling, contact met anderen. Dit is allemaal terug te zien in de reeks Bram breit van fotograaf Erik de Geus.
De Geus (52) en Bram studeerden tegelijkertijd aan de TU Delft en ze waren lid van dezelfde jaarclub. In 2021 zocht De Geus Bram voor het eerst op in West Hollywood in Californië. Hij kwam in de verwachting foto’s van Los Angeles te maken, maar stuitte op een breiende man, waarmee zijn eindexamenonderwerp voor de Fotoacademie hem in de schoot werd geworpen.
De Geus: ‘Hij woont in een heel leuk art-decohuisje, helemaal Pluk van de Petteflet, in een woonblok met tuinen en bomen. Als je een tijdje bij iemand logeert, ben je op een gegeven moment wel uitgepraat. Gelukkig pakte hij gewoon zijn breiwerk erbij, ik maakte mijn foto’s. Zo deden we allebei ons eigen ding.’
Breien kan helpen je gedachten te ordenen, maar ook om een verbinding met anderen aan te gaan. Elke zondag breit Bram met een mannenclubje, de LA Fiber Dudes, op een buitenterras van een mall in LA. In de winter willen ze nog weleens naar iemands huis verplaatsen. Op een breiclub is het gezellig en je steekt nog eens wat van elkaar op. Volgens De Geus is de groep ‘hardcore op het breien’. Als iemand in het openbaar naar Bram toe komt, wat regelmatig gebeurt, en over zijn ‘haakwerk’ begint, wordt die vriendelijk doch beslist gecorrigeerd.
Breien kost tijd, en tijd is het grootste luxegoed in Amerika. Voor de breiclub of de breiwinkel zit Bram zo drie kwartier tot een uur in de auto. Die breiwinkel vormt dan wel weer een andere knoop in zijn netwerk: hij wordt herkend, krijgt een knuffel en kan zo plaatsnemen aan de lange tafel in het midden, waar anderen ook zitten te breien.
Ondanks het gefröbel en de gezelligheid dringt zich bij sommige foto’s van Bram dan ook een gevoel van eenzaamheid op. Het leven in LA is hard. Amerikanen werken lange dagen, Bram ook. Je kunt je vrienden niet dagelijks zien en zo verheft een simpel zondags breiclubje zich tot iets essentieels voor de ziel.
In veel Amerikaanse steden bestaan mannenbreiclubs. De Geus reisde mee naar San Francisco, waar Bram ook precies de breigroep op zondag wist te vinden. De lijntjes van deze gemeenschap zijn kort, dus hij kon zo aanschuiven. Binnenkort verhuist Bram naar de oostkust en zal hij in Washington D.C. een nieuwe male knitting group moeten vinden. Die schijnt er te zijn.
De Geus vindt het opvallend dat hij in Nederland nog nooit een mannenbreigroepje is tegengekomen. Vandaar zijn oproep: als er breiende mannen zijn die daaraan zouden willen deelnemen, wil hij die wel samenbrengen: erikdegeus.com.
In verband met zijn werk vermelden we hier niet Brams achternaam.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant